დარიჩინი {2}

"-კარგი რა, ნუ მაწვალებ!-ვუთხარი და ავხტი გასაღებს რომ მივწვდომოდი, თუმცა უშედეგოდ. სტიუარტი ყოველ ჩემს მცდელობაზე, სიცილით იგუდებოდა. -კარგი, კარგი.-მითხრა ბოლოს,-მხოლოდ იმ შემთხვევაში მოგცემ გასაღებს, თუ...-აი აქ შეჩერდა. -თუ, რა?! -თუ მაკოცებ."

ნაშვილები

ეს არის ამბავი, რომელიც ვფიქრობ ყველას გულთან მივა. ამბავი მოგვითხრობს ერთი უბრალო ქალის ისტორიას, რომელსაც ნამდვილად არ ჰქონია უბრალო ცხოვრება. ეს არის ტრაგედია, სადაც უმეტესად დომინირებს ტკივილი, ცრემლი და იმედგაცრუება, ამიტომ თუ მზად ხარ შეუდექი

ლი...(ნაწილი 2) დასასრული

ლის სეზონი დაიწყო,სექტემბერმა ნელ-ნელა შეგვამზადა ცივი თვეებისთვის.შავ-თეთრ ქალაქს ლის წითელი მანტო აფერადებდა.შემოდგომა იყო,მაგრამ ჩემი გული ნაირფერ ყვავილებად ყვაოდა.ლის თვალები ათას კაცში გამომარჩევდა და მალულად მიღიმოდა.ის იყო ჩემი ლი,მრავალი

შენი მშობლები ტერორისტები არიან ასეთი ბომბა რომ გაგაჩინეს?!-15

-ბექამ იმიტომ გამიტაცა, რომ ეგონა შენი საცოლე ან შეყვარებული ვიყავი. მერე ეგ რომ მითხრა ჯერ კარგად გავიცინე, მერე კი ვუთხარი რომ შენ სხვა საცოლე გყავდა, მერე რომ მკითხა თუ ვინ იყო შენი საცოლე ვერაფერი მოვიფიქრე და მაგ თამარაზე ვუთხარი. მერე როლებში

ჩემი გვირილა (3)

რაა? ჩემი დახმარება?-უეცრად ფერიდავკარგე გულმა კი ვერ იპოვა ადგილი-რა ჭირს? -მას ხელი ტკივა და საბუთებზე ხელს ვერ მოაწერს ეხლა კი პირველს აკლია ხუთი წუთი და თუ გინდათ რომ გავწერო ხელი უნდა მოაწეროზთ საბუთებზე რადგან ხუთ წუთში სამუშაოს საათები

უიმედო სიყვარული (თავი მეორე)

შემოდგომა ჩვეულ რეჟიმში გადიოდა. ანასტასიას და ანდრეას შორის ისევ არაფერი ხდებოდა. შეიძლება ითქვას, რომ ანდრეას აღარც კი ახსოვდა ანასტასია. თუმცა ანუკის შემთხვევაში ყველაფერი პირიქით იყო. ყველაფრის ხალისი დაკარგა. არავინ და არაფერი ადარდებდა.

გადახსნილი ვენიდან...

გადახსნილი ვენიდან ტკივილები მოჟონავს... ღმერთო, ამგვარ ცხოვრებას?! გეფიცები ვერ ვიტან... სუიციდის მცდელობა?! ისევ უიმედობა?!

ფრთები საჩუქრად

,რადგან მან მოინდომა მმართველობა, თავის სფეროში ზენიტის დაკავება და გულკეთილმა მამამ შეუსრულა ეს სურვილი, ჩამოაგდო დედამიწაზე და უბოძა მას დედამიწისა და ჯოჯოხეთის მმართველობა დროის დასრულებამდე, მაგრამ ხანდახან ხომ მასაც ეწვის ეშმაკის გული, ოდესღაც

ჩვენ ყველაფერს შევძლებთ (8)

უფრო მენატრებოდა,მისი სითბო ჩახუტება,მის თმებში თამაშიც კი.მოწყენილობისგან ვკვდებოდი,კიდე კაი მაშომ მითხრა შევიკრიბოთო თორე მე კიდევ ერთხელ რომ შევხვედროდი დაჩის ალბათ... არ ვიცი რას გავაკეთებდი.8 საათიც მოვიდა,გამოვეწყვე ჩემს შავ უბრალო მთლიან

განგსტერების სამოთხე (17)

მგონი ამ თემაზე ვილაპარაკეთ..დაამთავრე სკანდალები უთხრა ერეკლემ. –ასეთი სერიოზული არ უნდა იყო! ეს ბო** ცდილობ,რომ დამამციროს. უთხრა სალომემ. –შეგიძლია შეწყვიტო? უბრალოდ არ დამენახო! მაღიზიანებ ვუთხარი სალომეს. –ოთახში დაბრუნდი სალომე უტხრა ერეკლემ