მას შემდეგ რაც გავთხოვდი.-3

დღეები სწაფად გადის..დრო ტემპს არ აგდებს. დღეს პირველად მოვიდა თოვლი.პირველად ჩამოვარდა ციდან ფიფქი და ისიც ჩემი მიმართულებით,თითქის და მილიონიბით ადამიანში მხოლოდ მე ამარჩია...შემდეგ მეორე..მესამე...მიჰყვნენ ფიფქები ერთმანეთს და უფრო და უფრო უმატეს

ცხოვრება მშვენიერია ?! (2 თავი)

მოულოდნელად თვალთ დამიბნელდა და თავბრუსხვევა დამეწყო, ალბათ ძირს გავიშხლართებოდი ,რომ არა მისი ხელი ჩემს წელზე.. ალბათ ჩემთვის ვინმეს რომ ეთქვა რომ ჰოპ და ჩემს თავს ესეთი რამ დატრიალდებოდა სიცილით მოვკვდებოდი და დავცინებდი მათ.. ახლაც იმ იმედით

შემომიყვარდი (11 თავი)

-დიახ, დიახ, მაპატიეთ უცებ დავიბენი, მართალია, მე ნამდვილად მიყვარს.-გასაგებია, კარგია, რომ პატივი მეცით და თავად მოხვედით ჩემთან ვიდრე სხვისგან გავიგებდი, მაგრამ ალბათ ხვდებით, რომ უნივერსიტეტის კედლებში უმსგავს საქციელს ვერ მოვითმენ, აქედან

მკვლელობის ღამე (სრულად) (+18)

-გთხოვ მას არაფერი დაუშავო მე მომკალი, მაგრამ მას არ შეეხო გთხოვ. -გპირდები, მას არაფერს დავუშავებ-ბიჭმა ყბაზე ხელი მოუჭირა-ყოველგვარი წივილ-კივილის გარეშე დავასრულოთ ეს საქმე.-ქამარზე მიმაგრებული დანა ამოიღო და კაცს გულში რამდენჯერმე ჩაარჭო.-იცი რა

მშვიდად მეცხოვრე ოცნებებში

მე და ის ისევ ერთმანეთის პირისპირ ვდგავართ,მას თეთრი მუხლსზევით,მთლიანი კაბა აცვია, მხრებამდე შეჭრილი თმები ზურგზე აქვს გადაყრილი, მასში ყველაფერი საზღვარია თითქოს , არ სცდება მკლავებს,მხრებს,მუხლებს, არ არის ჭრელი. სახე და კაბაც ორივე თითქმის

წამის მეასედი (სრულად)

-არა დედა,არა...მაგას როგორ მეუბნები...ვიცი...ვიცი,რომ გვიჭირს, მაგრამ არ შემიძლია...გთხოვ.-ჩემი ბიძაშვილი დედამისის წინ იდგა მუხლებზე და სახეზე სიმწრის ცრემლები ნიაღვარად დასდიოდა,სახეზე საზარელი სასოწარკვეთილება გამოსახვოდა და თვალებით თითქოს

მაპატიე,ბოდიში,მადლობა,კარგად.

მაპატიე ის,რომ ვეღარ ვახერხებ ხშირად შენს სანახავად გამოსვლას,დარეკვას,მოწერას,რადგან ეს მამწუხრებს,მასევდიანებს,მე კი ეს ისედაც არ მაკლია. ვხვდები,ყველფერი ბოლოსკენ მიდის.ვიცი,ამას შენც ხვდები და ისიც ვიცი,რომ რთულია ამდენხნიანი ურთიერთობა

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 31

-ჰაიტ,ხელები მაღლა სახლში ქურდები შემოვიდნენ. -მარიამ?გულზე მიიდო გიორგიმ ხელი. -სად მიიპარებით თქვენ ორნი ასე აუხსნელად?წინ გადაუდგა ორივეს და მათ შეშინებულ სახეებზე ცდილობდა სიცილი შეეკავებინა.

არჩევანი(თავი3)

მე შორტიკი და მაიკა მეცვა ფეხზე ბალენციაგები გვეცვა ორივეს ლიზს კი ტოპი და დახეული ჯინსი ბალენციაგასთან ერთად. სიგნალის ხმა მოგვესმა გადავიხედე და მოსულები იყვნენ უკვე როცა ჩაავედით ბიჭები გველოდებოდნენ და როცა დაგვინახეს მე და ლიზი ავფორიაქდით.

წარმოსახვითი სიყვარული

ალბათ თავი ტელე - სერიალში გგონიათ! ასე იწყება ერთ-ერთი სერიალი "13 მიზეზი" ოღონდ ეს ისტორია მასში არ აგერიოთ! გახსოვდეთ მე არაფერს გაიძულებთ!