შენი თვალით დანახული სამყარო

ეს სამყაროო მიყვარს რომელსაც შენი თვალით ვხედავ, სამყარო რომელიც ჭაობშია ჩათრეული, და რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს მე მიყვარს შენი თვალით დანახული ეს სამყაროო, ალიონი მიყვარს განსაკუთრებით გაზაფხულზე მზე რომ ამოდის დააა დედამიწას ათბობს, ვდგავარ

სიყვარული გიჟების წესებით

რაღაცნაირად გამაბრაზა მისმა საქციელმა... წერილი არ გავხსენი ჯიბეში ჩავიდე და გზა გავაგრძელე. სახლში მალევე მივედი. ცხელი აბაზანა ნამდვილად მისწრება იყო ახლა ჩემთვის... სულ იმ ბიჭზე მეფიქრებოდა. არ ვიცი რატომ. მივშტერებოდი ერთ წერტილს და ვფიქრობდი,

ბედნიერების არომატი - სრულად

- რა გინდა ! - მოესმა გაბრაზებული ხმა და რატიმ რაც შეიძლებოდა ხმადაბალ ხმაზე ჩაიფხუკუნა. - რა იყო შეჩ*ემა ისეთი ხმა გაქვს , თითქოს ვიღაცამ სექსის დროს შემოგისწრო და არ დაგაცადა ! - სერიოზული ხმით უთხრა და პირზე ხელი მივიდე , ბოლო ხმაზე რომ არ

თამაში მუსიკის წესებით (მესამე თავი)

თამაში მუსიკის წესებით მესამე თავი - საბოლოოდ გაგიჟდი ხომ?! რა გინდოდა გოგო, იმ ქუჩის ბავშვებთან? რა შოუ დადგით ამ შუაღამისას? - გაავებული უყვიროდა ჩვენთვის ნაცნობ, შავ თმიან გოგონას ავტომობილის საჭესთან მჯდომი

მე,შენ და ცუდი ბიჭები (12)

-იცოდე ბეჰემოთის ვოლიერში ჩაგაგდებ-სიცილს ძლივს იკავებს. დამპალი! ტუჩებს ვპრუწავ,თვალს თვალში მიყრის,კი ჩამგდებია! ხო ბეჰემოთის ხსენებამ აშკარად სტიმული მომცა,რაღაც თამაშის ხასიათზე მოვედი. ქვემოთ ჩავყავართ და ვიღაც თვალებს შავი ნაჭრით მიხვევს.

დაუტეველი ცოდვა

,,წყალზე წევხარ, ირწევი, არც ხარ, არც არ ხარ." მტკივა ,ძალიან მტკივა გული . არა ,გადატანითი მნიშვნელობით არ ვამბობ . შიგნიდან ცარიელდება და ვგრძნობ ყოველივე ამას . ძნელია ,როდესაც გულს ერთი დიდი ნაწილი მოსწყდება და შესაბამისად პატარა ნაფლეთებად

ეძღვნება სოფელ შინდისში დაღუპულ 18 გმირს

აგვისტოს დღეა მზიანი, დარი უცებ ბოროტმა ჩამოჰკრა ზარი; აგვისტოს დღეა მზიანი, დარი აფორიაქდა მთა, ველი, ბარი.

"კარგი" გოგოს დღიურები (თავი 7)

"როდესმე ვინმე გყვარებიათ?" მარი თავისი დღიურის წერას ამ სიტყვებით იწყებს. "გყვარებიათ და გცოდნიათ რომ მას არ შეუყვარდებით?"ამ სიტყვებით კი აგრძელებს. ის არასოდეს არ ყოფილა, ჩუმი, ჩაკეტილი, "შკოლნიკი". მაგრამ ის ყოფილა "გაჩითული", "მოდური". მას

სამი გურული და მე *2*

ერთ დღესაც დამირეკა და მითხრა: -გერმანიაში მივდივარ..- საშინლად ამაყი რომ არ ვყოფილიყავი ალბათ მუხლზე დაჩოქილი შევევედრებოდი დარჩენას თუმცა რასვიზავთ... -მაგარია.... როდის? -ყველენაირად ვეცადე გატეხილი ხმა დამემალა...

ქარი იყო ციოდა

ქარი ქროდა და ძალიან ციოდა. არვიცი ჩემთვის თუ მთელი სამყაროსთვის მაგრამ ძაიან ციოდა. რაც 2დღის წინ მოხდა ვერ ვიგდებ თავიდან ვერ ვივიწყებ ნუთუ ასე ასე ცოტახანი გვაქვს სიცოცხლე ეს ხომ უსამართლობაააა ადამიანისთვის ყველაფერს გააკეთებ და ბახ უცებ