შხამიანი ყვავილი/თავი მესამე

სამსონი როგორც სჩვევია, გაზეთს ავლებს თვალს... მის მინის კარზე კაკუნის ხმა გაისმა, ისიც წამოდგა სავარძლიდან და კარი შემოაღო,.. მის წინ ხედავს ანას და მის მამიდაშვილ ნიტას ისიცი ესალმებიან მას და სანდრო იკითხეს,.. სამსონმა სანდროს ოთახის კარზე

რას ელი ჩემგან ? 7

ზარი რომ დაირეკა და ბოლო გაკვეთილიც დავასრულე, სამასწავლებლოში შევედი ჟურნალის დასატოვებლად, კოლეგები ყავას სვამდნენ და მეც მიმიპატიჟეს. ჭორაობაში ვიყავი გართული ერთ ერთმა გიგა რომ ახსენა

შხამიანი ყვავილი/თავი მეორე

დილის 7საათია, სამსონმა მტრედები გამოკვება და ახლა ყვავილებს რწყავს,.. სრულიად შემთხვევით გაუვარდა ერთ ერთი ყვავილის ქოთანი და შეკრთა ხმაურზე არ უნდოდა სანდრო გაეღვიძებინა და გადაწყვიტა მის ოთახში შეეხედა,... კარი რომ შეაღო წამიერად შეკრთა,.. რადგან

დრო! თავი 33

საქართველოს საზღვარი გადაკვეთეს თუ არა საერთოდ არცერთს ახსოვდა ზედმეტი დაღლა, ჰაერი მონატრებული და თითქოს ახალი სხივის სამყარო შეიქმნა მაშინვე, თითქოს სულში რაღაც შეიცვალა თითქოს რაღაც ახალი შეემატა სხეულს, თითქოს მზეც კი სხვა იყო, განსხვავებულად

შხამიანი ყვავილი/თავი პირველი

მშვენიერი დილაა,.. ნოემბრის ცივი სიო აღწევს შუშაბანდიან სახლში, ბატონი სამსაონი კი გახვეულა თბილ პლედში და მშვიდად კითხულობს ახალ ამბებს გაზედთში,.. მაგრამ ეს სიმშვიდე მარადიული როდია?! უეცრად გაისმა ეზოდა ხმაური. სანდრო... საანდროო... სამსონმა

რას ელი ჩემგან ? 6

ადამიანები ფაქტის წინ როდესაც ვდგებით მაშინ ვართ ყველაზე სასოწარკვეთილები... უღონოები და სუსტები, ზოგიერთი ლაჩარი და მხდალიც. მაგალითად მე მშიშარა ვარ, ახლა რომ მითხრან მიდი გიგასთან და თვალებში ჩახედეო და მის თვალებში ვერაფერს დავინახავ, აი ეგ

ო, როგორ მძულხარ!

სასაცილო იყო ნოეს დიდ სპორტულებში ჩაცმული, თმა ცხენისკუდად შეეკრა, მოდიოდა ფეხშველა და შარვლის ბოლო ფეხქვეშ ეტანებოდა. ახლა აღარ ჰგავდა სექსუალურ ქალს, უფრო დაკარგულ გოგონას აგონებდა ნოეს, რომელსაც მისი მზრუნველობა სჭირდებოდა.

მხეცი/დასასრული

სახლი ცეცხლის ალშია გახვეული, დაჭრილი თემო ერთი ხელით ცდილობს წამოდგომას და გოგონებთან ერთად სარდაფიდან გაღწევას,.. დრო და დრო ცეცხლ მოკიდებული ფიცრები ვარდება სარდაფში და წეწხლიც გიზგიზს იწყებს, შავი კვამლი ფარდასავით ეფარება ტერიტორიას, რის

უშნოდ დაპარკინგებული მანქანები

ძალიან ტეხავს როცა გიყვარს და თან უტაქტო, გაუაზრებელი, მწარე სიტყვებით უფრთხობ სიმშვიდეს ადამიანს, რომელიც ისედაც იშვიათადაა მშვიდად.

ლავ დეჰ და რობოტები

ტვინი, რატომ დამსაჯე აქაურობით? ამ ჩაბნელებული ოთახით, სადაც კოსმოსური ყვითელი განათებაც კი არ არის ნამდვილი.ამ ბოლო კატაკანასაც გავუგზავნი და მერე თავს ავიფეთქებ. ჩემს სატრფოს ყოველთვის მოწონდა მატრიქსის დარღვევის იდეა, მიყვებოდა რომ ჩვენერთად