შენთან საუბრები (სრულად)

და აი ახლა, როცა წამიერად უსაშინლესად მომენატრე მე ისევ ვერ გიტან. რომ იცოდე როგორ მინდა ყველაფერი გითხრა დ დავისვენო, რომ იცოდე როგორ ერთდროულად დამძიმებული და მშვიდი ვარ.

თეთრი სახლი (თავი 1)

ყოველთვის მიყვარდა მოგზაურობა რადგან ეს იყო ის რაც მეხმარებოდა განტვირთვაში ცხოვრებისეული სირთულეების დაძლევაში ყველაფერს რომ თავიდავანებოთ ყველა ადამიანს სიამოვნებს ახალი ადგილების ნახვა კარგი დასვენება. მაგრამ ეს ჩემში სხვანაერად იდო

სამუდამოდ სიცოცხლეში (მეთვრამეტე თავი)

*** ახლოს მდებარე საავადმყოფოში გადაიყვანეს ალისია. სასწრაფო მანქანის გაჩერებისთანავე ექიმებმა უკან კარები გააღეს და ალისია საკაცეთი ჩამოსვეს. სწრაფად მოქმედებდნენ ექიმები. უკან ანდრეი მიჰყვა, პაციენტი საოპერაციოში გადაიყვანეს. -თქვენი აქ

როცა სინათლე ქრება თვალებიდან 4 თავი

ბევრს ვფირობდი თვითმკვლელობაზე, ღმერთის არ მწამს, უფრო სწორად ვიცი რომ არსებობს, ასე მტანჯავს და მე ეს ყველაფერი უნდა ავიტანი?! ნუ.. უნდა ავიტანო სხვა გზა მაინც არ მაქვს, მაგრამ მასზე საშინლად გაბრაზებული ვარ. ყველა თბითმკვლელი ჯოჯოხეთში ხვდეობა

გმირის აჩრდილი (ნაწილი 2)

სასწრაფოდ გავიძრე ტანსაცმელი, მოვიხსენი რამდენიმე საათის წინ საგულდაგულოდ მორგებული ნიშნობის ბეჭედი და ცხელი შხაპის ქვეშ გავირინდე, თითქოს გაყინული გულის გალღვობას ვცდილობდი. წყლის ცხელი წვეთები სხეულზე იშლებოდნენ და ორთქლად ქცეულნი ჰაერში

თბილისი-სტამბული (სრულად)

ვიდექი ნაწვიმარ ქუჩაში, შუა სტამბოლში და თავზე ხელებშემოწყობილი გავყურებდი ქუჩას. ბოსფორიდან ცივი ნიავი ჰქროდა, ირგვლივ ზღვის სურნელი ტრიალებდა და ერთ წამს თავი ბათუმში წარმოვიდგინე. გზამკვლევზე ჩაწერილი მისამართისკენ გავემართე, ვიმედოვნებდი, რომ

სადღაც შორს...მთებში... თავი 4

-გამოძიებელმა დარეკა.ინციდენტს იძიებენ, დამნაშავის პოვნას ცდილობენ. ხომ იცი დიდი ხანია ჩვენს კომპანიას ემტერებიან და ცდილობენ ჩაგვძირონ. ახლა რომ ეს ამბავი საქვეყნოდ გასკდეს, ჯურნალისტებმა გაიგონ ან პოლიციამ ძიება დაიწყოს, ეს ჩვენზე იმოქმედებს.

მე,შენ და ცუდი ბიჭები (1)

წამებში საბურავების გამაყრუებელი ჭრიალი სულ ახლოს მესმის და შავი BMW ზედ კატოს ცხვირწინ ჩერდება. მე მრთელი ვარ,მაშინვე კატოს ვუყურებ,გაოგნებული დგას მაგრამ არაფერი დაშავებია,შვებით ამოვისუნთქე და კატოსკენ გავიწიე რომ ვუთხრა ჩქარა წავიდეთ თქო,მაგრამ

ქარის წისქვილი -2-

''ის-ისაა უნდა მაღაზია დავტოვო, რომ ვბარბაცდები. თავი ერთიანად იწყებს სკდომას. ჯერ ვერ მივმხდარვარ, რა ხდება, მაგრამ მერე უცებ... თვალწინ ის ეპიზოდი მიდგება ბუნდოვნად, რომელიც წუთის წინ წარმომიდგა. ეს რაღაც უფორმო მასა რა არის? ჯერ კუთხური, მერე

მაძიებელი (თავი 10)

.სასახლე ისევ ისეთი მოსაწყენია, როგორიც იყო. მაგრამ ვგრძნობ რომ მიზანთან ახლოს ვარ. ვიცი რომ ყველაფერი მალე დასრულდება. დერეფნებში ჩუმად მივაბიჯებ და ხალხს ზრდილობიანად ვესალმდები. ვიღიმი, როცა მათ ვხედავ და ვცდილობ ბედნიერი გამომეტყველება მივიღო.