დათა 2

ვერც ვიყავი მზად ავდექი და ჩავედი ასე სასწაულად, რობაქიძემ ოდნავ გაიღიმა და მანქანის კარი გამიღო, მე სულაც არ მეღიმებოდა მაგრამ სხვა რა გზა იყო.. საერთოდ ხშირად მიფიქრია რამდენად უცნაური შეიძლება იყოს ცხოვრება და ერთ ცხოვრებაში რამდენირამ შეიძლება

სიყვარულის ინსტრუქციები I

ერთი შეხედვით წყნარი ქალაქია ეს ჩვენი თბილისი,თითქოს ყველას და ყველაფერს კანონი მართავს,მაგრამ ეს სულაც არ არის ასე... ყველაზე დიდი კანონი აქ მაფიაა.. რა თქმა უნდა ეს ასე ღიად არსად არ ფიგურირებს და ყველაფერ რაც ხდება ან არ ხდება მათი დამსახურებაა..

ჩემი ბუჩქი (თავი 2)

და აიი აქ მოხდა მოსახდეენიი.. დემეტრე და ნანა ერთი ბავშვის ნათლიები არიან.. ეს დემეტრე კიი ძალიან ძალიან სიმპატიურია პირველად ფოტოში რო ვნახე ძალიან მომეწონა.. ნანამ კი ეგრევე მითხრა შეყვარებული ყავსო.. მაგრამ უკვე აღარ..არასოდეს არმიხარია სხვისიი

ჩვენ ყველაფერს შევძლებთ (10)

პირველად ემი,კაფეში შევამჩნიე.ის ისე ლამაზი იყო,სათუთი,მაშინვე ვიცანი ის ხომ ჩემი ახალგაზრდობის ასღი იყო.ნეტა არ წავსულიყავი მისი ცხოვრებიდან.ეხლა ხომ ერთად ვიქნებოდით და მომიყვებოდა დაღლილ დაქანცული თავის ამბებს.ფეხები უკან მრჩებოდა მაგრამ მაინც

მარადიული სიყვარული?ჰმ... თავი (8)

-მოკეტე თორე -თორე რა მცემ?თუ მომკლავ?არამგონია ეს შეძლო-თქვა და უკან მოუხედავად გავიდა კარიდან -ამას არ ვაპატიებ როგორ ბედავს ასე მოქცევას(თოკო)თქვა გაღიზიანებულმა -კარგი თორნიკე ახლა სიმშვიდეა საჭირო მიას შეიძლება სართოდ არცერთი ვახსოვდეთ ჩვენ კი

მშობლიურ მთებს

მოგესალმებით ჩემო საყვარელო ხალხო როგორც უკვე ვთქვი მენანება ჩემს დაწერილ რაღაცეებს რაიმე ვუწოდო მითუმეტეს ლექსი,მაგრამ მე მათში იმას გადმოვცემ რასაც ვგრძნობ და მინდა თქვენც გაგაცნოთ. თქვენგან არ ველი აღფრთოვანებას უბრალოდ ბედნიერი ვიქნები თქვენში

ლაშქრობაში ნაპოვნი სიყვარული 2

იყო დრო როცა მეგონა რომ ყველაფერი მთავრდება, მაგრამ ყოველი დღე რაღაც ახლის დასაწყისი იყო, ყოველი ტკივილის მერე მოდის რაღაც კარგი და ამოუცნობ.. ზოგჯერ ცხოვრება გვაძლევს იმისშანს რომ ეს ყველაფერი კარგი გამოიყენო...თინა ბებოს სახლში რომ მიხვიდე უნდა

საუკეთესო მამის საუკეთესო შვილი (თავი 8)

რით აღარ ვცადე გართობა კინოს ვუყურე, სერიალს, მულტფილმს, ტელეფონში ვითამაშე ოთხი საათი გავიდა და ისევ არ მოსულა სახლში დემეტრე უკვე ვნერვიულობდი დავურეკე, მივწერე მაგრამ არ მპასუხობდა ათასი აზრი მომდიოდა და ყველა ცუდი, სანდროსაც დავურეკე და ბექასაც

ვერ შევძელი..

35 წელი გავიდა, შენ სახეზე კიდევ ღიმილი არასდროს მინახავს, მაგრამ ყოველთვის ბედნიერებას ასხივებდი შინაგანად, ღიმილი კი არა შენი პირიდან სიტყვაც კი არ გამიგონია, ერთი სიტყვაც კი..საერთოდ, რას ვლაპარაკობ

სექსუალური განათლება ნაწილი 2 (თავი 6)

ივდიოდი და გზაში ვცდილობდი აღმედგინა სცნებები.. გიგის გონზე მოსვლა გადაბმული ქეიპები... გამახსენდა რომ შევიკრიბეთ ყველანი.. სავადმყოფოს ეზოში ვსვავდით... მერე ლევანისთან ავედით... იქაც დავლიეთ....