ვნებიანი ქალი #2

თქვენი კონტრაქტი ძალაშია ბატონ სამირთან. გეკრძალებათ ნებისმიერი სახის სე*სუალური ურთიერთობა ორი თვის განმავლობაში. ხვალ გაივლით შემოწმებას. უარის შემთხვევაში კონპენსაციას გადაიხდით და შესაძლებელია სასამართლომდეც მივიდეს საქმე. მობილური ხელიდან

მძიმე წიგნია ცხოვრება ჩვენი..

არა, მარკესს არ ვბაძავ არანაირად, მაგიური ვერა მაგრამ მწარე რეალობა კია ის რაზეც ვაპირებ ვილაპარაკო.

დათო გვარამია - სიძულვილი

და ახლა როცა ჩემი შვილი ოთახის კარებს, ძლივსღა აღებსდა სასაუბრდ ჩემსკენ მოიწევს, მეუბნება რომ სიგიჟემდე შეძულდა გოგო , რომელიც მის მერხის უკან ან გვერდით მისგან უზის და ისე სიძულვილით ლამაზად უმზერს,

სიყვარული უსიყვარულოდ {5}

გინების ხმა და ჩხუბი . სანდრომ ერთ ერთს დაარტყა შემდეგ გასროლის ხმა გაისმა , რომელმაც ყველაფერი შეაზანზარა. მარიამმა კივილი დაიწყო , უზარმაზარ ლარნაკს დაავლო ხელი , მაგრამ არაფერი გამოუვიდა . შემდეგ იყო პირზე აფარებული ნაჭერი და სიშავე რომელმაც

იმავე მდინარეში

მეორეჯერ ვცდილობ იმავე მდინარეში შესვლას. საკუთარ თავს ვაბიჯებ... მგონია, ახლა მაინც ვირგუნებ კუთვნილ ბედნიერებას... გზა ილევა.. გზა ილევა, შენკენ მავალი, და გრძნობებიც სადღაც მიქრის...

საუკუნო სიყვარული.თავი 8.

-შენ არ დაუშვი შეცდომა, სესილი ცხოვრებას სულ სხვა გეგმები ჰქონდა და მან თავისი გზით წაგიყვანა,ამიტომ უნდა დაივიწყო წარსული,დაივიწყო რაც იყო აქამდე და დღეიდან მომავალზე იფიქრე.წარსული არ არსებობს შენს წინ შენი მომავალია,სადაც შენ და ნატა ხართ ამ

მე შემიყვარდა

გამარჯობა... მე ნიკო ვარ,ფსევდონიმით ,,ნიკოლას დანგა". ახლა დაღლილი, ნაოხრალი და ბევრჯერ ნაომარი სულით გესაუბრებით,არც სხეულზე გამაჩნია ცოტაოდენი ჭრილობა,როგორც ადრე ავღნიშნე დავიბადე 1997 ის დასაწყისს...

ხანდახან

ხანდახან როცა შენზე ფიქრები შემმოსავს ფრთებით მე გავფრინდები და როცა ისევ მომაგონდები ისევ მდის ცრემლი მწარე გოდებით

ჩვენი ამბავი (თავი IV )

-აღარ მომისმენია მერე რა ილაპარაკეს,მაგრამ ამ მომენტში ცხოვრებში პირველად ვინანე რაღაც,ვინანე,რომ თავი ვერ მოვთოკე და ხელით შევეხე....მთელი საღამო გათიშული ვიყავი....

სიყვარული უსიყვარულოდ {4}

_ეს გათხოვილი ქალები რა გარყვნილები ხართ რა ხდება _ძვირფასო ჩემი საჩუქარი არ გახსნა მოგვიანებით ნახე _ მანჩომ ქაღალდის ყუთი გადასცა და თვალი ჩაუკრა_ წასვლის დროა მგონი. ამათ მე მივხედავ თუ არ დაბრუნდები ... ხვალ დილიდან იქ ვიქნები , არაფერზე იდარდო