დაბრუნება (თავი 3)

უკვე შვიდი საათია. მე ჯერ კიდევ სარკის წინ ვზივარ სველი თმით, სამოსის გარეშე, პირსახოცის ამარა. ჩემს თავს ვუყურებ და ერთადერთი რაც თავში მომდის, არის ის, რომ ეს ბიჭი საფრთხეა. მეშვიდე წელია, გულწრფელად ვამბობ, თავს ძლივს ვიკავებ დაბრუნებისგან. ეს

წითელი ქვა (1)

ახლა მე თქვენ ქალაქის სიგრძის ხელა ისტორრია უნდა გიამბოთ. ისტორია ხდება ღარიბი გლეხი კაცის გარშემო რომელსაც ბევრი თავგადასავალი ელის ჩვენი გმირი არის 30 წლის ფილე ვუდი ისტორია კი 1987 წელს მოხდა მაშასე; 1987 წლის 12 სექტემბერი. ინგლისი . გარეთ ისეთი

ცოდვილი მამაკაცი

ხალხი ამბობს , რომ დრო ყველაფრის მკურნალიაო. არამგონია ასე ხდებოდეს.უბრალოდ დრო ცვლის გარემოს . გარემო სადაც ადამიანები, ცხოველები , ფრინველები და უსულო არსებებიც კი ცხოვრობენ. მაგრამ, მათი გონება ვერასდროს ვერ გაუტოლდება ადამიანისას. -ამას

ფიქრებში დაკარგული [3 თავი]

ტატია და ლაზარე პარკში სეირნობდნენ... აი დადგა ორშაბათი. ტატია სკოლაში მივიდა, მას ისევ თვავი სტკიოდა, მაგრამ ეს უძილობას დააბრალა და კლასში შევიდა. გაკვეთილების ბოლოს ლაზარე დერეფანში ელოდებოდა. ტატიამ ვერც შეამჩნია ისე იყო ფიქრებში დაკარგული.

ნამდვილი სიყვარული(4)

პარკში სკამზე ვიჯექი და ვფიქრობდი ნიკზე, მომხდარზე და იამზე რაც ლექტორმა მითხრა, ამ დროს კი ის გამოჩნდა. თითქოს ის არ იყო საკმარისი რომ გონებიდან ვერ ვიგდებდი, ახლა რეალობაშიც ყველგან ის იყო, ეს ბიჭი ნარკოტიკივით არის ჩემთვის, მე მასთან ყოფნა მინდა

ჩემი ისტორია

გამარჯობათ მე ახალი ვარ აქ მინდა ჩემი ცხოვრების დეტალები აგიღწეროთ როგორც უკვე ავღნიშნე ჩემი ცხოვრების დეტალების ახწერა მომინდა მაგრამ სახელს და გვარს ჯობია ანონიმად დავტოვოთ.. და გამოგონილი პერსონაჟი იყოს თვქვეთვის , მაშასე ჩემი დაბადებიდან

შეგეჩვიე XXII

-მივალაგებ და დავწვები. შენ წადი. -ვიცი შეიძლება გულის სიღრმეში ეწყინოს რომ არ ვეხმარები მაგრამ გამიგებს. ნამდვილად არ მქონდა მიხმარების თავი. თანაც ვიცი რაიმეს ავურევ და ეს მეტ ეჭვს გამოიწვევს ამიტომ სჯობს დავწვე. ფიქრებში გართულს მივხვდი ძილი

პროფესია ჰაკერი... (8 თავი) THE END

_აგერ უკვე მეორე თვეა მუშაობა დავიწყე, გადასარევად მოვერგე სამსახურს, არ მიჭირს, დემეტრე და ანაც ჩამოვიდნენ დალაგდა სიტუაცია. _დუდუ მას მერე აღარ მომკარებია, სამაგიეროდ ისეთებს მიტარებს ხან მგონია მოვკვდები, ყოველ დილა ჯალათივით მადგას თავზე და

ჩანახატი # 2 (ფანჯრები)

2 წლის შემდეგ, შემთხვევით წავაწყდი ჩემს პირველ ჩანახატზე დადებით ემოციებს. ჰოდა, გადავწყვიტე მეორე შემოგაშველოთ :დდ კარგია, ცუდია, გადასაგდებია თუ უკეთესიც შეიძლებოდა არც კუჭი გეწვოდა მეტისმეტი სურვილისგან

მე.

ბავშობის სიყვარულო ძნელი ყოფილა, გიყვარდბამერე მიდიხარ ფრენა ფრენით და ბოლოს განვლილი გზა, გულში ჭრილობას გიტოვებს. და აი ის წამიც რაზეც შენიბდაკარგვის შემდეგ ყოველ გამ ცრემლებით ვირეცხდი... ალბად მესამე ახალო წელიოქნებოდა გადასული, შენი