კონსტანტინოპოლი (თავი 13)

-და მაინც, შენთვის ჩემი იქ ყოფნა საკმარისი არ აღმოჩნდა, არ გყვარებივარ ისე, როგორც მე მინდოდა, რომ გყვარებოდი. -ჩაიჩურჩულა სასოწარკვეთილმა უფლისწულმა და თავი დახარა, რათა მის თვალებში გამკრთალი მწუხარება არ დაენახა გოგოს. -ტყუილია! -წამოიძახა

ძილინებისა, ანნაბელლ

ქალაქმა პირი მოაღო და გშთანთქა, შთანთქა შენი ფერადი ოცნებები და სიზმრები. ქალაქმა პირი მოაღო და გშთანთქა, შენი სხეული გახადა უფერული, შენი თვალები და სისხლისფერი ტუჩები გახდნენ გამჭირვალე...

სევდათა მუზეუმი[ნაწილი 2]

მიუხედავად იმისა,რომ ეს დღეები ძალიან სწრაფად გავიდა ,მაინც არ ვიყავი ნაწყენი ამაზე,პირიქით ვფიქრობდი,რომ ეს დღეები საუკეთესო იყო. მე და სანდრო ძალიან დავახლოვდით,იმაზე მეტად ვიდრე მოველოდი.

მიყვარხარ!.....(თავი 1)

მარიამი-გოგო რომელმაც დიდი ტკივილი გადაიტანა ცხოვრებაში,მას დაქალები საერთოდ არ ჰყავს მაგრამ არსებობს მისი ძმა და ძმაკაცები რომლებიც ყველგან და ყოველთვის მის გვერდით არიან.... მის ცხოვრებაში გამოჩნდება ასევე ბიჭი რომელიც თავს შეაყვარებს და მარიამის

მეხუთე სეზონი

,,...რომელსაც ხშირად საკუთარი თავებისთვის ვიგონებთ რომელსაც ხშირად უფრო მეტად ვჭირდებით რომ ამ გამოგონილ სინამდვილეში ადამიანად დარჩენა ვისწავლოთ''

ღმერთი სიყვარული არს ( I ნაწილი)

საწოლზე ვიჯექი,ველოდებოდი,ვიცოდი მოვიდოდა,დამპირდა და აუცილებლად მოვიდოდა. თერთმეტის ნახევარი იქნებოდა ოთახში რომ შემოვიდა,წამოვხტი:-მართლა მოხვედი... -არ მითხრა რომ ეჭვი გეპარებოდა

ჩვენი ამბავი (თავი II)

ახლა შემოდგომაა...ფოთოლცვენა უკვე დაიწყო.... მალე დედამიწას ფერდაკარგული და გახუნებული ფოთლები დაფარავს..ახლა ფანჯარასთან ვდგავარ და ვუყურებ როგორ იძარცვავს ხეები უკანასკნელ სამოსელს...

დასასრული ახალის დასაწყისია(სრულად)

იეეს მოხვედიიი-დაიყვირეს მეგობრებმა ჩემი გამოჩენისას კლუბში. სიცილით შევეგებე მათ და ყველა გადავკოცნე "ტკბილი ლუკმა" ბოლოს მოვიტოვე. ლუკას ტუჩებზე ვეძგერი -მომენატრე საყვარელო

High school love!!! (თავი 2)

მთელი ღამე ვფიქრობდი 23-ზე,მაგრამ მეშინოდა,ძალიან მეშინოდა,მთელი სკოლის გოგოებს ის მოსწონსს და მე ამირჩევს მეთქი?ვფიქრობდი.ფიქრში კი ძილი მომერია და ჩამეძინა... აი,გათენდა,ავდექი და მივადექი კარადას,რა ჩავიცვა?ეესს კარგია,არა გამოწვევია,ეს

რეალობის სისასტიკე (4 თავი)

-სხეულის ცალ მხარეს ვერ ვგრძნობ_წარბები შეჭმუხნა ბიჭმა და წამოდგომა სცადა. მარიამმა წამოდგომაც ვერ გაბედა ფეხი იმდენად სტკიოდა და გადაწყვიტა უბრალოდ მეგობარს დალოდებოდა. -მომეხმარე ადამიანო, ამაყენე_გვერდულად გადმოხედა გეგიმ.