ყველას წინააღმდეგ (დასასრული)

გამაღვიძა,თვალები დავაჭყიტე და რა დავინახე ეს? ყავა ჰქონია მოხარშული ჩემთვის. მეც გამოვართვი და მოვსვი,სესილია კი გახდას იწყებდა. ჩემს წინაშე ისე შოშვლდებოდა

მხოლოდ ერთხელ! (თავი 1)

–წამო მაღლა დაიძინე გოგონა ერთხანს შეცბა,ალბათ რამის შიში შეეპარა,გატეხილი,გაბზარული და შეშინებული ხმით მითხრა –არ მინდა ალე არ მეძინება –წამოდი სულელო ოთახს განახებ მერე მე ქვემოთ ჩამოვალ –ააა კარგი –სულელი ხარ

მენატრები

ეს არის მონატრებაზე და მაშინ განცდი ტკივილებზე მონატრება საშინელი რამ არის ზუსტადაც ამის თქმა მინდა ამ ჩანაწერში ძალიან საშინელია როცა შენი საყვარელის ნახვაც კი არშეგიძლია ეს ფაქტი გტანჯავს იცი რომ ყვეალფერი დასრულდა მაგრამ მაინ უამტებ ორს

პრინცესები საიტის წევრებს მიღმა

დილის სურპრიზი ფორლაველ საზოგადოებას! იმედია გამხიარულდებით და ისიამოვნებთ! ფორლაველები პრინცესების ფუშფუშელა კაბებში, ლამაზი გვირგვინებით და ბროლის ფეხსაცმელებით... მაშ, ასე...

დეკემბრის რომანი (2)

სასიამოვნოდ გამცრა ტანში,როცა კარის მოჯახუნებასთან ერთად, არჩის გახშირებულმა სუნთქვამ დაარღვია სიჩუმე. უპარდონოდ მოიქცია ჩემი თავი ხელებში და წინააღმდეგობას რომ ვერ გადააწყდა დაიწყო:

მხოლოდ ერთი

შევაღე ოთხის კარი, ჩანთა იქვე სკამზე მივაგდე, ქურთუკი გავიხადე და იმავე სკამზე გადავკიდე, გავექანე საწოლისკენ და გავწექი. ვფიქრობდი რა გავაკეთე და საკუთრ თვზე ნერვები მეშლებოდა. ალექსი ხომ ჩემი მეგობარია, რატომ ვერ გამიგო? ის მეგობარია და არ მინდა

"კარგი" გოგოს დღიურები (თავი 5)

"როდესმე ვინმე გყვარებიათ?" მარი თავისი დღიურის წერას ამ სიტყვებით იწყებს. "გყვარებიათ და გცოდნიათ რომ მას არ შეუყვარდებით?" ამ სიტყვებით კი აგრძელებს. ის არადროს ყოფილა, ჩაკეტილი, ჩუმი,"შკოლნიკი". მაგრამ ის არადროს ყოფილა "გაჩითული", "მოდური" და

მივიწყებულთა კუნძული 9

  მზერას ისევ მას ვუბრუნებ და მასში ვიკარგები. ტალღებზე მოლივლივე ორ სხრულს ვგავდით,რომელიც სიამოვნებას იღებდა.ხელზე მაწვენს ჩემი გახსნილი ფეხი ოდნავ ზემოთ იწევა.თავისუფალ ხელს სახეზე მისმევს და ისევ ვსწორდებით. შუბლს შუბლზე მადებს. -საშინლად მინდა

მეგობრის სიკვდილი საკუთარი სულის ნაწილის სიკვდილს ჰგავს

რომ იტყვიან დანა პირს არ მიხსნისო, სწორედ ახლა ვარ მასე. ამ დამპალ და დაუნდობელ ცხოვრებაზე დაბოღმილი. გული ზიზრით მაქვ სავსე, რომელსაც ვერანაირი ძალა ვერ გამიქრობს. სერთოდ არსებობს ისეთი ძალა, რომელიც გარდაცვლილებს აცოცხლებს?

ლილიანა თავი 8 ; 9

მთელი საღამოს განმავლობაში,სანამ ვვახშმობდით და ლაშქრობის თემებს განვიხილავდით,ერეკლე უცნაურად მიყურებდა,პაული უფრო მარტივად შეეგუა სალის ასეთ გადაწყვეტილებას,ალბათ იმიტომ,რომ სალი ყოველთვის უფრო ადვილად იღებს გადაწყვეტილებებს