სტოქჰოლმის სინდრომი (ნაწილი 10, დასასრული)

ირაკლიმ დიდხანს იფიქრა როგორ დახმარებოდა ლევანს , ბოლოს საკმაოდ ჭკვიანური რამ მოიფიქრა, გადაწყვიტა თიკას მეშვეობით გამოერკვია სიმართლე, იცოდა რა ჭორიკანაც იყო და ადვილად იტყოდა ყველანაირ საიდუმლოს

თინეიჯერის ჩანაწერები ( თავი მეორე )

ცხოვრებასიურპრიზებითაა სავსე, არ ვიცი ამდენს რატომ ვფიქრობ ცხოვრებაზე, ჩემი თანატოლები ხომ ერთობიან წვეულებებსა და სკვერებში, მე კი მხოლოდ პასტა-ფურცელი და ჩემი დღიური მიჭირავს ხელში. ამის გამო გიჟპოეტაც კი შემარქვეს

შენ ხარ პირველი... II (თავი 2)

-სულ ‘აუ აუ აუუუ’ ... გაგონილა ახალგაზრდა გოგო ამდენს წუწუნებდეს?უკვე მრავალჯერ გაგონილ ფრაზაზე მეღიმება და საწყალ სახეს ვიღებ. იქნებ ამან მაინც გაჭრას და დახმარება აღარ მთხოვოს. მერე კი სიცილით ისევ მრავალჯერ გამეორებულ პასუხს ვუბრუნებ:

ნამდვილი სიყვარული(4)

მივედი და დავინახე თუ როგორ იყო უგონო მდგომარეობაში და გულში თითქოს რაღაც ჩამწყდა. სასწრაპოს გავყევი რათქმაუნდა რო მკითხეს ვინხართო მისიო დაუფიქრებლად ვუპასუხე მისი ცოლი მაგრამ ამაზე ფიქრის დრო არ მქონია..

სიგარეტის მეორე კოლოფს ვცლი და

სიგარეტის მეორე კოლოფს ვცლი და ვიღიმი დათარეშობს ოთახში სიმარტოვის ფანტომი,ნელა-ნელა იწვება ბოლო ნერვის ფითილი,ვყვირი ხმის ჩახლეჩამდე, არავინ მყავს გამგონი.ბოთლებს მწკრივად ვალაგებ მსგავსად დიდი კედელის,

ფილფანი-ნი-სვანი, ადამია-ია-მეგრელი ნი-ია ნია (თავი2)

მეტად დამღლელი აღმოჩნდა ადამიების ერთადერთი ქალიშვილისთვის სამუშაო დღე. მართლაც, მარტივი ხომ არ არის ამდენი საქმის ერთდროულად კეთება? ჯერ სამსახურში მისულიც არ იყო ტატამ კარებშივე, რომ აჯახა ფილფანების ჰოლდინგის

ჩვენი ფერი... (2)

ალბათ მიხვდით ნინი ჩემი მოუშრებელი ჭირია.. ნუ რა თქმა უნდა ეს ხუმრობით.. ჩემი საუკეთესოა ის. აუ მე ახლა თუ არ ავდექი ხვალ ის ლექტორი ცოცხლად ჩამყლაპავს. ნუ ასე ვაიძულე თავი, რომ ხვალინდელისთვის ხელი მომეკიდა კონსპექტებისთვის..

ვაჩე ვიბლიანი თავი 10

-ეს ვინ გადავეყარე რა არანორმალურია - მიაბიჯებდა ალექსანდრე თავისი ოთახისკენ და თან ნატალიას საქციელზე ბუზღუნებდა - არა უცებ რო გავგიჟებულიყავი სად მიდიოდა მერე? არადა პატარაობაში როგორი წყნარი იყო, ეხლა

სიზმრის ქურდი (თავი XIX)

მეორე დღეს დილით 11 საათზე ვაპირებდი სახლიდან გასვლას და ბატონი რეზოს მონახულებას. სამზარეულოში ბებო ფუსფუსებდა. -ბები, მე და ანა ეხა სასეირნოდ მივდივართ და ვეცდები, რომ მალე მოვიდე კაი? დათო თუ რამეს გკითხავს, უთხარი ბევრ შოკოლადებს მოვუტან!

სიცოცხლისა და სიკვდილის ჭიდილში

ჩემი ცხოვრება ოპტიმიზმისა და პესიმიზმის უკიდურესი გამოვლინებაა. იგი სიცოცლხისა და სიკვდილის ჭიდილია,მე ხომ ყოველ დღე მიწევს გავიარო მათ შორის გადებულ ხიდზე,რომელიც ირხევა და ხან ერთისკენ მიბიძგებს, ხან-მეორისკენ.