სიგიჟე გადამდებია. (4)

დღეს გიგიმ 11-ჯერ დამირეკა. აქაოდა 8 მარტია და იქნებ დღეს მაინც მოაწვეს "ლოვეობის ჟინი" და სადმე გამომყვესო. ბოდიში მომითხოვია , მაგრამ რატომღაც "ლოვეობის ჟინმა" როგორც ყოველ წელს ახლაც არ ისურვა ჩემთან მოსვლა. იცის, რომ შედეგი მაინც არ ექნება.

გრძნობების სასაკლაო

გრძნობების სასაკლაო ჩემში შეიქმნა... დღითიდღე ლპება სულში ოცნება... კვდება ყოველი რასაც ვეხები... ჭკნება რასაც კი ვცდილობ და ვწვდები...

შენ რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ

შენ რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ ალბათ შეძლებდი ხმამაღლა ყვირილს, შენ რომ იცოდე როგორ გაღმერთებ ალბათ თვალები მიგაჩვევს ტირილ

ზოგჯერ სამაგიეროს გადახდა სასიამოვნოც შეიძლება იყოს... (4)

ამ საღამოს შემდეგ იკა ერთი თვე არ გამოჩენილა. არვიცოდი სად იყო და ცოტა არ იყოს განვიცდიდი კიდევაც,მაგრამ არ ვიცი რატო. რაღაც მომენტში გავიფიქრე იქნებ ამით მიხდის სამაგიეროსთქო თუმცა არამგონია ასეთი ბანალური რომ იყოს. ერთ საღამოს გიო ამოვიდა, მასთან

შეგეჩვიე Xi +18

ვერ ვგრძნობდი სიხარულისგან ისე მქონდა სხეული დაბუჟებული. ახლა უკვე 100%–ით ვარ იოანეს სიყვარულში დარწმუნებული. ტაძრიდან ორმაგად ბედნიერი წამოვედი. ჩვენი და ჩვენი მეგობრების გამო. აღსანიშნავად რესტორანში ვიყავით. ყველაფერი ძალიან კარგი და ლამაზი იყო.

არ დამტოვო (თავი 7)

ლაშასთან შევედი, არვიცი რატომ მაგრამ უცბად ის საშინელი აპარატი აწრიპინდა, მაშინვე ექიმს დავუძახე, წამში პალატაში ექიმი და ორი ექთანი გაჩნა. გასინჯეს, მერე ექთანმა პალატის დატოვება მთხოვა.-ქალბაონო ემილი, თუ შეიძლება დაგვტოვეთ, ჩქარა მუხტი! -კი

7 წამი, დრო რომელშიც მამაკაცი ქალს შიფრავს.

მამაკაცების უმრავლესობას საერთოდ არ სჯერა ერთი ნახვით სიყვარულის, სხვები მას ურევენ მარტოხელათა იმედგაცრუებაში, ზოგი მის ჭკვიანურ და ცინიკურ იმიტირებას ახდენს.თუმცა არ შეიძლება იმის თქმა, რომ მამაკაცები პირველ კონტაქტს მნიშვნელობას არ ანიჭებენ.

განკითხვის დღე

ამდენ სიყალბეში უკვე დავიღალე ამდენ ტყუილებში მართალს ვეღარ ვხედავ ისევ სიჩუმეა დღეს გამეფებული სრული სიჩუმე და მე კი ყვირილს ვბედავ.

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 5 )

მოულოდნელად თავში გამიელვა იმ აზრმა, რომ ის ახლა ჩემს წინ იყო და შემეძლო მისი დაწყებული საქმე დამესრულებინა. მან ხომ წამართვა სიცოცხლის სიხალისე, დროა მიიღოს ის რაც დაიმსახურა... " არ შვარჩენ მე მაგის... " თავი ძვლივს შევიკავე ეს ხმამაღლა, რომ არ

ბედნიერების რეცეპტი (მეექვსე თავი)

ალბათ, აზრი არ აქვს იმის აღწერას, როგორ ჩაივლიდა ასე მუხანათურად დახოცილი არაბულების დასაფლავება, ერთი ის შემიძლია აღვნიშნო, რომ ისედაც ჩაშავებული სოფელი ორმაგად ჩაშავდა, ჩაბნელდა, ქალების ზარი ექოდ ეცემოდა ხეობას. პერიოდულად მკერდში მჯიღის ცემით,