სვანური ვერდიქტი (22 თავი)

ამბობენ ადამიანს რაც უფრო მიიყვან ტკივილთან, ახლოდან გააცნობ ჯერ იევ ისე ძველებურად, ახლებურად ეტკინება, სული შეეკვრება, ტკივილი გულს გაუჩერებს, სუნთქვას შეუკრავს, მოძრაობის უნარს დაუკარგავსო. მერე კი სვებას იგრძნობს და მაინც შეძლებს ცხოვრებასო,

რეალობის მარწუხებს მიღმა (თავი 1)

ცხოვრება მოკლეა იმისთვის, რომ წესები დაიცვა, იცხოვრო ისე, როგორც სხვებს უნდათ, მოიქცე ისე, როგორც შენგან ელიან... *** გადატრიალებები უცბათ ხდება, რევოლუციონერები იდეათა ძღვნით ქვეყნის კიდეებს წამიერად აწყდებიან, ყველაფერი, რაც გადატრიალებს

მუშვან! 4

ბურთის დარტყმისგან თუ მოულოდნელობისგან შოკი მივიღე და რამდენიმე წამით თვალები დამეხუჭა. თვალები, რომ გავახილე ტაისიას გაოცებული სახე დავინახე რომელიც ხან მე მიყურებდა და ხანაც ჩემს უკან იხედებოდა. უკან, რომ გავიხედე დავინახე სამი "კაი ტიპი" და გულში

"შავები"-ს დედოფალი

20 სექტემბერი, სკოლა ახალი დაწყებული იყო. ლუკამ გამომიარა და სკოლაში წავედით. მოკლედ, მე ელისაბედი ვარ და ბეთის მეძახიან, ლუკა ჩემი კლასელი და საუკეთესო მეგობარია. ბევრი გოგო მეგობარი არ მყავს და ძირითადად ბიჭბეთან ვმეგობრობ. კაწიუშა ჩემი გოგო

სასიყვარულო სურათები 8

ადამიანი, რომელიც შენთვის ყველაფერი იყო, ვერასდროს გახდება წარმავალი. სადღაც, გულის სიღრმეში ყოველთვის ჩათვლი მას შენი ცხოვრების ნაწილად.მიყვარს სურათები ისინი არასოდეს არ იცვლებიან...იმ ადამიანებისგან განსხვავებით, რომლებიც მათზეა აღბეჭდილი ...

სტამბულში გემით (სრულად)

-გინდა რამე ვითამაშოთ? -კარგი რა დაჩი...რამდენი წლის ხარ? -წლოვანებას რა მნივნელობა აქვს,ანა?ის კი არ მიგულისხმია "კუკუ-დამალობანა" ან მსგავსი რამე ვითამაშოთ-მეთქი,უბრალოდ რაღაც გასართობად გითხარი.

იდეალური დასაწყისი 7

-მაპატიე რომ მე მიწევს ამის თქმა, უნარებში-21 ქულა აიღე (ზღვარი 24 იყო მოგეხსენებათ) -რატო გინდა რომ თავი მოვიკლა -არა შენს თავს გეფიცები სიმართლეს გეუბნები.

ორმაგი გრძნობები(8)

ფანჯრიდან მზის სხივები პირდაპირ მის სახეს ეცემა , სახე ეჭმუხნება მგონია რომ ამჯერად მაინც გაიღვიძებს ის კი უბრალოდ გვერდს იცვლის ტრიალდება და მთელი ზურგი საჯდომამდე უშიშვლდება . ამჯერად ჩემ ბალიშს ეხვევა , ცხვირს უხახუნებს და კრუტუნებს. მეღიმება ..

ორშაბათს - ვნახე და შემიყვარდა

ორშაბათს - ვნახე და შემიყვარდა, სამშაბათს - გულმა დამიწყო ძგერა, ოთხშაბათს - დედას გამოვეპარე, ხუთშაბათს - დედამ დამიწყო ძებნა,

დღიური(თავი-5)

ტირილი მინდება,მაგრამ ვერ ვიტირებ ამჟამინდელი სიტუაციის გამო. ახლა რომ ვუფიქრდები როგორ დავაწვები ჩემს მშობლებს კისერზე,ისედაც ასეთ ვითარებაში ვართ.მაგრამ ამაზე ფიქრში უფრო მალე გავა დრო და ვერ შევიგრძნობ ბედნიერებას.ეს წუთები,ეს დღეები ბოლომდე უნდა