ყვავილები (8 მარტი)

ეს ფოტოები დავდე რვა მარტთან დაკავშირებით და აქ ძირითადად არის ყვავილების ფოტოები.ველი თქვენ მოსაზრებას კომენტარებში.დიდი იმედი მაქვს მოგეწონებათ არ დაიშუროთ ბევრი ბევრი ლაიქები რადგან სტიმული მქონდეს.მადლობა წინასწარ

გულის ძახილი 12

ძილის დროს ჩვენი ცნობიერება თითქოს რამდენიმე საათით ითიშება და ადამიანი ორ სამყაროში ცხოვრობს.სიზმარის საშუალებით ვმოგზაურობთ და ეს სულიერი ცხოვრებაა, რომელიც რაღაცით ჰგავს სინამდვილეს.გიორგის მკერდზე ედო თავი და რაღაც აწუხებდა,ცოტა ხანში კვნესა

ოცთეთრიანის რჩეული (სრულად)

უგონოდ გადავეშვი მუსიკის ჰანგებში. პატარაობიდანვე ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ მუსიკა ჩემს სისხლშია. სხეული თავისით მოძრაობდა. თვალები დავხუჭე და ინსტინქტებს მივენდე. სულ მალე უკნიდან ბარძაყზე შეხება ვიგრძენი. ხელი ნელ-ნელა უფრო ზემოთ მიიწევდა.

სიკვდილმისჯილი (მერვე თავი)

პირველ რიგში გინეკოლოგთან მივედით. პატარა დავათვალიერეთ და ყველაფერი კარგად ჰქონდა. მერე ნიკუშას თხოვნით ფოტოც გადავუღეთ. ნიას თხოვნით გოგო იყო თუ ბიჭი ექიმმა არ გვითხრა. უნდოდა საიდუმოდ ყოფილიყო მის დაბადებამდე. მერე საქორწილო კაბების ასარჩევად

როგორ შევუყვარდი მაფიოზს...თავი 14

-იცი სახლში რომ მოდის, მთელი საღამო დგას და ტელეფონზე ლაპარაკობს. შაბათ კვირას მასთან ერთად ატარებს. მისთვის უჩინარი გავხდი. განვიცდი. -აშკარად ყურადღების ნაკლებობა გაქვს. ზედმეტად ხარ მასზე მიჯაჭვული. ვიცი რომ ემოციური ხარ, შენი მესმის მეც

ტანზე შენი სურვილი მეწვის..

ვიხსენებ ისევ იმ ჩვენს მომენტებს...სურვილებს ...შეგრძნებებს..შენი სურვილი ჩემს სხეულზე დათარეშობს..თითებს ყველგან აწვდენს...ვნებებს ეხება..ყველა შენს მიერ შეხებულ ადგილს ალმური ასდით ..სურვილით იწვიან შენი სურვილით...მუხლებს ერთმანეთს ვაჭდენ და შენს

ოქროს თმიანო!

ჰეი ოქროს თმიანო! მომესმა ხმა ქუჩაში მიმავალს,მაგრამ არ მიმიხედავს უკან,ისე განვაგრძე სიარული. -ჰეი გოგონი,დამიცადეთ თქვენი საფულე! ისევ მომესმა ხმა და სიარული შევანელე.ჯიბეები შევამოწმე და რომ მივხვდი ეს ძახილი ჩემი მიმართულებით იყო,უკან მიხედვაც

მიყვარხარ იციი?!

იცი როგორ მიყვარხარ?? აუღწერლად,სიგიჟემდე,სულით ხორცამდე მიყვარხარ! თურმე რა ახლოს ყოფილხარ,თურმე სულ მიყვარდი მაგრამ ამას ვერ ვხვდებოდი,მიკვირდა რატოომ? რატომ მიჩქარდება გული მას რომ ვხედავ,რატომ ვბედნიერდები მას რომ ვხედავ,რატომ მიხარია როცა

ფითილი #2

არ ვიცი სიზმარში ვარ თუ ცხადში, კლდესთან ვდგავარ. ეს კლდე არცისე მაღალია, თუმცა ბოლო არ აქვს. ვცდილობ ნაბიჯი გადავდგა, მაგრამ არ შემიძლია, თითქოს რაღაც ძალა ქვემოთ მექაჩება. საიდანღაც ჩემი შვილის ხმა მესმის, თავსაც ვერ ვატრიალებ. ყველაფერი იმდენად

დამაბრუნეთ ბავშვობაში

ჩვენ იქ ვართ,სადაც სახელწიფო სტრუქტურაში მომუშავე ძაღლის ყოველდღიური საკვების რაციონი უფრო მდიდარია ვიდრე ბავშვის. ჩვენი შვილები ისეთ დროში იზრდებიან,სადაც შეკვეთილი პიცა და სუში უფრო მალე მოდის ,ვიდრე პოლიცია და სასწრაფო.