განგსტერების სამოთხე 27

საკეტს ხელს ვუსმევდი.. -დეტექტივო გაიხსენე რამე? თავი გავაქნიე. -არა..ჯერ ვერაფერი. ვცდილობ მივხდე სად იქნება გასაღები..თითქმის დარწმუნებული ვარ,რომ ძველ სახლში არარის....ყელსაბამს ვეთამაშებოდი და ვფიქრობდი..-მაგრამ რაიქნება თუ იმ დღეს,როდესაც

იმედგაცრუებული 1 თავი

ისტორია მეგობრობაზე , სიყვარულზე , ორ ადამიანზე რომელმაც ერთმანეთს იმედი გაუცრუეს და შეძლეს ყველაფერი დაენგრიათ ... ისიც კი რაც არ ინგრეოდა .

პიცა გამოძახებით - თავი 5

-კარგი, კესო, კარგი. - შევიდა და თმაზე ხელი გადაუსვა. სახლი მოათვალიერა. კარი გადაკეტა და გასაღები ჯიბეში ჩაიდო. მაცივარში შეიჭყიტა და კესოს გახედა. - 1 კვირიანი პატიმრობა გექნება, ჩემო საყვარელო. - მიუახლოვდა და თმა გადაუწია. სუნთქვა ყელზე მიეფრქვა

სამუდამოდ 5-6

დაფეთებულმა გავიხედე უკან და ნაცნობი სახე შევამჩნიე, ღმერთო არ არსებობს, ეს ხომ იაკობია. ნეტა აქ საიდან? ფიქრებიდან იაკობმა გამომიყვანა, როდესაც უცნობს პირდაპირ სახეში ხია. ის სწრაფად გასწორდა თითით ტუჩიდან წამოსული სისხლი მოიწმინდა და ახლა

გეი ბიჭის დღიურები თავი (13)

სიღრმისეულად გავნადგურდი, ჩემი ერთი მხარე მეუბნებოდა, გააკეთე ის რაც გინდა ხოლო მეორე ხმარე მეუბნებოდა რამდენად არასწორად მოვექცეოდი და გულს ვატკენდი ამით საბას. გულიც ორად გამეყო

ჩემი ბიჭები

სახლში წასვლის დროა,საათი შვიდს აჩვენებს.. თუმცა სულაც არ მიხარია.. ქალაქში გაზაფხულს მარტი მაიცნ ებრძვის და მაინც მოღუშა ზეცა,მეც ხასითში გადამივიდა...მონატრება უფრო გამიმძაფრდა..ისე მივედი სახლამდე ვერც გავიგე,ვფიქრობდი თუ როგორი მე ვიქნებოდი მე

პირველი სიყვარული 8 თავი

-რა ხდება ქალო რა ამბავია?_თვალების სრესით გამოვიდა. -არაფერი ძვირფასო სტუმრები გვყავ ჩვენ..._სამზარეულოში შესულს ახალგაზრდა წყვილზე მიუთითა. -ვინ არიან? -კარგად დააკვირდი საყვარელო...

განთიადი პლაჟზე /1/

-რა იყო? -ხმა ჩახრეწილი ჰქონდა, იმდენად აუწვა სასმელმა ყელი, რამდენჯერმე ჩაახველა კიდეც, ნორმალურად რომ ელაპარაკა, -მწველი იყო... -სექსი პლაჟზე. -მშვიდად უპასუხა კაცმა და სახეზე დახედა, შემდეგ მთელს სხეულს თვალი მოავლო.

რაც ზაფხულში ხდება, ზაფხულშივე რჩება ( ნაწილი 9)

მონატრებულებს ერთმანეთი არ გვყოფნიდა და თითები გვტკიოდა მესიჯობით. ყველა სმს-ის ბოლოს მიყვარხარ-ს ვწერდით, გულს და სულს ვაყოლეებდი ამ სიტყვის თითო ასოს.. ყველა ტკივილს, სიხარულს, სოყვარულს და სურვილს ვაქსოვდით ამ სიტყვაში და მაინც არასაკმარისად

დაბრუნება (თავი4)

ცალკე რომ გადავწყვიტ გადასვლა დედჩემი ხომ გადამერია ცალკე გიგიც გაგიჯდა. მამაჩემი რატომღაც თანახმა იყო,არ ეშინოდა და არც ნერვიულობდა,დამოუკიდებელი ცხოვრების მომხრე იყო