სიძულვილიდან სიყვარულამდე ბევრია (თავი 4)

_ვუააალა, მიდი ეხლა და ლილეს აკოცე. _ყველამ სხვა რაღაც ვიფიქრეთ და შეგვეშინდა, მაგრამ მოვიდა და ლოყაზე მაკოცა, მესიამოვნა და სახე გამიბრწყინდა.

ჯერ ბავშვი ვარ

15 წელი გავიდა მალე, უკან ვერ ვასწრებ მე გამოხედვას. მოზარდს მეძახის უკვე სულ ყველა, მაგრამ ვფიქრობ, რომ გულით ბავშვი ვარ

ფიქტიური ქორწინება თავი 16

ყველაფერი ძველებურად მიდიოდა. ყველანი ჩვენს რუტინას ვაგრძელებდით. ოქტომბრის ბოლო რამოდენიმე მზიანი დღე, ნოემბრის წვიმიანმა დღეებმა შეცვალა და ხასიათი დაგვიმძიმა. მე და აბელმა ბილეთები ავიღეთ ნოემბრის ბოლისთვის.

ეკიპაჟი.! (თავი 12 )

-სიცილით დახედა კერძს და პირველი ლუკმა დააგემოვნა.. საერთოდ ასეა.. ასეა საერთოდ.. როცა გგონია ყველაფერი დამთავრდა, დაიივიწყე ან თუ არ დაივიწყე გულის ბნელ კუნჭულში მაინც გაუშვი წარსული,

ნუ ითხოვ მოკვდავისგან სიყვარულს

უფერო ფერებას ვერ გაპატიებ,უგულო კოცნას მე ვეღარ ვგუობ.თუ წასვლა გინდა ჯობს ახლა ადგე,ნუ შემოდიხარ გულში ასე შორს.უშენოდ შენობამ დაკარგა ფერები, ეს უფერობა მე არ მადარდებს,მაინც ისა ჯობს, რომ მარტო ვიყო,

საყვარელ დეას

ამოგლეჯილი გული მე მტკივა და გეტყვით კვლავაც, მე ძლიერ მცივა. გამოფატრული მაქვს ეს სხეული. საცოდავი ვარ და დამტვრეული. მსურს მხოლოდ შენი ღიმილი, კარგო და არ დაგტოვებ მე მარტოდმარტო. შენთან ვიქნები ყოველთვის, მუდამ. ახლოს ვიქნები შენს ლამაზ სულთან.

სიყვარულს თან ახლავს მოულოდნელობა (III)

-როგორ გითხრა, რომ მომწონხარ? -არ არსებობს ნატა, ნიკამ ზუსტად იმ დროს გაიღვიძა, როდესაც ეს ვთქვი. ხელი სასწრაფოდ გავაშვებინე და ფანჯარაში გავიხედე. -უკვე მითხარი...-სირცხვილისგან გამეღიმა და ნიკას შევხედე. თვალები უბრწყინავდა და ძალიან საყვარლად

წარსულის კვალდაკვალ თავი 26

რა ხდება აქ?როგორ მიდის საქმეები?-ჰკითხა თორნიკემ -ჩვენსკენ კარგად.შენსკენ?-საუბრით გაუყვნენ გზას შიგნით. -როგორ და კარგად.მამაჩემმა კომპანია და მაღაზიები გადმომაბარა და ახლა მათი მიხედვა მიწევს.ძნელი ყოფილა ეს ყველაფერი.ახლა ვხვდები რატომ არ

ყველა გიჟია(დასასრული)

საავადმყოფოდან გამოვიყვანეთ მაქსი ხელი ხელ ჩაკიდებულები მოვდიოდით ყველა წყვილი ლიკაც და ვაკოც რომ ცავთვალოთ რადგან როგორც იქნა ლიკას ვაღიარებინე რომ ვაკო უყვარდა,გამოვედით და ნიას სახლისკენ დავიძარით წავედით და ახლა ყველანი ერთად ვიყავით ისევ,ისევ

ეკიპაჟი (თავი11)

აი ის წამიერ ტკივილი,ფჩხილებით დაკაცრული ზურგი, თვალებიდან ჩამოგორებული ბედნიერების ცრემლები და მე მისი ვარ. იმ მამაკაცის ვინც ჩემი არასდროს იქნება. ! ყოველმ მის მოძრაობაში ვგრძნობდი რამენად ბედნიერი იყო ჩემსავით.! გამქრალიყო ყველაფერი და დედამიწაზე