სამი გზა (თავი 7)

-რატომ მიმატოვე, დათა? -ცრემლებისგან აკანკალებული ხმით დაუყვირა გოგონამ. ბიჭი ადგილზე გაშეშდა. სახე ბრაზისგან წამოენთო, კბილები მაგრად დააჭირა ერთმანეთზე და გაცეცხლებული გაექანა გოგონასკენ. მკლავში სწვდა და ფეხზე წამოაგდო. ახლოს მიუტანა სახე.

ძველი პიანინო - 36

მიმის გაუჩინარება არავის შეუმჩნევია. არც ფიფო გაჩერებულა დიდ ხანს. სასწრაფოდ სამსახურში გამოიძახეს, ხელის ერთი აქნევით ისე დაემშვიდობა ხალხს მათთვის ზედაც არ შეუხედავს. მხატვარს ეგონა, რომ იქვე სადმე მიმის მოწყენილ თვალებს წააწყდებოდა, მაგრამ მისდა

ცხოვრება გრძელდება _9_

ვიღებ ბალიშს, ჯეის ზემოდან ვაჯდები და ვურტყავ. -ანნა თუ გახსოვს ბოლოს რა მოხდა ასე რომ მირტყავდი? ხელი დამიჭირა და ბალიში გვერდზე გადადო.

და მარტის მოსვლას დაველოდე...

ადრე გაზაფხულს დაიწყო ჩვენი ისტორია მზიან და თბილ მარტს და გვიან შემოდგომას დაესვა წერტილი. ნოემბრის სუსხიც მოესწრო ამ სითბოს, დეკემბერმაც განიცადა ჩემი ტკივილი. იანვარი და თებერვალიც კი გადავიტანე უშენოდ და მარტის მოსვლას დაველოდე კვლავ. გრძნობა

შენი ლექსები შენი სიტყვები

შენი ლექსები შენი სიტყვები არ წაიშლება ამ გონებიდან სუფთა ფურცელზე შენი ფიქრები აკვიატება გოგონებთან

უცხო ( თავი 5 )

- ვიცი, რომ სიმპატიური ვარ და ჩემი ყურება გსიამოვნებს. მაგრამ სჯობს ვიცეკვოთ - ხელი ჩამკიდა და საცეკვაო მოედნისკენ წამიყვანა. სხეულზე ამიკრა, მუსიკას ტანი ააყოლა. მეც მაიძულა მის ნებას დავყოლოდი. მისგან ცეცხლი მოდიოდა, რომელიც მწვავდა და ფერფლად

ბედნიერების კვალდაკვალ

ერთ წამს შედგა და უკან მიიხედა, დანელიების სამსართულიანი სახლი ამაყად და უტყვად იდგა, თუმცა იოანე არსად ჩანდა. ის იმედიც მოკვდა, რაც აქ მოსვლმდე ჰქონდა, გულში მაინც ფიქრობდა რომ ის უკან გამოყვებოდა და რამეს გააკეთებდა, მაგრამ არსად ჩანდა, იოანე

ზოგი ჭირი მარგებელია ! (4 თავი)

რა არის სიყვარული? სიყვარული ფართო მცნებაა, რომელიც ყველას სხვაგვარად ესმის და სხვაგვარად შეიგრძნობს. ამბობენ თუ ნამდვილად გიყვარს მას სიტყვებით ვერ გადმოცემო, ალბათ მრთალია რადგან ჩემი აზრით როდესაც გიყვარს ამ გრძნობას ვერ გადმოცემ და სხვას ვერ

დამსჯელი (საცდელი თვი)

-რა გინდა ჩემგან?-შეშინებული კაცი საწოლზე ეგდო და იკარგებოდა ხავსისფერ თვალებში რომლებიც ზიზღით შესცქეროდნენ -მე შენი დამპალი სული მინდა,-სიამოვნებით ჩიღიმა ლიზიმ და კიდევ უფრო ძიერად წაუჭირა კისერში ხელი ისე რომ ხროტინის მსგავსი ბგერები მკაფიოდ

ქუჩის სამოთხე - დასასრული

საკონკურსო დღე ხვალ იყო. საშინლად ვნერვიულობდი. მათ არ შევხვედრილვარ. ჩემი მოთხოვნა გაითვალისწინეს და თვალით არ მინახავს. გარეგნულად არაფერს ვიმჩნევდი, მაგრამ ღამ-ღამობით, საწოლში ხშირად ვტიროდი. დილით თვალებ ჩასიებული ვიღვიძებდი. თითქმის გარეთ არ