DAMN (2)

წვეულება უაზროდ იწელება. სახლში მივდივართ, მე ჩემს ოთახში ვიკეტები, გიტარას ვიღებ და დაკვრას ვიწყებ. ვუკრავ და ვმღერი უამრავ სიმღერას, ისე, რომ ვერც კი ვიგებ თავზე როგორ მათენდება. ჯანდაბა, უკვე ორი დღეა არ მიძინია. უნდა გადავეჩვიო ღამით დაკვრას.

მებაღე (ნაწილი 6)

დადა სერიოზულად შეიპყრო ,,მოაზროვნემ’’ ... მთელი საათი ჩაფიქრებული იდგა და ზემოდან დაჰყურებდა მოლაპლაპე ფიგურას... მერე უცებ თავში რაღაც მისთვის ფრიად საინტერესო იდეა მოუვიდა, საქმიანი სერიოზული სახით ეზოში გავიდა და მსახურებს მიაშურა.. მსახურებს

ჩემ ნინის...

აზრზე ხარ რა დრო გავიდა? თითქოს გუშინ იყო როცა გაგიცანი თურმე 7 წელი ისე გაგვეპარა მარტო მე კი არა შენც კი ვერას მიხვდი.

შელახული ღირსება

მინდა რომ წაიკითხოთ ყველამ არმინდა იფიქროთ რომ ბოლო დროს გახმაურებულ ამბავს ვწერ თუმცა გთავაზობთ ვერსიას რომელიც მე მიმაჩნია სიმართლედ , ეს ჩემი აზრია მხოლოდ და იმედია არ დამზრახავთ

მკვლელი (1)

დაკითხვის მაგიდასთან ვზივარ, და ვიხსენებ აქ რას ვაკეთებ. გონს ახლახან მოვედი, ხელებს ვამოძრავებ მაგრამ, ხელბორკილი მადევს. 1 დღით ადრე. -სად მიდიხარ დემეტრე?

დღეს შენი მომატრება მკლავს

შენ, ჰო შენ იცი დღესაც მახსოვს შენი თვალები, შენი თაფლისფერი თვალები როგორ მიყურებდნენ სევდანად, ბრწყინვალედ, შესაშურად, ანცად, ბავშვურად და მამაკაცურად. დღესაც, როცა თვალებს ვხუჭავ მახსენდება შენი სახე- თეთრი, ნაზი, ისე მომწონდა შენი კანის ფერი, ო,

სიმართლის დრო dasasruli

არ არსებობს სიყვარულზე დიდი გრძნობა,თუ რამ გაქვთ სათქმელი შეარჩიეთ სათქმელად დრო და ,,სიმართლის დრო'' შვებას მოგგვრით და ცხოვრებაც ბედნიერ სახეს მიიღებს,ბედნიერ წლებთან ერთად. კილომეტრები მხოლოდ ციფრებია, რომლებიც აშორებენ მხოლოდ სხეულებს და არა

ის,რაც არ მეკუთვნოდა (1 თავი)

ერთი თვეა გადაბმულად ვუსმენ მარიამს,უფრო სწორედ მის მოძღვრებას.თუ როგორი აუცილებელია ვარჯიში,ფიტნესი,აერობიკა და სწორი კვება ჯანმრთელობისთვის.თუ რამდენ ენდორფინს გამოჰყოფს ორგანიზმი ფიზიკური აქტივობისას და კიდევ სხვა მრავალი თითქოს "მადისაღმძვრელი"

ცალმხრივი სიყვარული

ეხლა კი უკვე ყვავილიც ჭკნება წამები უკვე ნელ-ნელა წყდება წუთები უკვე სუნთქვის მილს ცდება საათი უკვე ბოლო წამს რეკავს

ნოემბრის 13 (თავი 25)

შორიდან გავცქერი შავებში ჩაცმულ ხალხს და მოღრუბლულ ცას რამოდენიმე წამში ერთხელ ავხედავ ხოლმე იმის გასარკვევად წვიმა დაიწყო თუ არა. აბა ისე ვერ ვიგრნობ და.... ხალხთანაც არც თუ ისე ახლოს ვდგავარ. შავი კაბა და შავი ფეხსაცმელები მაცვია. დაკრძალვას არც