დაბრუნება (სრულად)

ფანჯრის რაფაზე ვზივარ და სიგარეტს ვეწევი. ღამის სიჩუმეს საათის წიკ-წიკი და შოპენის ნოკტურნი არღვევს. ლამპიონებით განათებულს ბაღს გადავყურებ და მახსენდება ყველი დღე ერთად გატარებული. მონატრებულს, თვეებით უნახავს ამ ბაღში რამდენჯერ დამლოდებიხარ?!

69 დღე ტყვეობაში ( სრულად 1-18 )

-შენ კივილის მეტი რამე იცი?-ბუზღუნის გამოვიდა სამზარეულოდან მისი დაქალი,ერთი ლუდის ბოთლი გოგონას გაუწოდა,მეორე კი თვითონ გახსნა,ერთი ყლუპი მოსვა და გოგონას გვერდით დაჯდა. -მაგალითად ის რომ როგორც იქნა ყველაზე მაგარი სერიალის ახალი სეზონის

დამსჯელი (3)

-იქნებ პირდაპირ გეთქვა რომ მკვლელად მუშაობ,-გაბრაზებული გაბრიელი ხელიდან სისხლს იწმენდდა და თან ჯერ კიდევ გაცეცხლებულ ლიზას ისე უყურებდა თითქოს მისი შეჭმა სდომებოდა -მე მკვლელი კი არა დამსჯელი ვარ

ჩრდილები სიბნელეში(12)

ამელია წავიდა, თუმცა ყველამ იცოდა რომ მოპოვებული გამარჯვება მას დიდხანს არ დააკმაყოფილებდა, მისი წასვლის შემდეგ ჯეიკობმა ჩემს საძინებელში გადამიყვანა და ჩემს საწოლთან მჯდომი ელოდა ჩემს გაღვიძებას, ამას ყველა ელოდა არავინ იცოდა რა მოხდებოდა, ისევე

შეგეჩვიე XXII

ყველაფერი ისე სწრაფად მოხდა ვერც გავიაზრე მხოლოდ თებეას გამეტებული და გამაყრუებელი კივილი ჩამესმოდა ყურებში მაგრამ ვერ ვრეაგირებდი. თვალებში გაიელვა როგორ ჩაიქროლა თებეას სხეულმა ჩემს წინ, უცებ მოვეგე გონს ა მისი დაჭერა მოვასწარი. ისტერიკაში იყო. მე

ანტ ელოზები

საუფლოდ აღზრდილი ეშმაკს ვემონები რადგან დავიმონო დავინჩის დემონები შენ და მე და ორმხრივი ლტოლვები დიდხანს მიძებნია ბერმუნდის ტოტემები გრეის სიმწვანის უფერო დოლარები

დედიო

რაო დედიო, ვეღარ მღერიო? რატომ გაჩუმდა შავი მტრედიო? ჩემოვ დედიკო ნუ ხარ მარდიო, ჩემო ლამაზო ნუ გაქვს დარდიო

გრძნობების მორევში (2 )

-როდის აპირებდი სიმართლის თქმას მითხარი, რამდენ ხანს უნდა მეცხოვრა ასე გაურკვეველ სიტუაციაში, როდის მეტყოდი ვინ იყავი და რას წარმოადგენდი, როდის აპირებდი ნამდვილი მიზეზის თქმას .შენს გამო დუმდნენ ისინიც და მაინტერესებს როგორ აიძულე დედაშენი

ბედნიერების რეცეპტი (მეთექვსმეტე თავი)

შუბლშეკრული, ჩაფიქრებული საკუთარ კაბინეტში იჯდა მოლოდინაშვილი. ალბათ, კმაყოფილი უნდა ყოფილიყო, ამდენ ხანს ერთ წერტილზე გაყინული საქმე, რომელსაც „მოწამლული სუბოტექსის საქმეს“ უწოდებდნენ თითქოს დაიძრა. ცხელ კვალს მიჰყვებოდნენ და იქნებ საბოლოოდ

ბედნიერების რეცეპტი (მეთექვსმეტე თავი)

შუბლშეკრული, ჩაფიქრებული საკუთარ კაბინეტში იჯდა მოლოდინაშვილი. ალბათ, კმაყოფილი უნდა ყოფილიყო, ამდენ ხანს ერთ წერტილზე გაყინული საქმე, რომელსაც „მოწამლული სუბოტექსის საქმეს“ უწოდებდნენ თითქოს დაიძრა. ცხელ კვალს მიჰყვებოდნენ და იქნებ საბოლოოდ