Never miss a chance to dance(XVII თავი)

დილით ადრე გამეღვიძა. ასე ალბათ 6საათი იქნებოდა. ავდექი,ჩავიცვი და დაბლა ჩავედი. სასტუმროში ვიკითხე თუ სად შეიძლებოდა ველოსიპედის ქირაობა, მათაც მიმასწავლეს. წავედი და 1 საათით ვიქირავე. ყურსასმენები გავიკეთე და არაფერზე ვფიქრობდი.მთლიანად

MOBSTER (მე-VI თავი)

-არ მაინტერესებს თქვენი სიმართლე , დამაბრუნეთ სახლში !- ყვირილით მივმართე ჩემს წინ მჯდომ მამაკაცს. -დემეტრე...-უცებ გაჩუმდა.-დემეტრე დევდარიანი ვინ არის შენთვის? -დემეტრეს გვარი მთელი ზიზღით წარმოთქვა . -ეგ თქვენ არ გეხებათ!

უჟმური და დარტყმული ( თავი მეცამეტე )

ვიღაც ქერა , გრძელ ფეხება გოგო ალექსანდრეს კალთაში იყო მოკალათებული , თავი მის კისერში ქონდა ჩარგული და დროდადრო იქვე სველ კოცნას უტოვებდა . ... ამ დროს მე რა დამემართა ? ენით აღუწეერელი რამ . აი სიტყვებით ვერ გადმოვცემ ჩემს გრძნობებს . უბრალოდ

ან იქნებ სულაც კარგად ყოფნა არც კი მიცდია ...

მტკიოდა როცა ვუყურებდი ღრუბლების მეჯლისს, მუდამ ვამჩნევდი თეთრი ფერის მარტოსულ გუნდას. დღეს შენ იყავი ჩემთვის კარგო პროზაც და ლექსიც, დღეს შენ იჯექი ჩემს თითებში წერა რომ სურდათ.

არეული გრძნობები (7)

ნიუ-იორკში საოცარი დრო გავატარეთ. მე და ალექსანდრე 24 საათი ერთმანეთზე ვიყავით მიწებებულები და მაინც არ გვყოფნიდა. თბილისში დაბრუნება არ მინდოდა, თუმცა მარის და გიოს საქორწილო საქმეებში უნდა დავხმარებოდით და სხვა გზა არ გვქონდა. -ბავშვებო! რადგან

ამიტომ ზოგჯერ მომიტევეთ განმარტოება

ზოგჯერ მგონია, რომ უცხო ვარ მე ამ მიწაზე, დავიარები როცა უხმოდ დედამიწაზე, თითქმის არ მესმის ჩემს გარშემო ხალხის ხმაური და არც ჩემს ბგერებს ახსენდებათ აურზაური,

ტყის საიდუმლოება (თავი მეშვიდე)

რასაც ვერ დავუკარგავთ, ჩამოსხმული ტანი და ლამაზი მოყვანილობის სახეა. მზესაც კი ეცილება ისეთი ლაღი და კეთილი გამომეტყველება აქვს. შეიძლება ნაზი და წყნარი ჩანდეს, მაგრამ ნუ მოგატყუებთ მისი გარეგნობა, თუ გაბრაზდა მტრისას.

მოდი მგელობანა ვითამაშოთ . ( მეოთხე თავი )

ბავშვობაში მე და ჩემს დეიდაშვილს ერთი ძალიან ცუდი ჩვევა გვქონდა , სახლიდან ვიპარებოდით უცხოებს დავყვებოდით ისე თითქოს აგენტები ვფიქილიყავით ,კოდური სახელებიც კი გვქონდა მოფიქრებული ,საკმაოდ ბანალურიც იყო მე აგენტი მეორე ვიყავი ის კი აგენტი პირველი

სკოლა (თავი 9)

მარტო რატომ ხარ? ვერწარმოიდგენთ ჩემს სხეულში რახდებოდა, გული ისე მიცემდა მეგონა ამოვარდებოდა. დავიბენი, სიტყვები დამავიწყდა, ძლივს მოვუყარე თავი რამდენიმე სიტყვას და ვუთხარი:

პროკურორი მაღალ ქუსლებზე (საცდელი თავი)

კარი გაიღო და გეგონება ანგელოზი შემოფრინდაო= ტანზე გამოყვანილ შავ კაბაში ლამაზად მოჩანდა სიმრგვალეები. მუხლს ქვევით გრძელ კაბას წითელი ქუსლიანები უმშვენებდა და გარუჯულ სხეულს მეტ სიხასხასეს სძენდა. მოკლედ შეჭრილი თმა გადაეწია და გაეშალა.