ის (3)

-კარგი.-დედამ შუბლზე მაკოცა და გვერდით მომიწვა. არც ის და არც მე არ ვლაპარაკობდით ოთახი აივსო ათასგვარი ფიქრით მომელიც თავში გვიტრიალებდა. ჰო ეს ყოველთვის ასე იყო მე და დედა ორი რადიკალურად განსხვავებული ადამიანი ერთ სახლშ რომლებიც ცოტას ლაპარაკობდა

ბაბი და დამიანე (თავი 4)

სახლში შევედით,საშინელი სუნი იდგა და ყველაფერი ყარდა.კინაღამ გული ამერია.ოთახში შესვლის თანავე თვალში ჭერზე დაკიდებული ლეში შეგვეჩეხა.საშინელი სუნი ასდიოდა.აი თურმე რა ყარდა ასე საშინლად. -ფუუ ამის რა სუნია თქვა მაქსიმემ და სახე საშინლად

წარსულის ლანდები თავი 9

გიორგი აქ რას აკეთებ? რატომ ხარ ესე დაღლილი სახით, გიორგი ხმა გამეცი, რატომ არაფერს მპასუხობ, გიორგი გესმის ჩემი, ალექსანდრას უკვე ცრემლები მოადგა თვალზე, გიო, გთხოვ მიპასუხე -ხარ ღირსი რომ გიპასუხო ალექსანდრა? -ამას რატომ მეუბნები, მე ხომ არაფერი

არეული ზღაპრები ( თავი 1 )

მე ვარ სალომე სამხარაძე 16 წლის, მყავს უფროსი ძმა გიო, 20 წლის. მაქვს მუქი ყავისფერი ტვალები და მუქი, შოკოლადის ფერი ტმა.. ვარ საშუალო სიმაღლის.. გამხდარი.მაქვს კარგი ხასიათი, მიყვარს ნათელი ფერები და მხიარული მუსიკა. მიყვარს ახალი ახალი ხალდის

ორი ბი­ლე­თი წალ­კო­ტამ­დე (თავი III)

ოცი წლის რომ გავ­ხ­დი, სრუ­ლი­ად სხვაგ­ვა­რი შე­ხე­დუ­ლე­ბე­ბი ჩა­მო­მი­ყა­ლიბ­და სიყ­ვა­რულ­ზე. ჩემ ირ­გ­ვ­ლივ ყვე­ლა შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი იყო, გო­გო­ე­ბი ისეთ რა­მე­ებს მიყ­ვე­ბოდ­ნენ, ხან­და­ხან შოკ­ში ვვარ­დე­ბო­დი. ვე­რაფ­რით წარ­მო­მედ­გი­ნა,

ჩემი დის წარსულმა სიყვარული მაპოვნინა თავი 19

ანი, ხო მშვიდობაა, რატომ ტირი? ხმა ამოიღე ქალო? ბავშვს რამე ხომ არ ჭირს? - მარიამ მე უბრალოდ... ვცდილობდი დამშვიდებას მაგრამ უშედეგოდ ვგრძნობდი შიშს და პანიკას ნელ-ნელა, რომ ვყვებოდი. ანი კი ტიროდა და ვერც ვამშვიდებდი. ბოლოს ისევ დაცდა

ლაბირინთი (ნაწილი1)

მაგიდის კუთხეში მდგარი აცრემლიანებულ თვალებს ხუჭავს,ხელებს მაგისი კიდეს უჭერს და მამის საქციელის გამო წუხს. მარჯვენა ფეხს ნერვულად ათამაშებს,ახელს თვალებს და გურამ ჯაჭვლიანს აშტერდება,საკუთარ მომავალ ”სამამანთილოს”.გონება ბრაზისგან ეძაბება,სხეულში

რაგბისტის ღიმილი(დასასრული)

-ნინუც -ლაპარაკობ?ისეთი ტონით ვკითხე გაეღიმა -ჩუუუ!ცოლად გამომყვები?ცოტა კიდევ უჭირდა ლაპარაკი -რაა?გაკვირვება ვერ დავმალე -ეხლა მომისმინე-ხელზე ისევ მაკოცა და მერე ოდნავ მომიჭირა-პირველივე დანახვაზე,მივხვდი,რომ შენ უნდა ყოფილიყავი ჩემი შვილების

ველური ორქიდეა (7 თავი)

_მოიცა, მოიცა, რას ჰქვია გასაღები შენთან დარჩება? - შიშჩამდგარი ხმით ვკითხე. _რას რა ჰქვია, აქ დარჩები მანამ, სანამ მე შხაპის მიღებას არ მოვრჩები. - განმიმარტა მშვიდად, ცალი ხელით გვერდზე გამწია, საშხაპეში შევიდა და წყალი მოუშვა. როგორც კი

სადღაც შორს... მთებში ...თავი 1

პირველად სოფომ ყაზბეგი ჩვიდმეტი წლის ასაკში ნახა. თანაკურსელებთან ერთად უნივერსიტეტიდან იყვნენ ორი დღით წასულები. იმდენად მოიხიბლა მისი სილამაზით, რომ გადაწყვიტა მომავალ წელს უფრო დიდი ხნით დარჩენილიყო და გულდაგულ შეესწავლა . მაგრამ გადატვირთული