სოხუმსკი (საცდელი თავი)

დიანა გვაგვიანდება.. გესმის გოგო? დიანა ადექითქო!  ნახევრად მძინარეს მესმის ბრაზით ნათქვამი სიტყვები და ცალ თცალს ვახელ.  -ადექი დროზე! ცოფიანი ძაღლივით დამყურებს ზემოდან.  ხმის ამოუღებლად ვდგები საწოლიდან და ხელებს სახეზე ვისვამ. მთქნარებითა და

ა.ა (6)

შეგიძლია თვალები მაინც გაახილო. მითხრა ირონიულად ორი წუთის შემდეგ. ვერ ვხვდები რა მოხდა, ან საერთოდაც რა ხდებოდა. მთელი სხეული მითრთოლავდა და ტაო დაყრილი გაშეშებული ვიჯექი. ენა ჩამვარდნოდა მაგრამ გონებაში ბავშვობის ფრაგმენტები მიელავდა. სკოლაში

მძინარე მზეთუნახავო, პრინცი მოვიდა! (3)

-ძამიკო, - ელზამ ვაჩეს ოთახში შეიპარა და ჩურჩულით მიუახლოვდა საწოლს. -რა იყო, საყვარელო? - ამოიზმუილა ბიჭმა და თავი ამოყო. -ვერ ვიძინებ, ჩაიჩოჩე რა. - ოდნავ ხმამაღლა უპასუხა ძმას. ვაჩე გვერდზე მიიწია და საწოლზე ხელი დაუტყაპუნა, დაწექიო. გოგონა

პატარა ნინელი ნაწილი 2

ფრანგულიდან გამოსული გზაში ვფიქრობდი ნეტა რა შოკი ამბავი ქონდა სათქმელი .ტატას სახლს,როგორც კი მივუახლოვდი ჩემმა ტელეფონმა სიმღერა დაიწყო,ვინ თუ არა თვით დედაჩემი მირეკავდა. -ხო დედა გისმენ -ნინა სად ხარ?მალე მოხვალ სახლში? -ტატასთან მივდიოდი

მუდამ ერთად 1

გამარჯობა,მე მია ვარ კვანჭიანი მეტსახელი(სვანი)16 წლის მაღალი 1.78 გრძელი შავი თმით და შავი თვალებით დედისერთა ვარ მყავს დედა უუსაყვარლესი ნანო არღვლიანი (ხო მართლა მე სვანი ვარ და დედაც სვანი მყავს)დედას საკუთარი ბუტიკი აქვს მამა დათო კვანჭიანი

სამკუთხედი (1)

სამკუთხედი ეხლაც ერთად ზის ‘თავიანთ სახლში’ ბუხრის წინ ჩახუტებულები.... ალბათ გიკვირთ სამკუთხედი როგორ ზის ბუხრის წინ? ეს რო გაიგოთ წარსულში უნდა გადახვიდეთ მაგალითად 1996 წელს როდესაც დაიბადა კახა..კახა მერლიანი.. 1997 წელს რომელიც ფანგანების

არასოდეს დავნებდები

არ მსურს ამ ისტორიის დაწყება ტყუილებით ამიტომ პირდაპირ ვიტყვი რომ ეს ისტორია უბრალოდ იმ სიყვარულს ეხება რომელსაც არ უნდა ეარსება, მაგრამ როდესაც ერთ ჯიუტ გოგოს უყვარდება ვიღაც მაშინ ყველაფერი სხვანაირად მთავრდება... მოდით დავიწყებ გაცნობით.

არ დამივიწყო

შემოდგომაა... ნოემბერი - რიცხვი თვრამეტი დღე შაბათი და ტკივილები ასუსტებს ჰაერს. მე შევიცვალე იმის შემდეგ რაც შენ წახვედი და სიკვდილამდე თითო თითოდ მითვლიან წამებს.

მოხეტიალე სული (ნაწილი I)

-იჩქარე ემილი ,არ მინდა პირველ პაემანზე დავიგვიანო-ასე მეწუწუნებოდა იზაბელი მთელი დილა.-ნუ ღელავ,ფისო არ დაგვაგვიანდება-ორივეს სიცილი აგვიტყდა და სადარბაზოს კარი გავიხურეთ. იზაბელი წინ გარბოდა,ერთ-ადგილზე ვერ ისვენებდა

სხვანაირი

მზე კარგა ხნის ამოსული იყო, როცა თვალები გაახილა და ოთახში შემოსულ მზის სხივებს შეხედა, საოცრად ნათელი და თბილი დღე იდგა. თუმცა მზის სხივებისთვის თუ ნათელი დღისთვის ყურადღება დიდად არ მიუქცევია. საბანი თავზე გადაიფარა და გადაწყვიტა ძილი