ისიდა

(ისიდა) სიმშვიდის სიყვარულის და ჯამთელობ, ეგვიპტის ქალღმეთი.

პატარა მისის ბლოგი - ,,ჩემი ვალენტინი"

მე რა, სრულიად მარტო მაკდონალდსში ვზივარ და ორმაგ ჩიზბურგერს ვჭამ და მგონია რომ ეს დღე არის ზუსტად ისეთი,როგორიც წინა,უბრალოდ ვალენტინობას გამძაფრებულად სდევს წითელი ფერი და მზიანი ამინდი.

წერეთლის ხუჭუჭა გოგო... (7)

-კარგად ვარ, მშობლებსაც დავურეკე და ინა ცოტა უკე-წინადადებას ვამთავრებდი როცა თავში ძლიერი საგანი მომხვდა, ერთი წამოვიკივლე და ყველაფერი სიბნელეში ჩაიძირა...

' გრავიტაცია ' (8)

-სიმთვრალე ხოარ შემოგერია ჩემო თენგო? - სიცილით ჰკითხ ალექსანდრემ - რა შედარებებია,ამხელა ლექტორი კაცი ვარ. -მე სიმთვრალე შემომიერია,აი შენ კი სიყვარული-ჩემო ალექსანდრე...

სითამამე თუ მოქმედება? (მესამე თავი)

რა მნიშვნელობა აქვს. საყვარელო შემომხედე, შენი აზრით ასეთ სრულყოფილებას გაუჭირდება შეყვარებულის ყოლაა?!?!-ხელები ავატარ ჩავატარე სხეულზე და მივანიშნე-ხოდა დამიჯერე არც გამიჭირდება, ის ბიჭებიც გიჟდებიამ ჩემზე რომელსაც შენ “ქრაშავ” და შენი საყვარელი

სამიზნე || (თავი 1)

-გამაგებინებ რა ხდება? -ხომ იცი რომ, ნუ საიდუმლოდ იცი, რომ დაზვერვაში გადამიყვანეს, იქ კი სხვადასხვა ადგილებიდან უამრავი ინფორმაცია უნდა მიიღო, ანუ ბევრი აგენტი გჭირდება, გამოცდილი თუ გამოუცდელი.

გაქცეული /3/

მზის სხივები თვალებს სჭრის და მაღვიძარაზე ადრე აფხიზლებს. კაცი თავს მძიმედ სწევს და დაჭიმულ კისერს იზელს. მერე ტახტიდან დგება და საპირფარეშოში შხაპის მისაღებად შედის. შხაპის შემდეგ კი ხალათს იცვამს და საუზმის მზადებას იწყებს.

ღამეს რას ედრები ...

შავი ღამე ვარო გაიძახი ღამეს რას ედრები, ღამე გათენდება გამოიხსამს დილის მარგალიტებს. ცოტა დრო გავა და ვერც გაიგებ ისე დაბერდები, ვიღაც შეგხედავს და დამჭკნარ სხეულს მზერას აგარიდებს.

ამდენიდან მე?! {თავი 7}

- ბოდიში მოახსენე ქვეშევრდომ ნოეს, რადგან პრინცესა ღიმილის ხასიათზე არ ბრძანდება. - მაშინ ქვეშევრდომი ნოე მოითხოვს რომ პრინცეს... - რა გულისამაჩუყებელი სცენაა, ბარემ გიტარაზეც ხომ არ დავუკრა? ხმა კარების მხრიდან მოდის, მე და ნოე კარისკენ ვიხედებით,

რჩეული (თავი მეორე)

„არა, ოღონს სოფია-ელენე არა და სხვაი ვინც გსურთო!“ იეჭვნაურა მეფემ მისი ეს სიტყვა. „რა მოხდაო სპასალარო, ბათუ. რად არაო დაი ჩემი, სოფიე-ელენეო?!“