ვერ დაგიცავ

არ ვიცოდი რა მეთქვა შენი დანახვის წამიდან, ჩემთვის ვკრეფდი მაგ ყვავილებს?! შენთვის ვკრეფდი ვინაიდან

სახლი მთაში (თავი 2)

- გამარჯობა - საპნის ქაფი ჩამოირეცხა ანდრეამ და როგორც იქნა თვალი გაახილა. მის წინ ის იყო. ქალი ფოტოდან ოღონდ ბევრად უფრო ახალგაზრდა და თან ალბათ საუკუნის შემდეგ. - შენ... შენ... - ენა დაება გაოცებისგან. - დიახ მე ამ სახლის პატრონი ვარ. - წარბის

ყოველი დანახვა

ყოველი დანახვა შენი სხეულის ჩვენი შეხვედრის იმედს მიტოვებს და უსამანო ფიქრად გცეული გაუსაძლისად კვლავაც ითოვებს

ბედისწერის ძალა (10)

ხო, შემეხნენ და ტანკივით გადამთელეს, გადამიარეს, გამაუბედურეს იმ დღეს, ყველაფერთან ერთად, ჩემი სიცოცხლეც თან გაიყოლეს გემსის?- ტირილ- ნარევი ხმით წამოიკივლა.

სახლი მთაში (თავი 1)

უკანა ეზოდან საოცარი ხედი იშლებოდა. უკიდეგანო მთები და მთებში მიმალული, კილომეტრებზე გადაჭიმული წყალსაცავი. ლურჯის და მწვანის საოცარი შერწყმა იყო უღრუბლო ცასთან. უყურებდა ხედს და ფიქრობდა, რომ ნამდვილად სწორ ადგილზე იყო. საკუთარი ქაოსური

ჟღალი მამაკაცი

"დრო არც სიყვარულს არ ინდობს"

რექვიემი (სრულად)

ზოგჯერ ერთი გადადგმული ნაბიჯი განსაზღვრავს უამრავი ადამიანის მომავალს. ერთი საბედისწერო დღე, ერთი საბედისწერო წუთი, ერთი საბედისწერო წამი, ერთი საბედისწერო არჩევანი, ერთი საბედისწერო შემთხვევა, ერთი საბედისწერო სიტყვა, ზოგჯერ ერთ პატარა დეტალსაც კი

მესამე მხარე. 2თავი

მოდი თავიდან დავიწყოთ მაშინ.დიმა დადიანი.-ხელი გაუწოდა ბიჭმა. კატოსაც იგივე უნდა გაეკეთებინა,მაგრამ ხმა ვერ ამოიღო.იგრძნო როგორ დაიწყო ყურებმა დაგუბება,თავში და თვალებში რაღაც ისე მოაწვა,ლამის გაგუდა

რაც მოგივა დავითაო ( სრულად )

- ნუ აზვიადებ თუ ქალი ხარ, რა აქვს ჩემს დავითას საშიში, -ისეთი ხმით ვიცხადებ ვითომ არ ვიცოდე რომ რასაც მაიკო ამბობს ოდნავადაც არ არის გაზვიადებული, პირიქით, სინამდვილეში დათა მეტრეველი...

,,ნუ მეტყვი,, სრულად

ეს მართლაც ჩვენი მუსიკაა, ჩვენი პირველი ცეკვის.. ჩვენი მოგონებების ფონი, ჩვენი მუსიკაა მისი შესრულებით.... ნოტები ჰაერივით იბნევა ოთახში, დერეფანში, მთელს კლინიკაში, ქალაქში... სამყაროში.... და მე მაინც არ მყოფნის...