OLIVIA ნაწილი 3 (ვამპირთან შეხვედრა)

საშინნლად შემეშინდა , ვკანკალებდი , მაგრამ ეს არ ყოფილა ყველაზე უარესი , ისე შემეშინდა ვერც კი ვინძრეოდი , თითქოს ვიღაცამ პარალიზება გამიკეთა . უეცრად ჩემს ზურგს უკან სიცივე ვიგრძენი , უკვე საშინლად მეშინოდა და ...უეცრად თავბრუ დამეხვა და წავიქეცი .

უშენოდ მე დავიღუპე....

ეს მერამდენე ზაფხულის ღამე გაცივდა ჩემთვის. უკვე მერამდენე ღამე იყო , რაც დამივიწყე , რამდენმა ტკივილმა და ცრემლმა დაგვაშორა და გვატკინა გული. ისევ უმუზეზოდ ჩაფუქრებული იქ სადღაც მასთან ერთად ათევდი ღამეს. . მეკი გელოდი როდის შემიმხედავდი ძველებურად

ქალაქს, წვიმის სუნი აქვს ჰარი (მიყვარხარ ჰარი)

ქალაქს, წვიმის სუნი აქვს ჰარი.. ასეთ ამინდებში უფრო მიმძაფრდება სიკვდილზე ფიქრი... უკვე მერამდენედ ვწერ ჩემი ცხოვრების შესაძლო ფინალს, და ვხვდები, რომ ყოვილი მცდეობა, რაღაც დავასრულო, უსასრულობაში გადადის. სიგარეტს დღემდე ვეწევი...

ცრემლიანი ღამეები (სრულად)

-ქრისტი,არ ვიცი,რა გიყო.. -არც არაფერი..უბრალოდ წადი და მარტო დამტოვე,არ მინდა შენი დანახვა,არ მინდა..გესმის?-ხმას ავუწიე და ბალიში ვესროლე. -როცა მოეგები გონს,დამირეკე...

''ორმაგი ცხოვრება'' (მეხუთე ნაწილი)

შეშფოთებული, დაღლილი და ლამის ხაზგადასმული სახე ჰქონდა. თამუნა იცნობდა ამ გამომეტყველებას, ამ თვალებს, ამ გრძნობებს. იმას აგონებდა რისი გახსენებაც თავად არ სურდა. ვაი, რომ იმ წარსულის გადმონაშთი აერეკლა გოჩას თვალებში და ქალმაც იმ წამსვე ამოიკითხა

დასაწყისიდან დასასრულამდე

გული უცნაურად აუთრთოლდა როცა ქალაქს მიუახლოვდა. რაღაც უცნაურს გრძნობდა. ერთნაირად განიცდიდა შიშს და სიძლიერეს. შინაგანად გრძნობდა რომ ახლა უნდა გამოეჩინა გამბედაობა მძღოლს მისამართი უკარნახა და ეკას მიადგა პირდაპირ სამსახურში.

ვნება (პირველი ნაწილი)

საქორწინო ბეჭედს არათითიდან შუა თითზე ვანაცვლებ,მერე საერთოდ ვიხსნი და ჯიბეში ვიდებ.ახლა რომ მეგი მხედავდეს,ვფიქრობ და მის სახეს წარმოვიდგენ,მერე მართლა აღარ შემიშვებს სახლში.

ბედის ბრალია!(12)

ოთახიდან გავვარდი,ყველაფერი ბრუნავდა,გული ისე მიცემდა მეგონა გამისკდებოდა,ტელეფონზე ნომერი სულ ხელის კანკალით ავკრიბე,გამეთიშა,ნერვიულობისაგან ხელები გამიოფლიანდა და ძლივს ავკრიბე თავიდან ნომერი,თანამშრომლები გაკვირვებულები მიყურებდნენ,ზარი გადიოდა

სიყვარული თუ "ხალხმა რამე არ თქვას" თავი 1

ძალიან პატარა ვიყავი როდესაც ის ჩვენს ოჯახში მოვიდა. ალბათ 3 თვისაც არ ვიქნებოდი. რა თქმა უნდა მე მაშინდელი არაფერი მახსოვს პატარ-პატარა ფრაგმენტების გარდა, ამიტომ ახლა ჩემს თავზე ესეც რომ ვიცი მისი დამსახურებაა. იზაბელა ერთი ლამაზი ჩამოსხმული,

საშიში ზღაპრები 2

დილით ბედნიერს გაეღვიძა და ტელეფონზე ნეითის მოწერილმა მოკლეტექსტურმა შეტყობინებამ : ‘’დილამშვიდობისა პატარავ’’ გული კიდევ უფრო გაუთბო. ძალიან უყვარდა ნეითი იმაზე მეტად ვიდრე ადამიანს შეეძლო სიყვარული. შეეძლო ჯოჯოხეთამდე ჩაჰყოლოდა თუ ეს საჭირო