შხამიანი ყვავილი/თავი პირველი

მშვენიერი დილაა,.. ნოემბრის ცივი სიო აღწევს შუშაბანდიან სახლში, ბატონი სამსაონი კი გახვეულა თბილ პლედში და მშვიდად კითხულობს ახალ ამბებს გაზედთში,.. მაგრამ ეს სიმშვიდე მარადიული როდია?! უეცრად გაისმა ეზოდა ხმაური. სანდრო... საანდროო... სამსონმა

რას ელი ჩემგან ? 6

ადამიანები ფაქტის წინ როდესაც ვდგებით მაშინ ვართ ყველაზე სასოწარკვეთილები... უღონოები და სუსტები, ზოგიერთი ლაჩარი და მხდალიც. მაგალითად მე მშიშარა ვარ, ახლა რომ მითხრან მიდი გიგასთან და თვალებში ჩახედეო და მის თვალებში ვერაფერს დავინახავ, აი ეგ

ო, როგორ მძულხარ!

სასაცილო იყო ნოეს დიდ სპორტულებში ჩაცმული, თმა ცხენისკუდად შეეკრა, მოდიოდა ფეხშველა და შარვლის ბოლო ფეხქვეშ ეტანებოდა. ახლა აღარ ჰგავდა სექსუალურ ქალს, უფრო დაკარგულ გოგონას აგონებდა ნოეს, რომელსაც მისი მზრუნველობა სჭირდებოდა.

მხეცი/დასასრული

სახლი ცეცხლის ალშია გახვეული, დაჭრილი თემო ერთი ხელით ცდილობს წამოდგომას და გოგონებთან ერთად სარდაფიდან გაღწევას,.. დრო და დრო ცეცხლ მოკიდებული ფიცრები ვარდება სარდაფში და წეწხლიც გიზგიზს იწყებს, შავი კვამლი ფარდასავით ეფარება ტერიტორიას, რის

უშნოდ დაპარკინგებული მანქანები

ძალიან ტეხავს როცა გიყვარს და თან უტაქტო, გაუაზრებელი, მწარე სიტყვებით უფრთხობ სიმშვიდეს ადამიანს, რომელიც ისედაც იშვიათადაა მშვიდად.

ლავ დეჰ და რობოტები

ტვინი, რატომ დამსაჯე აქაურობით? ამ ჩაბნელებული ოთახით, სადაც კოსმოსური ყვითელი განათებაც კი არ არის ნამდვილი.ამ ბოლო კატაკანასაც გავუგზავნი და მერე თავს ავიფეთქებ. ჩემს სატრფოს ყოველთვის მოწონდა მატრიქსის დარღვევის იდეა, მიყვებოდა რომ ჩვენერთად

მომკიდე ხელი - თავი მეოთხე

რომანი, სახელწოდებით „მომკიდე ხელი“ გვიყვება ისტორიას 14 წლის თბილისელი გოგონას, მერის შესახებ, რომლის ცხოვრებაც რადიკალურად იცვლება, როდესაც მის კლასს ახალი მოსწავლე, გაბრიელი შეემატება, რომელმაც მძიმე დაავადების გამო მხედველობა სრულიად დაკარგა.

რას ელი ჩემგან ? 5

-ბებო, სიმართლეა.- როგორ ამომივიდა ეს სიტყვები არ ვიცი მაგრამ კარგი რომ აღარ მოხდებოდა არაფერი ეს ვიცოდი. თამროს ჯერ სიცილი აუტყდა, შემდეგ დამშვიდდა და მრისხანე სახე მიიღო, ჩემსკენ სახით გადმოიწია და თვალებში ჩამხედა

ყველა ქალში ,, წყეულ დედაჩემს ვხედავ"( II ნაწილი) 18+

შე კახპა, შე ბ**ო! ამას გვიმალავდი არა? -გავშრი, ლოყაზე ხელი ვიტაცე, თეკლას გავხედე, ბავშვის თვალებში საშინელი შიში იდგა. სანამ მე გაოგნებული ვიდექი მეორე სილაც დამაწია. მა, რატომ ცემ დედას, აკივლდა , გადალურჯდა ბავშვი და შემომეხვია.

ვნებისფერი (სრულად)

მარცხენა თეძოზე ერეკლეს ტატუს ვეხები, რაზეც იღიმის და ხელს ხერხემლიდან ჩემი ტატუსკენ ასრიალებს, ნაზად უსვამს თითებს და ჩემი ტატუს წარწერას ჩურჩულებს. -We can fly. -საპასუხოდ მე მისსას. -We can love. -ეს ტატუები შემთხვევით არ აგვირჩევია, ბედისწერა