ნუღარ ყვირი დაწყნარდი

ჩუუ რა... ნუღარ ყვირი დაწყნარდი, გრძნობა გულის ფეთქვას აყვება, სევდის ყველა ფურცელს დავწვავდი, ისევ შენი ჩრდილი დამყვება.ფიქრი მერამდენედ ავრიე, სიტყვებს რითმებისთვის ვალაგებ...

წყვდიადში მყოფის პირველი ნაბიჯი (სრულად)

ადამიანის ცხოვრებაში ზოგჯერ დგება დრო, როდესაც ყველა და ყველაფერი კარგავს აზრს, ინტერესს.. გაბრუებული დაეხეტები ქუჩებში, შეშლილი სახით, იმის მოლოდინში, რომ ვინმე შეამჩნევს, გიშველის და ჩამოგიყვანს… კიდეზე ვარ მისული, ერთი ფეხით, დაბლა ვიყურები. აღარ

დასავლური გრძნობები შუა აღმოსავლეთში V

შემდეგ დილას ამინას გამზადება დაიწყეს,რადგან ქორწილი ქონდა.სორაია და ჯამალის ცოლები სამზარეულოში შევიდნენ და მზადება დაიწყეს.სამზარეულოში გახარებული ადილა შევიდა,სორაიას მოეხვია,რომელიც გაზქურასთან იდგა და რაღაცას ხარშავდა. -სორაია,ეს რა არის? -

ორ სამყაროს შორის (თავი II)

გონებაში უამრავი ფიქრი ირევა, თითქოს ჩემი თავი ამას ვერ უძლებს... მინდა, რომ ვიცოცხლო. მინდა, რომ უმცირესი დეტალიც შევიგრძნო. აქამდე მხოლოდ ფორმალურად ვცოცხლობდი, მკვდარი თევზივით დინებას მივყვებოდი, შევეჩვიე მშვიდ ცხოვრებას და სულ პატარა სიახლეც

მზეს კი აღარ მოაქვს სითბო.

ძალიან,ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ ვინმეს მოგენატრათ ჩემი ლექსები... ან მე მოგენატრეთ... ნუ პირველი უფრო შესაზლებელია. იმედია მოგეწონებათ ლექსი.

ანუკი(18)

-კარგი ანუკი, მაპატიე. მაპატიე ყველაფრისთვის, არ მეგონა თუ ესე გტკენდი გულს, იმ ბავშვის გამოც მაპატიე, მერე დღევანდელისთვის, საღამო რომ ჩაგიშალე. და საერთოდ ყველაფრისთვის რაც დაგიშავე ამ 5 თვის განმალობაში, აქედან არაფერს არ იმსახურებდი.

დაკარგული სიმშვიდე ( სრულად )

"მაგიჟებთ ბატონო ლექტორო" მისი ტელეფონის შეტყობინების ხმა გაისმა მთელს აუდიტორიაში მაგრამ არ მიაქცია ყურადღება და საუბარი გააგრძელა, ამ ფაქტმა გამაბრაზა და მორიგ შეტყობინებაზე გადავედი "შეწყვიტე! შენ ხარ ჩემი წარმატება"

პირველი და უკანასკნელი (5 თავი)

ესეც დანაპირები 5 თავი,იმედია დაგაინტერესებტ და მოგეწონებათ,შევეცდები ხვალვე დავდო გაგრძელება და ბევრი არ გალოდინოთ,ყველანაირად შევეცდები ინტერესიტ არ მოგკლათ :) ოთახში შევიდა და საწოლზე წამოწვა,დღევანდელ დღეზე დაიწყო ფიქრი და უნებლიედ ამოუტივტივდა

ბალთაზარი

ძლიერ ვწუხვარ, ჩემო ტკბილო და მურაბა მკითხველო, რომ ამდენი ხანი გალოდინეთ მას მერე, რაც ასე გულანთებული მოჰყვებოდით ჩვენი ცხოვრების გზას. არ ვიცი, რას გრძნობს ადამიანი, როცა პატარა, საცალფეხო ბილიკს მიუყვება, არ იცის, სად მიიყვანს ეს პატარა,

(არა)ნორმალურად (არა)ჩვეულებრივი I

ზურგს უკან მაღალი ტიპი დამხვდა,სპორტული აღნაგობით.არც მთლად სპორტულ და არც გადაპრანჭულ სტილში,უშუალო,უზადო აი ჩემი ტიპის.შავი თმებით,თვალის ფერი ნამდვილად ვერ გავარჩიე.. მაშინვე ტუჩზე ვიკბინე და გამეღიმა.