მე და ზღვა

ღამეა. გარშემო ყველგან კენჭები ყრია ხოლო წინ ჰორიზონტზე მხოლოდ ზღვა და უსასრულობას ვხედავ. თუ გულაღმა დაწვებით შეგეძლებათ დაინახოთ უამრავი ლამაზი ვარსკვლავი და დიდი მთვარე. მუსიკა დაბალ ხმაზე მაქვს ჩართული და მელოდია ზღვის ხმასთან ერთად იკარგება

ვარსკვლავი

]ცამყარზე რომ იწვის, ვარსკვლავია ერთი ბრწყინვალება მისი ჩემს გონებას ერთვის.. ოცნებები წმინდა იხიბლება მაღლით, მოკამკამე ციდან ზღვა სიამეს მაღვრის. ასეთივე გახლდათ, ის სათუთი მზერაც

Fula - მე ვირჩევ სიტყვას

როგორ დავიჯერო რომ ამდენი ხანი ვცდებოდი და ჩემს წარმოსახვით სამყაროებს ვეჭიდებოდი ისევ საქართველო, მეგონა რომ შევრიგდებოდით მაგრამ შენ ამიკრძალე რომ ოცნება გავაგრძელო (ე)

ზეცა თავისას არ კარგავს! -7-

''ირმის ნახტომი ბედისწერად არა, მაგრამ ბედის ირონიად ნამდვილად მექცა. მგონი ამ ამბავს ბოლომდე გახსნა არ უწერია. ყოველი ნაბიჯი ჩემთვის საბედისწერო ხდება. ყოველი დღე მაინც შიოსთან, გაბოსთან, თათასთან, ნინოსთან და ცალწარბასთანაა კავშირში.''

ღმერთან დიალოგი

ღმერთო გამარჯობა მოგესალმები უკვე დამეცალა ჩემი კალმები სიტყვა სიტყვით აგიღწერ დღეს ჩემს ტკივილებს მეტყვი თუარა ცხოვრება რას მიიპირებს რატო ვიტანჯები რატო ვქრები მიწიდან რატო არ მიგყავარ ამ ცოდვილ დედამიწიდან

ჩვენ(დახმარების ხელი ნაწილი 2)

ჯაბას გვერდით მდგომ მაღალ,გახმარ სკამზე დავჯექი და მოთმინებით განვაგრძე საუბარი ამ უჯიშოებთან.ჯაბას სახეზე კი სიმშვიდე აღარ იკითხებოდა,ვინაიდან და რადგანაც ჩვენ მათ ყალბ თანხას გადავცემდით.რისკი იმისა რომ გაიგებდნენ ძალიან მალე ამას და

შემთხვევითი სიყვარული-ნაწილი 10

-არმინდა თორნიკეზე საუბარი, რაც გააკეთა მისთავს დააბრალოს.-მამა ის ჩემი ძმა, შენი შვილია. -შვილია-ჩაიბურდღუნა და ირონიულად გაეღიმა გიას -შენთან საუბარს აზრი არ აქვს შემომხედა და გამიღიმა -მისი გადასაწყვეტია რასიზამს კაბინეტიდან გამოვედი. ნერვები

SONADOR 1 ( ისტორია შეუფასებელ მეგობრობაზე )

-ნენეეეე ! ნენ ! ნეენეე! - ვეღარ მოიფიქრა და მაგრად შემანჭყრია ნიამ -ჰაა , გისმენ . -ნამძინარევი თვალები მივანათე იმის იმედით რომ რაიმე კარგი ეხარებინა თუმცა , მოჟამული სახით მივხვდი რომ ეს ამბავი კარგი ნამდვილად არ იყო .

სიყვარული თუ გართობა

-დედა? სახლში ხარ? მოვედით._სახლის კარი შემოგლიჯა ევამ და ელვის სისწრაფით შევარდა ოთახში. თავისი და, აიდა წყნარად შემოვიდა სახლში და კარები დახურა. ფეხსაცმელები გაიხადა, ჩანთა ოთახში შეაგდო და სამზარეულოში გავიდა. დედამისი ნუცა ყურსასმენებში

შენ დამიბრუნდი მაშინ, როდესაც უიმედოდ ვიდექი საკურთხეველთან. (მეოთხე

დილით 6-საათზე გამაღვიძა ბუდელნიკის ხმამ, პირველი დღე ისე მიხაროდა თითქოს სკოლის მოსწავლე ვიყავი და სკოლისთვის ვემზადებოდი, ისე პირველ დღეს მაინც სულ სხვა „მუღამი“ აქვს.