ჰომოსექსუალიზმისგან განკურნებული ნაწილი 3

-არა მამაა არ გინდა გთხოვ არ დაარტყა დედას! ძილში ბოდავდა ეკუნა, როდესაც გაეღვიძა ოფლში ცურავდა , საკმაოდ ხშირად ესიზმრებოდა მსგავსი შინაარსის კოშმარები, განსაკუთრებით დაღი იმ საღამომ დაასვა როდესაც მთვრალმა მამამ

მენატრები...

მომენატრე. მომენატრა შენი სიცილი. მომენატრა შენი ხმა. მომენატრა ჩახუტება. მომენატრა ყველაფერი რაც შენ გეხება. როგორი გასაოცარია, როცა ადამიანს შორდები ყოველთვის ცდილობ წარმოიდგინო ყველაფერი საშინელი მასზე, ცდილობ დაუმტკიცო შენს თავს, რომ ეს

შემთხვევითი სიყვარული-ნაწილი 1

-ამას იცმევ? (მაშა) -კი (ლიზა) -ვისღა აცვია ასეთიი რომელი წლისაა (მაშა) -არმაინტერესებს ის... (ლიზა) ლიზას შავი თვალები ცრემლებით გაევსო -ეე რაგჭირს (მაშა) -ეს კაბა დედაჩემის კაბაა რომელზეც გიჟდებოდა თან კარგად მაქ ძალიან მე და დედას ხომ თითქმის

მარტოსულის ჩანაწერები (თავი 1)

ყველაფერს აქვს დასასრული... სიხარულს, ტკივილს, განცდას, დიდ ბედნიერებას, სინანულს, უსიყვარულოდ ყოფნას, სიყვარულს და თავად ცხოვრებასაც კი...

შეწყვეტილი ცხოვრება (ნაწილი III)

ერთი ჩვეულებრივი იდიოტი ხარ, რომელსაც ნორმალურად საუბარიც კი არ შეუძლია, კაცთმოძულე, ამპარტავანი, ძლიერის ნიღაბს ამოფარებული, სინამდვილეში კი სული გეხრწნება, შენივე დამპალი ხორცის სუნი შენვე გახრჩობს, და მაინც არ ცდილობ რეალურ მიზეზს თვალი გაუსწორო

ჩემს ქმარს

...ჩემს ქმარს უსათუოდ დავითი ერქმევა და გენად ექნება აღმაშენებელი მის ყველა საქციელს ვაჟ-კაცი ერქმევა არავინ ეყოლება გადამშენებელი ჩემს ქმარს უსათუოდ ვაჟები ეყოლება ცოტნე,გალაკტიონ,ვაჟა და ევგენი

ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!( სრულად 2 )

-ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!- ყიფიანის ქალბატონს ხმა ჩაესმა რომელიც არავინ იცის ნამდვილად გაჟღერდა თუ არა უბრალოდ სჯეროდა რომ ეს სიტყვები მხოლოდ ერთი მარტვი გაგებით არ არსებობდნენ და ყველაფერს აერთიანებდნენ .....

ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!(სრულად)

მარიამ ყიფიანი ჯერ კიდევ ოთხი წლის იყო როცა პირველად გამოავლინა თავისი ძლიერი ხასიათი . სულ პატარასაც შემტევი ხასიათი ჰქონდა, ორი წლისამ დაიწყო ლაპარაკი , მართალია გამართულად ვერა ,მაგრამ აზრის გამოტანა შესაძლებელი იყო და იმ დღიდან მისმა მშობლებმა

შენ დღესაც ჩემი აუხსნელი გრძნობა ხარ!

როდესაც ეს ამბავი მოხდა, სასწავლებლად საზღვარგარეთ ვიყავი. არასოდეს მჯეროდა სოციალური ქსელით გაცნობილი ადამიანი როგორ უნდა შეგყვარებოდა, თუმცა დავრწუმნდი რომ არასოდეს არ უნდა თქვა არასოდეს.

ყველაფერი ჩაივლის

ერთმანეთს დავემშვიდობეთ, თვალებზე ცრემლები მეღვრებოდა, თანმიმდევრობით მისველებდა ტუჩებს, აი ტუჩები კი მიცახცახებდა, ალბათ ხალხს გიჟი ვეგონე,მაგრამ ამ აზრსაც ნაწილობრივ ვამართლებდი. მე ორმოც გრადუს სიცხეში ტუჩები მიცახცახებდა.