სასურველი (თავი 2)

მეგობრებო ტელეფონით ვამატებ და ამიტომ წინასწარ ბოდიშს გიხდით ყველა დაშვებული შეცდომისათვის. იმედი მაქვს სურათიც დაემატება. სამივეა ფოტოზე. თინია, ანდრია და ალექსანდრე. წინასწარ დიდი მადლობა მკითხველებსაც და შემფასებლებსაც. იმედი მაქვს ამ თავით

ცვლილება ან ჩანაცვლება 7

- გამარჯობა ანნა, თუ შეიძლება მითხრა და თავაზიანად გამომიწოდა ხელი ჩემს ხელთან ახლოს გაშალა. - რატომაც არა გავუღიმე და თავაზიან ბიჭს ხელი მხარზე დავადე.

"დამცინავი ღიმილი" (თავი 2).

-გილოცავთ ორსულად ხართ! -მითხრა ღიმილით.არ ვიცი რა გითხრათ მეხის გავარდნას გავდა ჩემთვის ექიმის სიტყვები.მიხაროდა?კი მიხაროდა ჩემში ახალი სიცოცხლე ცხოვრობდა! მეორეს მხრივ კი მტკიოდა რომ ის ასეთ პირობებში ჩაისახა ჩემში.

მიყვარხარ,მენატრები,მჭირდები....

მენატრები,მიყვარხარ,მჭირდები ამ სამი გრძნობით დატვირთულს სევდა მაწვება ჩემი ბრალია ახლა რომ მენატრები მანამდე რომ მივმხვდარიყავი რა მოყვებოდა ჩემს უყურადღებობას ახლა ასე მტკივნეული არ იქნებოდა მონატრება ტკივილი გულის

ქარს!

ო, რომ იცოდე როგორ მიყვარს ეს საოცარი დრო. მის ხსენებაზე თვალებს ვნაბავ და წარმოვიგენ მოშრიალე ფოთლებს, თუ როგორი სიმაღლიდან ეცემიან და მეგებებიან, ვით ხალიჩა ნაირფერად ნაქარგი. წარმოვიდგენ თბილ პლედს, როგორ მეხვევა, ცხელი ლიმონიანი ჩაი კი მითბობს

12 წლიანი ტანჯვა ანუ სკოლის შესახებ

არ ვიცი რა პირით გთხოვოთ რომ წაიკითხოთ მაგრამ მიუხედავად ჩემი 2 დაუმთავრებელი ისტორიისა მაინც გავბედავ თხოვნას. ეს ისტორია უფრო რეალურია ვიდრე ისინი რასაც ვწერდი და უფრო რეალური პრობლემებია სკოლიის შესახებ. იმედია ჩემი ნაჯღაბი ვინმეს მაინც

საბედისწერო ზაფხული (5 თავი)

2 დღე ველოდებოდი როდის მომწერდა მაგრამ არ მწერდა, საერთოდ არაფერს არმწერდაა, მე რათქმაუნდა მიხაროდაა, ვფიქრობდი მეთქიი გადაიფიქრა და აღარ მთხოვს შეხვედრას თქო, მაგრამ რაღაცნაირად მაიმც გული მწყდებოდა რომ არვახსოვდიი, რომ არ ვაინტერესებდი და სურვილიც

სიყვარულის შიშის სინდრომი (15)

-რატო არ გძინავს? - ჩუმად ჩაილაპარაკა ვიბლიანმა , ისე რომ თვალები არ გაუხელია , თავიდან მეგონა სიზმარში იყო და არაფერი ვუთხარი -კატო ახლა ჩაგეძინა? - ირნიულად ჩაილაპარაკა - ისეთი მოუსვენარი ხარ მე გამაღვიძე და ახლა დაძინების უფლებას არ მოგცემ -

მათხოვარი (22 თავი)

ოცდამეორე თავი სანდროს დანაბარებს ვასრულებ, ადმინისტრაციას იმ დღესვე ვაფრთხილებ, წინააღმდეგნი ნამდვილად არ არიან, უპრობლემოდ მანთავისუფლებენ. არა და, ცოდვა გამხელილი სჯობს, მიუხედავად გაფრთხილებისა, ცნობისმოყვარეობით ვკვდები, რატომ ამიკრძალა სანდრომ

გულისრევა

აბა რა ვიცი მოკლედ, წერილის მიწერა მევალება საკუთარ თავთან და მხოლოდ მაგიტომ გადავწიტე გელაპარაკო, თორემ შენც იცი ამას ჩემი ნებით, რომ არ ვიზამდი.