დაკარგული ცა (სრულად)

მობილურის ფანარი გავანათე , გაოცებისგან და მოულოდნელობისგან შევხტი. ტაძრის შუაგულში უზარმაზარი ქანდაკება იდგა, უნაკლო , მშვენიერი , კაცის ქანდაკება. მხოლოდ იმან გამაოცა, რომ ეს მშვენიერი ხელოვნების ნიმუში ვანდალურად დაესახიჩრებინათ. იატაკზე

დრო! თავი 36

რაზე მისმენ, - მოყევი სალო რა ხდება შენს თავს, რატო არაფერ მიყვები? რატო ჩამომშორდი ასე ვერ ვხვდები, ან რატო შეიცვალე, სადაა ის თუნდაც ცინიკური მაიმუნობებით სავსე გოგო? რატო ჩაანაცვლე ამ განადგურებული სახით მოწყენილი, უღიმღამო ხასიათით, სხვასაც

ჩვენ (თავი მერვე)

- მომიახლოდა ჩემი ხელები მის ხელებში მოიქცია და თვალებში ჩამხედა , ვეღარ გავუძელი მის მზერას,ვიძირებოდი მის თვალებში,მისი სუნი,მისი ხმა პიკზე მივყავდი, თითები მის ოდნავ წამოზრდილ წვერს შევახე და ჩვენ შორის მანძილი დავფარე კოცნით..

Garden of four seasons (10 თავი)

დაიწყო წვეულება!ეშლი,ლეო,ლუი თავისთავად მოვიდნენ და რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს ჯესიკაც.არ მეგონა,რომ მისი ოჯახის გადამკიდე ჩამოსვლას მოახერხებდა,მაგრამ საბედნიეროდ ისიც შემოგვიერთდა ამ მშვენიერ ღამეს.

შენი გულისთვის ( სრულად )

- რა უცნაურია შენი სამართალი ღმერთო, -ვამბობ და უღრუბლო ცას ისე შევყურებ თითქოს შევძლებ იმ არსების დანახვას რომელიც ასე უდარდელად თამაშობს ადამიანთა ბედ იღბლით...

ერკე მიდასი - გოლიათი (თავი 4)

მზის სხივებმა როგორც იქნა მისი ფანჯრიდანაც შემოაღწიეს. უკვე აშინებდა ის ფაქტი რომ მზე საერთოდ გამქრალიყო და ისეთ არაამქვეყნიურ ადგილას მოხვდა, სადაც საერთოდ ვერ აღწევდა, მაგრამ შეცდა. აქაც თავისუფლად ელამუნებოდა სითბო, სიყვარულს უხსნიდა, ეალერსებოდა

ერკე მიდასი - გოლიათი (თავი 3)

დილით ადრე გაეღვიძა, დაღლილ-დაქანცულს ძილი კი ესაჭიროებოდა, თუმცა არ ეკარებოდა. საათს რომ გახედა ღამის ბინდბუნდში ძლივს გაარჩია რომ ექვსის ოცი წუთი იყო. გვერდით ტუმბოზე მდგარი ციფერბლატებიანი საათიც ამას მოწმობდა. მზის ნასახიც არსად შეინიშნებოდა.

აფრენილი შაშვები

აფრენილი შაშვები, დატეხილი ტოტები შიშმა დაისადგურა, ბეთჰოვენის ნოტებით, შენიღბული ფოთლები, დანისლული ხეები სევდამ წაინავარდა, სისხლისფერი ტყეებით,

შენი გულისთვის ( 1 )

- მარკ შენი აზრით გაზაფხულდება? -ვეკითხები, უცნაურად მიყურებს, ქართული ჯერ კარგად არ იცის და ამიტომ მგონია რომ ვერ ხვდება, - რათქმაუნდა გაზაფხულდება, -მეუბნება რამდენიმეწამიანი დაყოვნების შემდეგ, - ჩვენთვისაც?

მასწავლებელი

უმზეო დღეებმა თითქოს ენერგია გამოაცალა მის დაღლილ სულს . თოვლი მაინც იყოს, თოვლი უხდება ზათარს. არ უყვარს წელიწადის ეს დრო, ცივი, გრძელი, უსახო, ნაცრისფერი დღეებით... მთელი ღამე თვალი არ მოუხუჭავს. ვერაფრით დაიძინა. მერამდენედ გადაანაწილა