კვლავ სიცოცხლე მინდა (ნაწილი 9)

სააათ ნახევარი დიდი დრო იყო ამიტომ მშობლებს ვუთხარი არ დამელოდოთ მე სასეურნოდ მივდივარ თქო და მანქანაში ჩავჯექი, ოცი წუთი უაზროდ ვიარე შემდეგ კი გადავწყვიტე მასთან მივსულიყავი. მკვდრებს მათ საფლავებს შორის მივიკვლევ გზას, ღამით ამ დროს აქ არასდროს

შეშლილი ჰელოუინი (დასასრული)

-კიდევ ერთი ვამპირის მოხრუკვა ხომ არ გინდა? დეა მხრუკავი-ჩაიცინა და ფანჯარაში გაიხედა. მეც მივუცუცქდი და გადავიხედე. დაახლოებით მესამე სართულზე ვიმყოფებოდით. აშკარად ქალაქგარეთ,რადგან ირგვლივ მწვანე მინდვრისა და ხეების მეტი არაფერი იყო.

დეკემბრის ცა'მეტი {7}

_თარაააშ... როგორც იქნა მოხვედი . როგორც იქნა დაბრუნდი მეგონა აღარ მოხვიდოდი მანერვიულე სად დადიოდი უჩემოდ _წავედი რომ დამშვიდებული დაგბრუნებოდი ჩემო გემრიელო_თავზე ხელი გადაუსვა და ტუჩები დაუკოცნა

მოგიტაცებდი, როგორც პატარას (სრულად)

მეღლისათვის მომხიბლავი პრნცი იყო,ხოლო ბავშვებისათვის ხუმარა ჯამბაზი.. სწორედ მაშინ ვაცნობიერებდი ბედნიერების არსს,როცა შეთეს,გიორგისა და მარიამს ვხედავდი და ვთვლი რომ ყველა დაღვირილი ცრემლი მის ფასად ღირდა..

სხვისი არჩეული საქმრო (თავი 3)

მყავდა სექსპარტნიორები, სიყვარულზე არც კი ვფიქრობდი, ამისთვის ზედმეტად ახალგაზდა ვარ- მეთქი.. თავიდან ყველაფერი კარგად იყო, თუმცა ბოლო ბიჭი შემიყვარდა, იგი კი მხოლოდ ისე მიყურებდა, როგორც გასაბერ გოგონას. განა ასე არ იყო !

სამიზნე (11 თავი)

-რაღაც ზედმეტად მხიარულები ხართ იმის გათვალისწინბით, რომ მოსაკლავად დაგვზდევენ_ირონიული ღიმილით ჩაუშალა ანდრიამ მხიარულება მეგობრებს და მათ დაჭყანულ სახეებზე ამჯერად თვითონ გაიცინა.

ედელვაისი 6

-მეგობრებო! ახალი თამაში შევქმენი,გრაფიკა დასახვეწი აქვს ტომ ამას შენ მიხედავ-გრაფიკის დირექტორს ტომს CD გაუწოდა.-სცენარს მინდა გადახედოთ სპეცეფექტები დაურთოთ, ხმის რეჟისორი სად არის? -აქ ვარ მის ევა!

იდუმალი გრძნობა...

და კიდევ ბევრი რამ რაც შეგიძლია მიუწერო სყვარულით განცდილ გრძნობებს... მეცნიერებისთვისაც კი ამოუცნობია გრძნობა „სიყვარული“ „შავ ხვრელზე“ „ბერმუდის სამკუთხედზე“ და კიდევ ბევ რამეზეც კი უბრალოდ ერთი სიტყვა, რომელიც სულ რაღაც

გათავისუფლება

რამდენიმე წლის წინ შემთხვევა მქონდა, ალბათ ყველაზე აზრიანი, მთელი ჩემი ცხოვრების განმავლობაში. ემოციებით და გრძნობებით მოზღვავებულს წიგნაკში ჩამიჯღაბნია ჩანახატის სახით, ზედმიწევნით სიზუსტით ამისახავს თითოეული დეტალი, მაგრამ ყველაზე მთავარი

არ ხარ.. ვეღარ გიხსენებ...

შენზე ლოცვა მინდოდა წუხელ.. ღმერთი მიხსენეს.. სისხლით მორწყულ ქვევრებში, თალხისფერი ლუსკუმით, წევს პატარას ცხედარი.. ამ ქვეყნისგან ისვენებს, ტყეში.. მწვანე კედარი, შემხვდი.. ვერ გაგიხსენე..