სექსუალური ტანგო

–არსად არ წახვალ! დღეიდან აქ იცხოვრებ! ჩემი მსახური გახდები! შენ მე მჭირდები! ზედმეტი სიტყვები და პანიკა არ გავიგო!– კარისკენ დაიძრა, მამაკაცური მანერით! რა დროს ეს არის ასია! – ბაგრატ კეისარი! შენთვის ბატონი ბაგრატი! მისაღებ ოთახში გელოდები! არ

მარია

მარია გოგო რომელიც დაბადებიდან მიატოვეს მშობლებმა და სიმარტოვისთვის გაწირეს, მშობლებმა რომლებმაც არიფიქრეს იმაზე თუ მას რა ბედი ეწეოდა, თუ როგორი იქნებოდა ,როგორ გაიზრდებოდა მარა, მათ მარია მიატოვეს ყველგვარი სისასტიკე ჩაიდინეს და მარია დატოვეს

ნატა (სრულად)

სულ იცინოდა, თითქოს თეთრი მარგალიტებივით ჩამწკრივებული კბილების დემონსტრირებას ახდენსო. ცხოვრება მუდამ უღიმოდა და ისიც გულწრფელი კისკისით პასუხობდა მას. სიცილისას ლოყებზე უცნაური პატარა ნაჩვრეტები უჩნდებოდა, ხოლო თვალების უპეებს გარშემო – პაწაწინა

ბრალდებულო! თავი 4.

დანიელის კოცნამ ცოტა ხნით გამაბრუა. გაშტერებული ვუყურებდი ჩემ წინ ასვეტილ ბიჭს და გული ოდნავ ამიჩქარდა. "ისევ ვნება"...გავიფიქრე ჩემთვის. -შემოდი.-ვუთხარი გაწონასწორებული, მაგრამ ჩუმი და სექსუალური ხმით.

სიზმრის ქურდი (სრულად)

ესეც ასე, როგორც იქნა დავასრულე.ეს პირველი ნაწილის დასასრულია. თუ იქნებიან მსურველები დავწერ მეორე ნაწილსაც. ძალიან გთხოვთ შეაფასეთ! გამიზიარეთ თქვენი მოსაზრება ისტორიასთან დაკავშირებით. დიდი სიყვარულით

ლო ანუ მფრინავი ბიჭუნა

ქუჩაში მიდიოდა ლო..სახეზე გაოცებული ღიმილი აჰკვროდა..მის დანახვაზე გამვლელებსაც ეცინებოდათ,თუმცა მხოლოდ რამდენი წამით,მერე ახსენდებოდათ რომ სხვები უყურებდნენ და ესჰინოდათ არ იფიქრონ რა აცინებსო.მისი ღიმილი კი ისეთი საოცარი იყო,ალბათ არასოდეს არვის

პლეხანოვიდან ჰორიზონტამდე(სრულად) 'მარჯანიშვილზე'-ს მეორე ნაწილი

პირველი ყოველთვის პირველი იყო, ვერაფერი ცვლიდა, ვერაფერი ანგრევდა , ვერაფერი ანადგურებდა, გვარს ყოველთვის ამართლებდა. მასაც ტკიოდა, მასაც ეშინოდა მომავლის, მაგრამ იბრძოდა. ისევ უყვარდა ბაუნტი,მისი ღიმილი და მისი ნათქვამი ‘მიყვარხარ’. ხოვრება მათი

ბინა 53 7 თავი

ცა ჩამოიქცა ჩემო პატარა.ისე წვიმს თითქოს ცა ტირის ისე მინდა ეხლა შენთან ვიყო და თმაზე გეფერებოდე ვერ აგიღწერ.ჰაერივით მჭირდება შენი სურნელი. ასე როგორ დაგიჩემე ვერც კი მივხვდი, ასე როგორ გამაგიჟე რომ წერილების წერა დავიწყე არ ვიცი... - სადაა გეგა

თქვენთვის არაფერი.. ჩემთვის ყველაფერი

ცხრა საათი შესრულდება ნახევარ საათში და მე ტანსაცმელებიანად დავწექი ჩემს საწოლში სადაც ხანდახან ვწევები რადგან ის ჩემი საწოლი არ არის მაგრამ თან არის, ხანდახან სახლის დალაგება ისე მსიამოვნესბს და მინდა თითოეული მტვერის ნაწილაკი გავაქრო... დგეს ასე

უსახელო

ცხოვრება, აკორდებზე აგებული ზღაპარი, ჩამონაქროლ სიტყვებზე გადებული ხიდი ფერმკრთალი , თითქოს შეურახადი მოგონება და ერთად შეკრული მერყევი მძივი .