უსახელო

დღეს უკანასკნელი დღეა. მე დღეს მიდივარ და უკან ვიტოვებ სამყაროს რომელმაც ნაწილებად დამშალა. ვუყურებ მესიჯებს და თვალები ცრემლით მევსება. მახსენდება თითოეული წამი და გერ ვხვდები, ვერ ვაცნობიერებ რა მოხდა. ერთ წამს ყველაფერი კარგად იყო, შემდეგ კი

საყვარელი ღიმილი და "ასდ" დაუსრულებლად (თავი 9)

დღეები ჩვეულებრივად მიდიოდა. მე და ლოლა ერთად ვიყავით. ბავშვებს დაუახლოვდა, აღარავისი ეშინოდა. განსაკუთრებით ელენეს და ანანოს დაუახლოვდა. რამდენჯერმე შევამჩნიე, ჩემი დანახვისას სიცილი როგორ აუტყდათ. არასდროს უხსენებია ლოლას თავისი ოჯახის წევრები.

სევდის ანარეკლი

გიცეკვიათ წვიმაში ვალსი? გიგრძვნიათ მარტოობა? იცით რა არის სევდის ანარეკლი? მოთხრობა აგებულია ამ კითხვებზე, რომლის მთავარი გმირი, ამადეო მოდილიანის ნახატს ჰგავს, უსიცოცხლო თვალებით...

ფუნქცია თუ ბედნიერება (თავი 4)

-აუ ნუ მეხუმრები. გაგაცნობ და ვსიო. რამდენიმე წუთში ქვემოთ იქნება, მე კიდევ არ ვიცი რა ჩავიცვა. წამოდი ამარჩევინე. ოცი ძლივსგასული წუთის შემდეგ ლიკას ძლივს ავარჩევინე ღია ფერის ჯინსი, თეთრი კეტები და ცისფერი მაისური,რომელიც ძალიან უხდებოდა მის

მე,შენ და ცუდი ბიჭები (3)

-რაო პატარავ დაგვიბრუნდი? -მესმის ნაცნობი ხმა. ესეც შენი სიახლე. ჯანდაბა მგონი მარცხენა ხელს ვეღარ ვგრძნობ. -ისე ხელს თუ გამიშვებ არ მეწყინება-ვეუბნები და სახეს ვმანჭავ. უფრო მაგრად მიჭერს,ნაგავი! -უი ჰო რაღაც უნდა გაჩვენო-გველურად მიღიმის მხიარულად

დღიური N08.08.08

ღამე უმთვარო, უკუნეთი. საზიზღარი ღამეა, რაღაც ცუდის მოლოდინით მიძგერს გული, რაღაც დეჟავიუს მსგავსია. კარგი რა გეყოს, გაჩერდი გულო, ნუ როშავ რაღაცებს, გგონია წინასწარმეტყველების ნიჭი გაქვს თუ რა გინდა?! სულ ასე არ ვიყავი?! ან ახლა რა ვნახე გასაოცარი

სვანური ვერდიქტი (16 თავი)

მჯერა რომ სიცოცხლში მხოლოდ ერთხელ შეიძლება იპოვო ადამიანი, რომელიც შენს ცხოვრება ძირფესვიანად შეცვლის, მას ეტყვი იმას რაც ჯერ არავისთვის არასდროს გითქვამს, ის კი გაითავისებს ყველაფერს და ისევ ენდომება, უფრო და უფრო მეტი გაიგოს, მას გაუზიარებ შენს

შევსებული არსებობა 1,2,3,4

პირველი სამუშაო დღე ყოველთვის ეზარებათ ადამიანებს, ზოგს მეტად, ზოგს ნაკლებად, მაგრამ სალომესთვის დილით თვალების გახელა წინა ღამის 4 საათიანი ძილის შემდეგ განსაკუთრებული სიმძაფრის კოშმარია. მიუხედავად ამისა ვალდებულია სამსახურში დროზე მივიდეს და წინა

უგუნური საქციელი...

მე მე_11 კლასში... ის სტუდენტი... მე თბილისში... ის ბათუმში... ბევრი აღნიშნავს, რომ ლამაზი ვარ და ბევრსაც მოვწონვარ, მაგრამ თავში რატომღაც ( საბედნიეროდ ) არ "ამვარდნია"... ისიც სიმპათიურია საკმაოდ, მაგრამ როგორც პიროვნება უფრო განსაკუთრებულს

წარსულის სიყვარული (ნაწილი 15)

მუცელზე თითების შეხებამ გამომაფხიზლა,, ბედნიერმა დავაშორე ტუჩები ერთმანეთს და კოცნის მოლოდილში გავიყურსე -დილა მშვიდობისა ფისო,,ცხვირით ყელში მომეფერა თუ არა ვიგრძენი როგორ დამიარა ჟრიანტე