სადღაც შორს

სადღაც შორს,სადაც მუდამ დარია; სადაც მზემ დრო და დარდი არია; სადღაც შორს,სადაც შენ არ იქნები იქ წავალ,მშივიდად ჩუმი ფიქრებით. სადღაც შორს ვიცი,ბენდიერება შემოანათებს,დარჩება ჩემთან; ეს არ გეგონოთ ქედნიერება არ მიწერია ვიყო იმ ერთთან.

გაზაფხული მოვიდა! (უ-შენ-ჩემ-ოობაში...)

სიტურფეა თავხედი.. გულო, რა შორს წახვედი! რომ ზღვარსაც გადახვედი! გულო, რა შორს წახვედი.. ბევრჯერ გადავახვევდი ფიქრებს როგორ მახევდი, როგორ უმალ წახვედი, გულო, - რა შორს წახვედი..

მიშო ჯორდიანზე გსმენიათ? (თავი 6)

მიშოს ოთახის აივანზე ისხდნენ,ისევ 23 დეკემბრის მთვარე ანათებდა არე-მარეს,ავის მომასწაებელი სიჩუმე დაჰპატრონებოდა რიწის ქუჩას,ვერც ერთი ბედავდა ხმის ამოღებას,გოგონას თავში ფიქრის კორიანტელი დატრიალებულიყო,ვაჟი მომლოდინე თვალებით ათვალიერებდა

ჩანახატი

ანი და გიორგი ქუჩაში სეირნობენ. უკვე სამი წელია რაც შეყვარებულები არიან. -აუ წამო რა სადმე დავსხდეთ და ვჭამოთ, თორე თავბრუ მესხმის(ანი) -წამო აქვე ახლოს ძაან მაგარი კაფეა(გიორგი) -წამო(ანი) ვეღარ ითმენდა ისე შიოდა. ათ წუთში უკვე კაფის წინ იყვნენ.

დვალი და დადიანი? არ მჯერა?!

დადიანების აღწერა: დადიანებიდან გამორჩეული და ბაბნიკი 20 წლის ალექსანდრე არის, ამის გამო სულ ჩხუბი უწევს მამამისთან.ის ყოველთვის ჟურნალისტების გარემოცვაშია! ირაკლი დადიანი ცნობილი მიზნესმენი იყო. ამის გამო კი ალექსანდრეს მუდამ თავში ჰქონდა

"მათრობელა თაფლი" - თავი პირველი (2)

მაღაზიაში შესული, რიგს იკავებს და მოთმენით ელოდება მის წინ მდგომ ხალხს, რომ დროულად იყიდონ რაც სურთ, მაგრამ ისინი დროს თითქოს სპეციალურად წელავენ. ესაუბრებიან გამყიდველს, დიდ დროს ხარჯავენ იმაში, თუ „კიდევ რა იყიდონ“ და ამასთანავე, ამრეზით უყურებენ

ჩემი დემონი (2 თავი)

ის დაბრუნდა, მაგრამ სხვანაირი, გარეგნობით და ქცევებით. უფრო მაღალი და გამხდარი მეჩვენა, თვალების გარშემო ჩაშავებოდა, აი ისე უძილობის გამო რომ გვემართება, მაგრამ ეს მას რის გამო ქონდა დაზუსტებით ვერ გეტყვით. უკვე საღამო ხანი იყო, ჩემი ყვავილები უფრო

პიცა გამოძახებით - თავი 6

-კარგად, შენ? დემნა გასულია და ფილმს ვუყურებ. -კესო, არ ინერვიულო, რა. -რაზე, გოგო? - ნერვიულად წამოხტა დივნიდან. -უკვე ნერვიულობ! - წარბები შეკრა. -რა მოხდა?

შენი სურნელება მჭირდება...

შენი მონატრება მაგიჟებს სხეულს ტკივილები მიციებს... სიზმრად შემოსახლდი ძვირფასო... არსად არ გაგიშვებ იცოდე... ტანგოს კვლავ ვიცეკვებთ ზმანებით... ისევ რეალობა მაგიჟებს...

ნუთუ შეგიყვარდი? (+16)

როდის გახდა ცხოვრება სულერთი ჩემთვის? როცა აქ წამოვედი თუ როცა დედა დავკარგე და მამინაცვალს "კისერზე დავაწექი" სასაცილოა სატირელი რომ არ იყოს. უკვე ორი თვე,3დღე და 6 საათი გავიდა რაც აქ ვარ. წუთები ზუსტად არ ვიცი საათი არ მაქვს თან. თანაც ვის სცალია