შეწყვეტილი ცხოვრება (ნაწილი VIII)

-იცი?! ის ყოველ ღამით მოდის ჩემთან, თეთრი ზაფხულის ფანა კაბით, ჩვეული გაბუტული კონიაკისფერი წითელი ტუჩებით ღრმა მწვანე თვალებით და თავის ნაზ, ნატიფ თლილ თითებს თმაში მიცურებს, ნაზი ტალღასავით მელამუნება და მეჩურჩულება,

მაძიებელი (თავი 6)

-ემილია გრანტ! -მისის გეიმსი ჩემ სახელს ბოლო ხმაზე ყვირის კლასში რომ რამენაირად ჩემი ყურადღება მიიპყროს. -იქნებ გვითხრატ რაზე ფიქრობთ? -მეკითხება გაბრაზებული ხმით და მეც თავს ვუქნევ. უკვე ორი თვეა სასახლეში

ბამბის ნაყინი (სრულად)

-რომ არ დაგნებდე?-მზერას არ აცილებს, მოგბეზრდები და წახვალ? -იქამდე არ შეგეშვები, სანამ ჩემად არ გაქცევ,- ურყევია მამაკაცი!

მდიდრების თამაში 1თავი

უნდა გითხრა, რომ ყველაფერზე თანახმა ვარ რასაც მეტყვი, მაგრამ იმედია იმ ქალბატონის მოკვლას არ მთავაზობ თორნიკე.- თორნიკემ გაოცებულმა შეხედა და შემდეგ ხმამაღლა გადაიხარხარა გემრიელად და სიცილით უთხრა რეზის

როცა გიყვარს...(მეოთხე თავი)

ნინი მალე მოვიდა და დაიწყეს ჭორაობა. -თქვენ რო დაადეთ თავი და წახვედით არ იცით არც ბათუმის ამბავი-თეკლა -მერე მოყევი რას ელოდები?-ნინი -დროზეე გოგო-ტაისია -თქვენ რო წახვედით მეორე დღეს გავედით პლიაჟზე ვირუჯებოდი, როცა ვიღაცის ძახილი გავიგე გავიხედე

სასურველი (თავი 5)

-ალექსნდე - დაზაფრული მთელი ხმით ვკივი და მთელი ძალით ვაწვები მკერდზე.ოდნავ ვიშორებ ვბრუნდები და გაქცევას ვცდილობ. უკნიდან მეტაკება მაქცევს და ზემოდან მეცემა. საშინელ ტკივილს ვგრძნობ მაგრამ უფრო საშინელის

ოცი წლის შემდეგ

ოცი წლის შემდეგ ეძღვნება ქართველ ემიგრანტებს 1996 ყოველივე ისე მოხდა, როგორც არაერთხელ მომხდარა. კარგად გვქონდა გაცნობიერებული, რომ ადრე თუ გვიან გავხდებოდით მეთერთმეტე კლასელები

არ მოკვდები (თავი 11)

ანდრომ ანი სახლში ისე მიიყვანა რომ გვერდიდან არ მოუშორებია, ღამეც ერთად დაიძინეს. დილით ანის ანდროზე მიკრულს გაეღვიძა. ისიც ახალი გაღვიძებული იყო. -ჩემი ხო აღარ გეშინია? -არა

გრძნობათა სიჭარბე (5)

ახლა ცოტა სითამამე ნამდვილად არ აწყენდა.მითუმეტეს აქ გასართობად არის მოსული და პრუწკვას არ დაიწყებს.კარგადაც დალევს,კარგადაც იცეკვებს და თუ საჭირო იქნება ერთ კარგ მაჩოსაც გაიცნობს.

ზეცა თავისას არ კარგავს! -5-

''-ჭირვეული პატარძალივით მეკინკლავები, მაგრამ საქმე იმაშია, რომ მე არ ვარ მზრუნველი და სულგრძელი ნეფე.-შედარებას ახდენს მამაკაცი. -ქართულში რა ნიშანი გყავდა, შიო? მე ხუთიანს არ დაგიწერდი. თუ ათიანები იყო უკვე შენს დროში?-დამცინავ კითხვას ვაგებებ.''