გაიტაცე ბებიაშენი! (სრულად)

საბოლოოდ ვფხიზლდები და ისევ მარცხენა ლოყაში ვაწნი სილას,მგონი ამ ჯერზე უფრო მწარედ უნდა გამომსვლოდა. გახარებული გონება ჩირლიდერების პომპონებს იქნევს და ათასნაირ სალტოს აკეთებს,გული კი ნათელაშვილივით იმუქრება ჩემი დროც მოვაო. სანამ მისი ბრწყინვალება

ნოემბრის 13 (18 და 19)

ღობეზე კარი აჭრიალდა. როგორც ჩანს დაჩი დაბრუნდა მაღაზიიდან. -ახვლედიანო! -კარის ჭრიალს მისი ხმაც მოჰყვა. შევჩერდი და კედლის ღებვაც შევწყვიტე. საძინებელში ვიყავი მაგრამ მისი ხმა კარგად გავიგონე. თხელი კედლების ბრალია... კარზე დააკაკუნა

საბედისწერო რომანი თავი 1

-საღამომშვიდობის ბატონო ალექსანდრე -საღამომშვიდობის ქალბატონო ნატა-ოოოხ ეს და მისი ირონიული სიცილი -მოიცა რა თქვენ ერთმანეთს იცნობთ

იყავი მუდამ ბედნიერი

იყო ბედნიერი ეს ნამდვილად მარტივია, მთავარია ბედნიერებას გულის კარი გაუღო და ნება მისცეს რომ შენს სულში და გულში შემოაღწევს... ყველა ადამიანს აქვს ბედნიერებისთვის სულ პატარა მიზეზიც კი... თუმცა ეს სულ პატარა მიზეზი შეიძლება დიდ ბედნიერება იქცეს, თუ

you belong with me თავი 3

ესეც მესამე თავი იმედია საინტერესო იქნება არმომწონს თქვენი პასიურობა ამიტომ უკეთესი იქნება თუ თქვენს აზრს დააფიქსირებთ შეცდომებისთვის ბოდიშს გიხდით

იასამნისფერი

თვალებს ვახელ, ისევ ისე გაუნძრევლად ვდგავარ, გადახტომა არ მინდა. ეს რომ მინდოდეს ამას დიდი ხნის წინ გავაკეთებდი. უფსკრულში ვიხედები. იქიდან ამოსული ნისლი ფეხებს მიფარავს.

სიმართლის დრო 6 თავი

-რას ფიქრობ ლევან. ჩუმი დარდით და დუმილით ვერაფერს ვერ გახდები. ქარი ხანდახან ძლიერად მძვინვარებს, მაგრამ რომ ჩადგება მშვიდი ამინდი არის. მე ვფიქრობ, რომ საჭიროა მურთაზის დაელაპარაკო, რომ თავისუფლად იყო.უთხრა ერეკლემ ჩაფიქრებულ ლევანს. ---მინდა,

გაყინული ფიქრები

არაფრის მეტყველი სახით შევყურეებ მასას და ჩვენ შორის ზიზღი იკვეთება. . იმდენად დიდია მათი ზიზღი რომ ვერ იტევენ . განა შეიძლება უბრაალოდ გვერდის გააკვრით ადამიანმა ძალიან ბევრი საშინელება გითხრას, განაა შეიძლეება ქუჩაში მდგარმა მათხოვარმა ფული

არჩევანი (თავი 12)

ბატონი თორნიკე თვალებში მიყურებს და მოულოდნელ კითხვას მისვამს. - წეღან რა მოხდა? - რაზე მეკითხებით?- ვეკითხები ჩურჩულით.

მე ასეც მიყვარხარ (თავი 1)

-მე წავალ!... წარმოვთქვი უმისამართოდ და გათხლეშილი მთვრალი ავდექი დაბადების დღის სუფრიდან... ჩემი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი რომ არ მეცვა მხოლოდ მაშინ მივხვდი როცა ფეხზე წამოვდექი და სიცივე ვიგრძენი ფეხის გულებზე. ცოტა არიყოს შემრცხვა და ფხიზლად