მეზობელი,ქმარი და საყვარელი(27)

დივანზე ფეხებგაშლილი იჯდა , ტუჩებშორის სიგარეტის ღერი მოექცია და მშვიდად ეწეოდა. მასპინძელის გამოჩენას მოთმინებით ელოდა ,სიბნელე იყო მაგრამ ხედვა არ უჭირდა. კარი რომ გაიღო და ნაბიჯების ხმა გაისმა, გულისცემა აუჩქარდა, ისევ ისე გააბარაზა ამ

„გახდი ჩემი სვანი“ (5)

რა სასიამოვნო იყო ეს ყველაფერი ნეტავ იცოდეთ. მისი ზრუნვა მაიძულებდა მის მიმართ გული გამთბობოდა და გრძნობები გამღვივებოდა. საუზმე ლანგრით გვერდით დადო და შუბლზე ფრთხილად მაკოცა .მ

ცუდი ბიჭის პატარა გოგო (8 თავი)

დღეს ორშაბათი იყო და სკოლაში ვიყავი წასასვლელი. მრავალი ცდის შემდეგ როგორც იქნა საწოლიდან წამოვდექი და მზადებას შევუდექი. ჩემი ყველაზე თბილი ჯემპრი ჩავიცვი და ჩანთის ჩალაგება დავიწყე

ისევ გიყვარს?

- როგორ ხარ? - კარგად. - მართლა კარგად ხარ? - ჰო, მართლა - რა კარგია თუ კარგად ხარ.. - ალბათ კარგია. - ცუდ ხასიათზე ხარ? - არა. ჩვეულებრივზე...

მე შენ არ გიცნობ...

მე შენ არ გიცნობ, გაზაფხულის ადამიანო... კუთხეში მიყრილ ნივთებთან მივდივარ, ვიჩოქები და შენს ნახატს ვაკვირდები. ლურჯი, ნაჭრის შარვლიდან ფუნჯს ვიღებ და ერთხანს ნიკაპთან მიმაქვს, თან წითელ საღებავს თავსახურს ვხსნი და შენს ნახატზე ვასხამ.

შენი პატარა

მე გამახსენდა მოგონებები "ჩემი პატარა მალე იზრდები" შენი ნათქვამი 'ტკბილი' სიტყვები "უშენოდ ვერ ვძლებ მე მენატრები".

ოლეანდრა (1)

დეკემბერი მიწურულიყო. ღელავდა ზღვა, ეხეთქებოდა სველ, გაშავებულ კლდეს. ბობოქრობდნენ ტალღები, გამწარებულებსა და გაშმაგებულებს ქაფი ადგებოდათ, იღვრებოდნენ, თუმცა ნაპირი არსად ჩანდა. ზღვიდან სიცივე მოდიოდა.

აისჰევენი IX და X თავები.

კრისს იმ პატარა ბავშვივით უყურებდა,რომელიც აღტაცებით უყურებს ფილმის შენელებულ კადრებს 3D სათვალით.საშობაო ნათურებიც კი ვერ ანათებდნენ ისე,როგორც კრისი.ვენდის შეეძლო საათობით მოესმინა მისთვის,თუნდაც რამე

იქ ცაში გაფრინდა 1

მე მია ვარ ნარსავიძე(ნარსავიძე სვანური გვარია და მეც სვანი ვარ)15 წლის ძალიან მაღალი 1.79 გრძელი წაბლისფერი თმით და მუუქი ძალიან მუქი მწვანე თვალებით სწორი ლამაზი პაწუა ცხვირით და პატარა ტუჩებით როგორც მეუბნებიან ძალიან გრძელი და სწორი ფეხები მაქვს

"ილიანი" (თავი 8)

რაცარუნდა სიცივე ყოფილიყო, ჩვენს ტრადიციას არ ვღალატობდით და თოვლშიც კი ჩვენს პარკში ვიჯექით, ირგვლივ სიცარიელე იყო მხოლოდ, რომელი ჭკუათმყოფელი დაიწყებდა შუა ზამთარსა და თოვლში გარეთ პარკში სეირნობას. შედეგად გიორგის