ისტერიული პიკი

გავყიდოთ გრძნობები,არ დაგემონები გავცვალოთ როლები,მე შინ გელოდები ამ სიყვარულის ნაშალი ყლორტები გასცვივდა ხეს და მერევა დროები

1+1=1 (4)

-ნოდო, გთხოვ ტელეფონი მომეცი. -დამიანე, გემუდარები გაჩუმდი. - ნოდოს ხმა უკანკალებდა, ხელები დამიანეს თბილი სისხლით ჰქონდა დათხვრილი. -უნდა დავურეკო, ხვალ გამოცდა აქვს. - ძლივს გადაბმულ სიტყვებს, უკანასკნელ ძალას ატანდა.

უშენობა

ახლა ისევ ბავშვივით მოვინდომე მეტირა შევეხიზნე ცრემლიან სავარძლების ბალიშებს უშენობა დამტვერილ ფოტოებზე ჰკიდია სადაც უკვე სიამით ღამე გამოვიტირე

ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით(4 თავი)

მეორე დღეს დილის 7 საათზე გამეღვიძა წყლის დასალევად ავდექი გარეთ გავედი და ნუცა დავინახე სავარძელზე ქონდა ფეხები შემოწყობილი და ყურსასმენებში მუსიკებს უსმენდა -ნუცი რატო არ გძინავს-მგონი ვერ გაიგო ჩემი ხმა მივედი და ყურსასმენები მოვხსენი

სიმართლეს, როგორც დასაკრძალ ცხედარს

დროა ჩაბარდეს არყოფნის სევდა გარდასულ დღეთა მემატიანეს. სიმართლეს, როგორც დასაკრძალ ცხედარს, მოასვენებენ მეზღაპრეები.

ბოლო იმედი (თავი 2)

ერთად ცხოვრების გეგმას ვაწყობდით....ორივეს გვქონდა გარკვეული დანაზოგი და საზღვარგარეთ გაქცევას ვფიქრობდით, გვინდოდა მთელი ცხოვრება ერთად გაგვეტარებინა, ძალიან რომანტიკული ადამიანი იყო, ერთი ნახვითაც კი შეგაყვარებდათ თავს. უკვე აღვნიშნე, რომ აგვისტო

თეთრი ღამეები

მე ვიბრძვი!, მე ვცდილობ! გავუდზლო ტკივილს, რომელიც სულში ხმაურიბს , კივის... სხეულს კვლავ ზარავს დემონთა ხარხარი!, თეთრი ღამეები, ძილი მაქვს დამფრთხალი...

ცის'ფერი თვალები

პირველდ სკოლაში ვნახე, კლასისკენ მიდიოდა, ძმაკაცებთან ერთად. უბრალოდ ეცვა, თეთრი პერანგი და ჯინსის შარვალი. ფეხზე ბოტასები... ტელეფონს ჩაჰყურებდა. გვერდით არც კი გამოუხედავს, უბრალოდ გვერდი ამიარა. - თათ, რატომ გაშტეერდი? - ჩემი დაქალი, მეგი ხელს

ალისფერი ნისლი(სრულად)

აპრილის დასასრულს აფეთქებული ყვავილებისა და ჩიტების ჟღურტულით აღსავსე სამყაროში, ბოლოჯერ ამოდიოდა მზე... ცის კაბადონი ჯერ გრძელ, კლაკნილ წითელ ზოლად შეიღება, შემდეგ კი ფერთა გამა ერთმანეთს შეერია, აირია და პირველი სხივიც გამოჩნდა. დღის თვალი ნელა,

შენ ნახატი ხარ დახეული!

ქცეული,ფურცელზე ან რაიმე მატერიაზე,უბრალოდ ან ბრალიანად მიხატული...ნახატი ხარ რომლისაც მხოლოდ ავტორს ესმის...სხვა მხოლოდ უყურებს და სხვა რამეს ხედავს...შენ სხვა ხარ სხვისთვის ჩემთვის კი ჩემი გრძნობები და ფიქრები ხარ...ვერ გამოხატული ვერ