გულს ვერ უბრძანებ (5)

დილის ცხრა საათია, ქალაქი თანდათან ცოცხლდება, ყველა აღწევს თავს სიზმრებს და რეალობას უბრუნდება. ცხოვრება ზოგისთვის ისეთი გაუსაძლისია, რომ უნდათ ლამაზ სიზმარში დარჩნენ, მაგრამ სიცოცხლე, რაც არ უნდა გაუსაძლისი იყოს, მარყუჩივით გვიჭერს და თანდათან

ის დაბრუნდა 5 თავი

ვიღაცის ტელეფონის ხმა მაღვიძებს.თავი მისკდება.გუშინდელი მახსენდება და მეღიმება.ტელეფონი რეკვას არ წყვეტს და თან სმსებიც მოდის.თურმე ნიკას ტელეფონი ყოფილა.შემეშიმდა ვიფიქრე რა ხდება თქო,

ძლიერი (თავი 1-5)

გამარჯობა, მე ვარ ქეთი დევდარიანი 17 წლის. მყავს ძმა ბექა 21 წლის. 7 წლის ვიყავი, როდესაც მშობლები დავკარგეთ და მამიდამ წაგვიყვანა თავისთან. მყავს საუკეთესო მეგობარი ნინი ისიც 17 წლის.

ორი მატყუარა I

-შენ და შენს ცოლს ვერ გჯობივართ.. ის ისეთი ლამაზია,რომ მასთან ახლოსაც ვერ მივალ.-მაქსი ნელი ნაბიჯით მომიახლოვდა და გამომწვევად მიყურებდა.. კედელს ავეკარი,მან კი ხელი მიაყრდნო,თითქოს არ უნდოდა გავქცეოდი

კაფანდრა [22]

აჩქარებულ გულზე ხელი მაგრად მიიჭირა და მის გვერდით მდგარ მერლანს ახედა. თარაშმა ანერვიულებულს საფეთქელზე აკოცა და თვალებით ანიშნა რომ ნერვიულობა შეეწყვიტა. თუმცა არც მერლანი იყო ბოლომდე გალაღებული, ქირია ამჩნევდა რომ მამაკაცი მისთვის უჩვეულო

არ უნდა მიყვარდე

მე მიყვარდა ის და თან მძულდა, მიყვარდა მასში არსებული სიკეთე და მძულდა მასში არსებული მრისხანება... ხშირად ვფიქრობდი რა იყო მასში მეტი დადებითი თუ უარყოფითი. ხშირად გავსულვარ ჩემი თავიდან და მიცდია სრულიად უცხო თვალით შემეხედა ჩვენთვის, მისთვის,

შეიხის გოგო 8

მანქანა ჩერდება ის გადადის და სანამ მეც გავაღო კარი და გადავიდე ის მასწრებს.ხელს ძლიერად მიჭერს და მიმათრევს.ჰო ეს ადრეც გაუკეთებია და იმიტომ რომ ჩემზე გაცეცხლებული იყო.მაშინ როცა პოლიციიდან წამომიყვანა.მაგრამ ახლა რა დავაშავე? ბარათს ატარებს კარი

რაც ზაფხულში ხდება , ზაფხულშივე რჩება..(დასასრული)

მოვიკრიბე ყველანაირი ძალა, რომელიც ჩემში სისხლთან ერთად მიდი-მოდიოდა და ვენებს მიხეთქავდა ისე უნდოდა ჩემი გამაგრება..ხარბად ჩავისუნთქე ჰაერი და ფილტვებში მოვიმარაგე.. პირი მოვაღე და თავისით ამოფრინდნენ სიტყვები : - ნინი ორსულად არის.

დაბრუნება (თავი6)

სააბაზანოდან გამოვედი,ასე მგონია ხანდახან წყალს ჩემი ფიქრებიც თან მიაქვს და მანთავისუფლებს.ტელეფონს ვამოწმებ,ახალ ჩემთვის უმნიშვნელო მესიჯებს ვშლი და იქვე სავარძელში ვისვრი. ხალათს ვიცვავ, თმაზე პირსახოც შემოხვეული,ყავით ხელში გავდივარ ავანზე და

სიყვარული ჩვენს ქუჩაზეც მოდის (თავი პირველი)

მე ერთი ჩვეულებრივი გოგონა ვარ, სტუდენტი მშობლებთან და ძმასთან ერთად გლდანში ვცხოვრობ მოკლედ მე ბეტონის ჯუნგლებიდან ვარ , ჩემი კორპუსი არაფრით გამოირჩევა სხვა თბილისური კორპუსებისაგან. აქაც გვყავს ერთიორი ჭორიკანა, რამდენიმე ძველი ბიჭი და ნარდის