ბიჭი წარსულიდან (5თავი) დასასრული

-მერე რომანწიკული აღარ იქნებოდა.-გაინაზა ხმა გოგოსავით. -დარტყმული ხარ რამდენი წელია გეუბნები? -5?თუ უფრო მეტი? არვიცი მაგრამ გეტყვი რომ შენც დარტყმული ხარ და ძალიან მიყვარხარ. -მეც მიყვარხარრ ჩემო დარტყმულო.

ჩემი ცხოვრების ქრონიკები ( სრულად )

ჩემს ფიქრებზე თავადვე გამეცინა გულიანად, განა ისეთ რა მდგომარეობაში უნდა შემოესწროთ, ქმარი მე არ მყავდა და საყვარელი, ეგ იყო შიშველი ძილი მიყვარდა ზაფხულობით, მაგრამ ახლა უკვე შემოდგომა იდგა...

მიყვარხარ!

თენდება დილა, მზის სხივები სარკმელს გაათბობს,

ჩემი იყავი! (თავი5)

ის წავიდა, მე კი დავრჩი ჩემს ცარიელ სახლში არეული გრძნობებით. არ ვიცოდი რა იქნებოდა შემდეგ, მისმა ასე უსიტყვოდ წასვლამ ძველი იარები გამიღვიძა რომელიც უკვე მოშუშებული და მივიწყებული მეგონა. გარშემო ყველაფერი სულს მიხუთავდა. მის კიდევ ერთ ასეთ საქციელ

წარსულიდან მომავლამდე (ნაწილი მეორე)

ისტორია ეხება ღრმა ბავშვობაში დაწყებულ მეგობრულ ურთიერთობას. რა სიურპრიზს უწყობს მათ ცხოვრება, ამას ერთად ვნახავთ

ხალათიან ქალთა საზოგადოება (სულ)

ვისთვის რა არის ბედნიერება რთული სათქმელია. ვიღაც დედობაზე ოცნებობს, ვიღაც წარმატებულ კარიერაზე, ვიღაც ოჯახზე და სიმყუდროვეზე, ვიღაცას მოგზაურობა უნდა, ვიღაცას სამშობლოში დაბრუნება. შენ ვერ გაიგებ და შენი საზომით გერ გაზომავ სხვის ბედნიერებას.

ჩემი იყავი! (თავი4)

კარზე საშინელმა ბრახუნმა მომწყვიტა ძილს. გაჭირვებით დავაცილე ძილისგან დამძიმებული ქუთუთოები ერთმანეთს და კარისკენ წავედი. სამზარეუდან ყავის სასიამოვნო სურნელი გამოდი, როგორც ჩანს ლილეს უკვე ეღვიძა. კართა მივლასლასდი, კარი გავაღე და თვალების ფშვნეტა

ჩემი იყავი! (თავი3)

ერთი შეხედვით დავუბრუნდი ძველ ცხოვრებას, თუმცა სვანეთმა თავის კვალი მაინც დატოვა ჩემში. სვანეთიდან დაბრუნებული კიდევ დიდხანს ვაკვირდებოდი ქუჩაში ხალხს, მეგონა ნებისმიერ წამს გამოჩნდებოდა და ისტერიკას მომიწყობდა ჩუმად წამოსვლისთვის, მაგრამ ასე არ

ჰარმონია

შენმა ლოდინმა, შენზე ფიქრებში, შენს ოცნებაში, და მე ვვარდები უკიდეგანო სულის სიღრმეში…

საწამლავი ( სრულად )

"-გგონია საერთოდ გყავს დავიწყებული../? შენ სულს არ დავიწყებია, როდესაც ადამიანი გიყვარს მეხსიერება ვერ წაგართმევს.."