გზა მთებისკენ (სრულად)

მე თათია ვარ.ერთი ჩვეულებრივი,არაფრით გამორჩეული გოგო.სკოლაში ვსწავლობ,მყავს დიდი ოჯახი,დაქალები,უამრავი ნაცნობი,ბევრი მეგობარი და შეყვარებული. ერთი შეხედვით არაჩვეულებრივი ცხოვრება მაქვს და ბედნიერი უნდა ვიყო ყოველივე ამით ,თუმცა ისევე როგორც

პირველი სიყვარული – "ის"

ეს ამბავი არც თუ ისე დიდი ხნის წინ, ერთ ჩვეულებრივ ზაფხულს დაიწყო. ამ ამბავმა ეს ერთი ჩვეულებრივი ზაფხული არაჩვეულებრივ მოგონებად აქცია. ალბათ მთელი ზაფხული ისევე უფერული იქნებოდა როგორც სხვა დანარჩენი რომ არა ის. ნამდვილად არ მახსოვს ყველაფერი

გთხოვ არ წახვიდე, უშენოდ ვერ ვიცოცხლებ (თავი20)

ძვირფასო დღიურო უკვე ორი წელი გავიდა მას შემდეგ რაც შოთიკო საზღვარგარეთ საქმეზე წავიდა. მას შემდეგ ბევრი რამ შეიცვალა. ირაკლი და თამუნა დაქორწინდნენ და ეხლა 4 თვის ტასო გვყავს, ბედნიერი ვარ როცა მას ვხედავ. ყოველგვარ ტკივილის მიყუჩებს ტასოს ხელში

წავიდეთ

წავიდეთ თბილო... აღარ დავბრუნდეთ ჩვენში ხომ მუდამ ქარიშხალია გემი კი ეძებს იმ ნავსაყუდელს სადაც მუდმივად ზურგის ქარია. წადი უჩემოდ... თუნდაც შენ ერთმა უნდა გაასწრო ბოღმიან თვალებს

სკოლა (თავი 6)

ჩემი და თემოს ნიძლავი დაიდო და შევექეცით პიცას. უგემრიელესი იყო. ერთ ნაჭერს მეორე მოყვა, მეორეს მესამე, მესამეს მეოთხე და მეხუთეს რომ დავხედე მივხვდი რომ ვეღარ გავქაჩავდი, სუნთქვაც კი აღარ შემეძლო. ვაჟბატონი კი წარბშრუხრელად განაგრძობდა ჭამას.

მარიამი (2)

მთელი გაკვეთილი ისე უნდოდა გასულიყო, რომ მისთვის ერთხელ მაინც არავის არაფერი ეთქვა, არავის არაფერი წამოეძახებინა, მაგრამ კლასი რისი კლასია თუ არ გაგამწარეს და ყელში არ ამოგადინეს რამე. ყურსასმენები მოიხსნა, უნდოდა გაკვეთილისთვის მოესმინა, ყველაფრის

ლოცვა გააძლიერე

-არ ემონო წარმავალს, და ვიწრო გზით იარე, -მეუბნება გულისთქმა,- ლოცვა გააძლიერე.

ასაკი ყველაფსრს ცვლის (11)

რაიყო ტო? მემიყვირი იმის მაგივრადრო შენდას მოუარო? ჯერ რააცვია, როგორ დადის ტო, ყველა ამაზე ლაპარაკობს, მერე ეწევა კიდეც ქალბატონი თურმე, (ამის თქმა და დათის და გუკას აწითლებული სახეები ერთი იყო, გოგოებს რომ არ დავეჭირე ალბათ იქვე წავიქცეოდი). ჰო

წამის წინ

უაზროდ თქმული კარგად ვარ, ყალბი ღიმილი.ფიქრი სუიციდისკენ გამირბის, თავიდან ვერ ვიშორებ მასზე ფიქრს. ალბათ იმიტომ რომ სულ მსგავსი რაღაცეები მესმის.ისევ ვფიქრობ ჩემს სიკვდილზე. ჩუმად რომ მოვა, ჩუმად გამიყვანს სახლიდან. მოვა ჩემს სულს მარადისობაში

ბიზნეს ვუმენი (თავი 14)

მისი მარწყვის ფერი ტუჩების ჩემსაზე შეხება ვიგრძენი, მთელ სხელში სასიამოვნე გვრძნობამ დამიარა, შიშველ სხელზე ავუცურე ხელი ნაზად, მაშინვე ვიგრძენი რომ მოდუნდა და თან დაიძაბა კიდეც, ხელი ძლერად შევუცურე თმაში, მაგრამ მაინც ნაზად. ჩემი ქმედება