მეგზური 9.

- მარიამ მიქაუტაძესთან ვარ, სად არის? ან როგორაა? - დამშვიდდით ბატონო 2 წუთი მომეცით.. - გოგონამ კომპიუტერში ამოძებნა მონაცემები - 2 სართულზეა საოპერაციოში დერეფნის ბოლოს, სხვას ვერაფერს გეტყვით ჯერჯერობით - სწრაფად ავიდა მეორე სართულზე და

ვარდისფერი ქალბატონი (pink lady 2)

-საბა რას აკეთებ? -ლაივში ვარ ჩემს ფოლოვერებს ამ კაფის შესახებ ვუყვები, -გვაპიარებს-ერთვება ნინო და იცინის -სულ კარგ რაღაცეებს ვიძახი -მე გავაფრთხილე -ერთვება ნინო რაზეც ყველას გვეცინება.

ჩაკეტილი სოვრცე 14 თავი

-ნინი შენ ფიქრობ რომ სიყვარულს არ იმსახურებ-მკაცრი ტონით მითხრა- რადგან სილამაზის სტანდარტების ვერ აკმაყოფილებ!-გაეღიმა-არადა ვიღაცას შეიძლება შენი ღიმილი, აციმციმებული თვალები, თბილი მზერა ან უბრალოდ მოკრძალებული გამოხედვა შეუყვარდეს

მირკანი

და გაზაფხულიც ჩუმად მოგვპარვია , დღეს მარტია,თბილად სუსხიანი, ჰაერში სურნელები მიმოფანტულან და ჩუმად მონარნარე ცრემლებს აჰყოლიან,

შენი ფანჯრიდან II

-ერთ სიტყვასაც არ მეტყვი მაო? -უნდა გითხრა? -არა? -რა ვიცი. არ გაიპარო აქედანაც.-უთხრა და ირონიულად გაიღიმა.

ტერენტი გრანელი - გულიდან სისხლის წვეთები

მე ვწერ ამ სტრიქონებს ქარიან ღამეში, როდესაც წვიმის წვეთები ეცემიან მინას და როცა სიშორეზე ტირის როიალი. მე ახლა მაგონდება ჩემი ცხოვრების ქარიშხლიანი დღეები და სინანულის ჟრუანტელი მივლის. თანაც მიხარია, რომ ვარ ტერენტი გრანელი.

ინგრიდი

იცი, მე რა მიყვარს? წვიმაში სეირნობა... წვიმის წვეთი სხეულზე რომ გეცემა, თითქოს ბუნებასთან ურთიერთობ. წვიმასაც კი ელაპარაკები და იცი, რას ამბობს?

ზღვარზე

თუ განმეორდა ძაფების კვანძი და ხელისგულის თამაში მხარზე, ნაიარევით მოხსნილი დარდით კვლავ შემოგიტევ შენებურ ზღვარზე.

إنها تثلج

ისევ ვგრძნობ, შენს შეხებას ცხელს, ისევ მაბრუებს შენი სურნელი, ისევ მიფარავს სახეს ხელები, ისევ მიმზერენ შენი თვალები, -ისევ თოვს?!…მიღიმი მკრთალად…

მეგზური 8.

ყველაფერი აგრძნობინა, შემდეგ მის დიდრონ თვალებს ჩააკვირდა და ხელით ლოყაზე მიეფერა - თუ რამე დაგჭირება დამირეკე კაი? გნახავ ამ დღეებში და წყნეთში ავიდეთ ირაკლისთან და ტასოსთან ერთად - უთხრა დემეტრემ და ლავიწზე აკოცა - კაი, წავედი, თავს გაუფრთხილდი.