დასასრულის დასაწყისი (თავი მეშვიდე)

აეროპორტში ლაშამ მიმიყვანა, იტალიაშიც ჩავფრინდით და მაშინვე იმ ტრენინგისთვის დავიწყე მზადება, არჩევანი მაღალქუსლიან შავ ფეხსაცმელზე, შავ კლასიკურ შარვალზე და თეთრ პიჯაკზე შევაჩერე. მიუხედავად იმისა რომ იქ ქირურგიული უნარჩვევები უნდა შეეფასებინათ,

მოურჯულებელი თავი 3

-აი, ნახე, - ლაშასკენ მიაბრუნა ტელეფონი და რეზის ფოტო დაანახა, - მგონი კარგია, არა? -კი, მშვენიერი ფოტოა, - დაეთანხმა ლაშაც, - ახლა მე გავიქცევი და ამას გავადიდებინებ. -რა ფოტო, რის გადიდება? - ამოილაპარაკა, როგორც იქნა, რეზიმ. -აი, შეხედე, - ახლა

მეორე სახე -3-

ელენე ადრიანდ წავიდა სამსახურში. ჯერ არანაირი მითითება არ ჰქონდა. ის ახლა უფრო ხშირად ფიქრობდა თავის ქმედებებზე.. პირველ რიგში ცუდი საქციელი არ ხიბლავდა, მეორე რიგში კი თომას სახის მუდმივი ყურება.. მხოლოდ ის უნდოდა, რომ საქმე მალე დაემთავრებინა.

ძლიერი (თავი 10-15)

ყველა გაშეშებული იდგა. კარებში გამოჩნდა ადამიანი, რომლის დანახვისას ბიჭებს სუნთქვა შეეკრათ.ეს იყო ლილე. მოკლედ მოგიყვებით მის ამბავს. ლილე 17 წლის იყო, როდესაც ლეიკემია დაუდგინეს. მაშინ გადარჩენის შანსებიც არ იყო. ეს ოთხი წლის წინ მოხდა. ამიტომ

საგიჟეთი

ცხოვრება არის საგიჟეთი თავად, არა? ყველა ისე იქცევა, როგორც სურს და არც კი ფიქრობს, ამით რა შედეგს მოიტანს სხვისთვის. ეს არის სამყარო, სადაც შეიძლება ერთი, ოდნავ განსხვავებულად მოაზროვნე ადამიანის ყოველმხრივ სცადონ დაჩრდილვა, დამცირება და მათზე

უბრალოდ შემიყვარდა!(3 თავი)

-არა რა გუშინდელი ამბავი,უბრალოდ მითხარი,ვინ არის ის ბიჭი,იქნებ ცოტა ცემა მოუხდეს. -კარგი რა. გაბრაზებულმა შევხედე ნიკას და მაშინ შევამჩნიე,მისი დიდი,ლამაზი,ზღვის ფერი თვალები და ფიქრებში გადავეშვი,მაგრამ ამ ფიქრებიდან ჩემთვის,საძულველი ადამიანის

serendipity

ადამიანს საწყისი წერტილი სჭირდება, მიზანი,რომლისკენ სვალასაც იგი შეეცდება... სამყარო ამაოებაა და მეტი არაფერი,ილუზია,უტოპიაა...ადამიანი მთელი თავისი არსებით ისწრაფის მარადიულობისა და სრულყოფისკენ თუმცა საკუთარი ადგილი ვერ უპოვია ამ

უდიდესი შეცდომა 5 თავი

ესეც 5 თავი იმედია მოგეწონებათ .. აღდგომის დღეებში სოფელში მომიწია წასვლა და ესეც იქ დავწერე თუ რამე შენიშვნა გექნებათ კომენტარებში დამიწერეთ და აუცილებლად გამოვასწორებბ..-კარგი რა პატარავ ეს ხომ კარგი იყო აღიარე თან შენ რომ ეს არ გაგეკეთებინა და

გაყინული წუთები.თავი 1

-იქნებ არ მოვდიოდი.ჩაილაპარაკა ქეთიმ და ნახევრად მძინარემ წამოდგა საწოლიდან.სახეზე წყალი შეისხა გამოსაფხიზლებლად,თავი მოიწესრიგდა და დიდ სქელ საქაღალდესთან ერთად სახლი დატოვა,სულ რამოდენიმე წუთში კი ბ-ნი დემეტრეს სახლთან იყო.გაოცებულმა შეხედა

პირდაპირი რეისი ლოს-ანჯელესიდან IV

- თვითონ მას უთხარი.კარგად იცი, რომ იმის გაკეთებას რაც არ უნდა ვერც მე, ვერც შენ და საერთოდ ვერავინ აიძულებს. -მაგრამ ახლა ეს არ არის მთავარი. -აბა რა არის მთავარი? კითხა დაღლილი გამომეტყველებით კაკიმ. -ის რომ ეს გოგო საშინელ მდგომარეობაშია