ქარი

ქარმა დაარბია სულის დარაბები, შუა ღამეა და არც კი მეძინება ... ცრემლებს მოგონებებს ჩუმად ვაყლაპვინებ... ახლა ოცნებები გადამეკიდება ....

რეალური ცხოვრება(13)

დე ნუ ღელავ ყიველ დღე მოვალ ნერვებს მოგიშლით დაწავალ. საკურთხეველთან ორივემ თანხმობა გამოვაცხადეთ და ვაკიცეთ ერანეთს. აი რესტორანში კი ჭკუიდან გადავედით ვიგიჟეთ და გავერთეთ ბოლომდე. დილით აჩის გვერდით გავიღვიძე მას კი ისევ ეძინა მეც არ დავიბენი

არ შემიძულო!

არ შემიზიზღო, ნუ შეავსებ შენს ჩემდამი სიყვარულს ნაცრისფერით. ჩვენ ხომ არ გვიყვარდა უფერულება. „ჩვენ“, ეს სიტყვა ყუთია, რომელშიც მე და შენ ვართ მოთავსებული. მაგრამ ამჯერად, მე დავიკარგე.[

forever (I/2)

ის რაც ბოლოს დამამახსოვრდა იყო ჰაერის ნაკადი რომელმაც თავზე გადამიქროლა შემდეგ ის ცხოველი და მისი მეტყველი თითქოს ადამიანური თვალები და გონება დავკარგე. არ ვიცოდი ღამე იყო თუ არა მაგრამ ცხადია ამ ძილის დროს პირვილეად დამესიზმრა სიზმარი რომელიც

"კარგი" გოგოს დღიურები (დასასრული)

ახალ წლამდე ორი საათია დარჩენილი და უსაქმურობისგან არ ვიცი რა გავაკეთო. მოწყენილობისგან მზად ვარ გავგიჟდე. ნატაც აქეთ-იქით დარბის და არ ცალია. თან რაღაცაზე ნერვიულობს და ვიღაცას ხმადაბლა ლანძღავს.

შენ შემცვალე (Chapter 2)

- უცნობის ხმის მიმართულებით გავიხედე და დავინახე ის ვინც არასოდეს უნდა დამენახა... - ყოჩაღ ახვლედიანი!- ის უბრალოდ თვალებში მიყურებდა და ცინიკურად მიღიმოდა. სუნთქვა შემეკრა და თავბრუსხვევა ვიგრძენი,სწორედ ამ დროს ზარი დაირეკა და კლასიდან პირველი

ნოემბრის 13 (თავი 2)

მშობელი... დედა და მამა! ეს ხომ ის ორი ანგელოზია რომელიც გვინდა მთელი ცხოვრება გვერდით გვყავდეს.. თუმცა რას ვაკეთებთ ამისთვის? თავის დროზე არ ვაფასებთ მათ... მერე კი ვნანობთ ამ ყველაფერს. სასახელო შვილები უნდა ვიზრდებოდეთ თუმცა ამის მაგივრად?!

როცა სინათლე ქრება თვალებიდან 12 თავი

ვინმეს გიფიქრიათ როგორ გინდათ სიკვდილი? ან უფრო უარესი ვის გამო გასწირავდით სიცოცხლეს.მარტინ ლუთერ კინგიმ თქვა ,,ადამიანმა არ იცის თუ რისთვის ცოცხლობს მანამ, სანამ არ გაიგებს თუ რისთვის ღირს სიკვდილი". ეხლა როცა იარაღის ლულა ჩემს მიმართ არის

მეზიზღები იმიტომ რომ შემიყვარდი

ანა 9 აგვოსტო ანა საშინელმა სუნმა გააღვიძა -კარგი რა ბაქს რამდენჯერ გითხარი შე საზიზღარო რომ საწოლში კარგი ძაგლები არ ფსამენ ფუუ კიდევ კარგი დედაჩემი სახში არ არის ადექი ადექი დროზე-თქვა და თეთრეულის გამოცვლას შეუდგა.

წიგნების სევდა

ჩემს ქუჩაზე ერთ ძველ სახლში, პირველ სართულზე ბიბლიოთეკაა, ქუჩაში გამოდის მისი დარაბები, მუდამ დალუქულო, გაუწმენდავი მინებით და რაფაზე შემომდგარი ნახევრად გამხმარი ყვავილების ქოთნით. ამ ადგილზე ჩავლისას ყოველთვის უცნაური, იდუმალი ხმები მესმოდა,