- გამარჯობა, ცოლად გამომყვები? ( 2 )

- კაროჩე მაგარი რაზნიცა მქონდა ცოლის მოყვანის.. თან ბაბუაჩემის პონტშიც და იტოკში შემოვედი კაფეში, დაგინახე შენ, ცუდი გოგო არ ჩანდი.. დიდი ხანი გიყურე და მოკლედ მოვედიი და შენც ცოლობაზე დამთანხმდი და იმედია ეხა არ გაიქცევი.. მამენტ ვერასად წახვალ

მგონი შემიყვარდი (7)

მია შემომხედე! - ბოლოს უკვე როცა ყელში ამოუვიდა სანდროს ჩემი ქვითინი მკაცრად დამიძახა - რა გატირებს?! არ გიხარია?! არ გინდა შვილი?! ერთბაშად მომაყარა და ყველანაირად ცდილობდა რბილი ტონი შეენარჩუნებინა

ბედის ბრალია!(6)

-სველი რო ხარ..ნერვიულად მოვიკვნიტე ტუჩი,მერე ფრჩხილებს მივადექი.. -მოწეპებული კი ხარ ჩემზე და ეგ მაინც მომაფარე.. -უი ჰო..აი მოდი..პლედი მასაც უწილადე.. -ანკა..ცოტახანში ჩემი სახელი დაიძახა.. -ჰო რაიყო.. -ძაან მცივა,ვგრძნობდი რომ კანკალობდა...

გარდაცვალება

ოდესმე გიფიქრიათ როგორი იქნებოდა თქვენი სიკვდილი? ალბათ არა. ადამიანები იმდენად ეგოისტები ვართ რომ ყოველდღიურ ცხოვრებაში თავს არ ვიღლით უსარგებლო ფიქრებით, არც ლოცვით ვკავდებით ,მაგრამ აი მაშინ როცა მიქელა მოგვიკაკუნებს და წასვლის დრო დგება,

სიამაყე თუ?! (თავი VII)

აივანზე ვიდექი და მოსმენილის გადახარშვას ვცდილობდი, თუმცა უშედეგოდ... ერთი დღისთვის ამდენი ინფორმაცია ნამეტანი იყო.. დემე ხვდებოდა, რომ ახლა მარტო ყოფნა მჭირდებოდა და გარეთ არ გამოდიოდა... მას ყოველთვის უსიტყვოდ ესმოდა ჩემი... –მე მიცავდა, ჩემ გამო

თავისუფალი ვარდნა 6

მეორე დილით, უნივერსიტეტში უნდა წავსულიყავი, 9ზე ლექცია მქონდა… გარეთ საშინლად წვიმდა, დილა ქუჩებს ნისლის საბანს უქარგავდა, წვიმის წვეთები ხეებს რთავდნენ. გუშინდელი ღამის გამო ვგრძნობდი, როგორ სცემდა ბოლთას სისხლი ძარღვებში, ვგრძნობდი, რომ გულისცემა

სიყვარული? ის ხომ ბრმაა - თავი 8

არავის არასდროს არ გახარებია ასე ფეხის ტკივილი როგორც მე გამიხარდა -ვაიმე ანი რა მაგარია, ახლავე ექიმს დავუძახებ სანამ ექიმი შემოვიდოდა ალბათ გულის შეტევა დამემართა. მე ფეხებს ვგრძნობდი? არა ეს სასწაულია. ოთახში ექიმი ძალიან სწრაფად შემოვიდა -ანი

ჩემი-ანი (11)

ლიზამ და ბაჩომ ჯვარი დაიწერეს გერგეთის სამების ეკლესიაში. საოცარი გრძნობა იყო ჯვრისწერა. თითქოს, ამით ერთნი ხდებით და სულები ერთიანდება.. ჩამოსულებმა აღნიშნეს დაოჯახება. თურმე, ბაჩოს წამოღებული ჰქონდა ლიზასთვის და თავისთვის ბეჭდები,მაინც ყოველი

გამონათქვამები სიკვდილზე

"სიკვდილის კი არ უნდა გეშინოდეს,არამედ იმის,რომ ვერასოდეს დაიწყებ სიცოცხლეს." –მარკუს ავრელიუსი "აღსასრული ერთხელ დგება ჩვენ კი მთელი სიცოცხლე ველით მას.სიკვდილის შიში უფრო საზარელია,ვიდრე თვით სიკვდილი." –ჟან დე ლა ბრუიერი

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (13-დასასრული)

-ახლა უკვე სულ მთლიანად ჩემი ხარ - ჩამჩურჩულა და თითები მუცლამდე ჩამოასრიალა. სიამოვნებისგან ცხელმა ტალღამ დამიარა, ხელი სახეზე ჩამოვუსვი და ტუჩებზე მსუბუქად წავეტანე. -ძალიან მიყვარხარ - დავიჩურჩულე საყვარელ ბაგეებთან და ისევ ვაკოცე.