ნუთუ შეგიყვარდა?

"ალბათ სიყვარულია ბრმა, თორემ შენ თავს რატომ შემაყვარებდა?" ეუბნევოდა ქალს გიგა და თან მის მწვანეებს უსწორებდა ჩაწითლებულ თვალებს!

ბნელი ლორდი [ნაწილი 1]

-ბიჭო,რა დაგემართა ჰა? ექიმებმა კომაში არისო, ეს გეკადრება შენ ლუკა? ეს გეკადრებაა?? მაგრა გვიტეხავ ძმაო,ნინიზე მაინც არ ფიქრობ? ან დედაშენზე? და საერთოდაც ჩვენზე? არფიქრობ თუ როგორ გვიყვარხარ ჰა?აქ უნდა ამოგხდეს სული?მარტო აქ კი არა კაცობაშიც

ბედნიერება სვანურად (18)

კარები ფრთხილად შეაღო და ნელი სვლით შევიდა. მაქსიმემ სასულეში ნერწყვი ხმაურიანად გადააგორა და ფეხზე წამოდგა. -ალოჰააა. -მმ მოდი ჩემთან. -მასთან მისულს ტუჩებზე ნიაკვდა ლილე. -ამ საცვლევს მიმალავდი ქალბატონო?! გრცხვენოდეს! მის

ალექსანდრა (7)

ფრთხილად მივიდა მასთან და შუბლზე ნაზად დაუსვა ხელი, სანდრამ ღონემიხდილმა მზიმედ გაახილა თვალები და ამოიხრიალა -ჩემო ლამაზო, მოვედი შენთან ვარ, ეს რა გიქნა იმ ავადმყოფმა კარგად ხარ? - სისხლი გაეყინა როდესაც ასეთს ჰკიდა თვალი -ღმერთო!- ძლივს თქვა და

მე შენ მიყვარხარ (4 თავი)

6ს სათზეუკვე მზად ვიყავი. შავი კაბა ჩავიცვი ფეხზე კი მაღალ ქუსლიანები, make up გავიკეთე. მალე ვაჩემაც დარეკა: -მოვედი ქვემოთ გელოდები.

ჯაშუში თავი 6

-ესე მარტივი არ არის, როგორც თქვენ გგონიათ, ჯერ მას კარგად არ ვიცნობ-ფეხზე წამოდგა და აქეთ-იქით დაიწყო სიარული, კაცს არაფერი უთქვამს, ჭიქაში ვისკი ჩაასხა და ნელ-ნელა დაიყო, დალევა.

დაუსრულებელი ცხოვრება (თავი მე-6)

-მას არ მოსწონხარ, ასეა? -მოწონებაზე არ არის. მან ჩემს შესახებ არაფერი არ იცის, რომ გადაწყვიტოს მოვწონვარ თუ არა. -როუზ გასანოვ, უბრალოდ ვინ ჯანდაბა ხარ…

გრძნობებთან ჭიდილი {8თავი}

ხო…ახლავე-დაბნეული წამოდგა ფეხზე და ბიჭს შემოსვლა თხოვა,მალე შემოაღო კარები და მიას გვერდოთ დაუდგა.ცოტახანი შეჭმუხნული სახით უყურებდა წყვის,შემდეგ კი დაიყვირა. -გილოცაავვთ!მომისმინეთ,ნათლია მე რომ ვარ ხომ იცით? -დიტო დამიჭირე თორემ შემომაკვდება-მიამ

ვნებიანი მასწავლებელი - 9

- ბიჭი , რო იყო მაგარი ბაბნიკი იქნებოდი ხო ? - რატო ვითომ ? - ჰკითხა და ტუჩები გაილოკა. - აბა რა ხერხებით მოძრაობ ? - გაეცინა ბიჭს. - შენ რა გგონია რო მართლა გეჩალიჩები ?

კლონი (თავი 1)

დრო მდორედ მიედინებოდა. ყოველი ახალი დღე წინა დღისგან არაფრით არ განსხვავდებოდა. სახლი საავადმყოფო, სახლი დაავადმყოფო და ასე. ერთ-ერთი ქიმიოთერაპიის შემდეგ, როცა სახლში წამოსვლას ვაპირებდი, საავადმყოფოს ეზოში მაღალი, შავგრემანი ბიჭი დავლანდე.