ერთი ღამის სიყვარული.. (1)

დილით ტელეფონის საშინელი და გამაყრუებელი ხმა მაღვიძებს. ვცდილობ ცალი თვალი მაინც გავახილო , რომ როგორმე დავხედო ტელეფონს და გავარკვიო ვინ რეკავს. ბათუმურ ვოიაჟში გეახლებით, რასაც ყოველდღე დალევა, გართობა, კლუბები და მეგობრებთან ერთად საზღვრებს

ახალი წელი (თავი 2)

ბევრი ფიქრის მერე გადაწყვიტა ამდგარიყო და კაფეში მისი საყვარელი ჩაისთვის წასულიყო. ძილის დროს ფეხები დაბუჟებოდა, ამის გამო ცოტა გაუჭირდა სიარული. თბილად ჩაიცვა და კაფეში წავიდა, სადაც მისი საყვარელი ჩაი ელოდებოდა ბლინებთან ერთად. თითქმის უკვე 4

daddy's little princess (16 +)

მობილურს ჯეკი შევუერთე და a drop in the ocean ჩავრთე, მივუყვებოდით სანაპიროს და თავს ბედნიერად ვგრძნობდი ,უმაღლეს წერტილში ვიყავი ვუყურებდი და მეღიმებოდა და სადღაც შუა გზაში გააჩერა ვერ მივხვდი რას აკეთებდა გაოცებული ვუყურებდი,ვერ მივხვდი რას

უსასრულობიდან უსასრულობამდე II

პასუხი ვერ მივიღე,სიმართლე გითხრათ გამბედაობა რომ მქონოდა გაქცეული მანქანიდან გადავხტებოდი და ანდრეის გვერდით დავრჩებოდი,მაგრამ მე ამას ვერ შევძლებდი. ისეთი პიროვნების გვერდით როგორიც ანდრეია ვიცი ვერასდროს ვიქნებოდი ბედნერი..

Demon (12)

წამითაც არ დავფიქრებულვარ ისე ვუპასუხე - კი. თავი ასწია და თვალებში შემომხედა. გული სწრაფად ამიძგერდა. - კაენ? თვალები დავახამხამე და თავი ინტერესით გვერდზე გადავხარე. - გიყვარვარ?

-ვიღაცას გამსგავსებ -ღმერთო ოღონდ ეს არა!

-წავიდეთ .მეც გავუღიმედა გოგოშკურად გავიპრანჭე.-ისე შენ მართლა ხომარ დაფიქრდებოდი ჩემს შეყვარებულობაზე?ზღვისფერი თავლები შემომანათა და ისე გამირიმა ყველაფერი დამავიწყდა."იქნებ მართლაც დავფიქრებულიყავი"

სისხლიანი ვახშამი (IX თავი)

აბა გამოიცანით , ვის უნდა შევხვდე ? გიგუტა სესიაშვილის , იგივე, ჭუტალას, ყოფილ ცოლს - მანანას . გუშინ დამირეკა - საქმე მაქვსო. მოუთმენლობისგან ლამის ფეხსაცმელებიდან ამოვხტე. მანანას არასოდეს

ცხოვრებაში ყველაფერი სულ შემთხვევით ხდება -თავი მეოთხე

ფრთხილად შევდივარ შიგნით. 1 საათიანი ხვეწნა მუდარის შემდეგ როგორ იქნა დავითანხმე უფროსი რომ 3 დღე შვებულებაში გავეშვი. კომპანიიდან გამოვედი თან მოლში წავედი. გაგიკვირდებათ და მუსიკის მოსმენასთან ერთად შოპინგიც ძალიან მამშვიდებს. ძალიან ბევრი რამ

გონება,შიში ჯერ არ არსებულისა

ჩვეულებრივ,ჩემი ყოველდღიურობა არ გამოირჩევა სხვა ადამიანებისგან.მაგრამ იმით ვარ განსხვავებული ჩემს გარეშემომყოფებს შორის,რომ მე შემიძლია კითხვები დავსვა.ისეთი კითხვები,რომლის დასმისას არ შემიტოკდება წარბი.არ ამიჩქარდება გული და არ ვინანიებ

ჩვენ ყველაფერს შევძლებთ (1)

2თვის ვიყავი როცა დედამ მე და მამა მიგვატოვა,1თვისაც არ ვიყავი როცა სახლიდან გაიქცა,დიდიხანი გვეძებდნენ მე და დედას მაგრამ ვერსად ვერ გვიპოვეს,ერთ დღესაც დედამ მამას დაურეკა და უთხრა რომ თუ არ წამიყვანდა ჩემს თავს ბავშვთა სახლში ჩააბარებდა,მამა ერთი