მბჟუტავი ადამიანის აღსარება

ოთახი სიბნელეში ჩაძირულიყო. მხოლოდ მონიტორის მბჟუტავი ნათება უწებებდა ქუთუთოებს, მაგიდასთან მჯდომ ადამიანს. ყურებში - ყურსასმენები, მაღალ ხმაზე ჩართული მუსიკით. ხელში დიდი ჭიქა; ლიმონიამა ჩაიმ უკვე დიდი ხნის წინ მოასწრო გაციება. ენაზე ჯერ კიდევ

მსმენელი

ჩვენი სიახლოვე უფრო მეტია ვიდრე ჟინის მოკვლა, ან თუნდაც ვნება. როდესაც ჩემს კართან გხედავ თითქოს ვემზადები ახალი მოგზაურობისთვის. იშვიათად მოდიხარ, მხოლოდ მაშინ როცა სულიერად გიჭირს იცი, მომწონს, მომწონს, რომ ამდროს შენ ჩემთან მოდიხარ. მე გისმენ,

"სიყვარული ჰეროინის წესებით" გაგრძელება. (ნაწილი 1)

-რა მოუვიდა? -არაფერი, ცოლი მოყავს, ვიღაც გოგოსთანაა როგორც ვიცი. -ვაა კარგია, ვინ არის? -არ დარდობ? -არა, კარგია, გამეხარდება თუ კარგად იქნება

უსაშველოდ მოიღრუბლა ღამე..!

უსაშველოდ მოიღრუბლა ღამე და მე ვხვდები ვერ გაგიშვებ ისევ, არ წახვიდე გთხოვ მითხარი რამე, მე უშენოდ ვეღარ გაძლებ ვიცი.

ცისარტყელასფერი(იმედგაცრუება)

“ეს არ არის რაიმე ვულკანის ამოხეთქვის მსგავსი და არც ისეთი რამე, რომლის ხმასაც ყველა გაიგონებს,მაგრამ ყველაზე მტკივნეული სწორედ ის არის, რაც მხოლოდ შენ გესმის.” -როგორ ხარ?

Rainbow (7)

- კარგი. - თავი ღიმილით დაუქნია და კარების ჩარჩოს მიეყრდნო. - ჭკვიანად! - ისევ გაუმეორა, ტუჩები გემრიელად დაუკოცნა და სიცილით გავიდა კარში. ახალისებდა ნიტას გამოშტერებული სახე, როცა კოცნაზე მიდგებოდა საქმე. გაბადრულმა მიკეტა კარი და ისევ ისე

მიყვარხარ (თავი1)

გამარჯობა მე ვარ ნიტა 18 წლის.მყავს სამი საუკეთესო მეგობარი ქეთა,ნინი და ტასო.ჩვენ ვსწავლობთ უნივერსიტეტში.ჩვენ ერთ ფაკულტეტზე ვსწავლობთ.ნინის ყავს ძმა 19 წლის და ისიც სულ ჩვენთან ერთად დადის.ძალიან დიდ დროს ვატარებთ ერთმანეთთან.ნინის ძმას ირაკლი

უჰაერობა

დრო? ყველაზე საოცარი რამაა, რაც კი ცხოვრებაში არსებობს. შეიძლება რამდენიმე წამის დაგვიანებითაც კი შეცდომა დაუშვა. ან რამდენიმე წამით ადრე გაუაზრებლად წამოროშო რამე. დრო და ისევ დრო. ტკივილითა და მოგონებებით აღსავსე. ვინ იცის რამდენჯერ მოვკვდი ამ

სასიყვარულო სურათები 5

რომ მცოდნოდა,უკანასკნელად ვისმენ შენს ხმას,ჩავიწერდი თითოეულ წარმოთქმულ სიტყვას,რათა მომესმინა ისევ და ისევ უსასრულობამდე.რომ მცოდნოდა,შენთან ყოფნის უკანასკნელ წუთებს ვითვლი,გეტყოდი ,,მიყვარხარ" და არ ჩავთვლიდი სულელურად,რომ შენ ეს უკვე იცი.მე შენ

ვერ გხედავ, გგრძნობ! (ნაწილი 2)

ისევ მძღოლის გვერდით სავარძელზე მსვამს და გვერდზე უხმოდ მიჯდება. სავარძელს ძალა გამოცლილი ვეყრდნობი და თვალებს ვხუჭავ, სახის დალაგებას და აბობოქრებული სულის წყნარებას ვცდილობ. დაძაბულობისგან ლამის გული წამივიდეს. ყველა კუნთი და ძვალი მტკივდება.