წყვდიადის შეთქმულება -5, 6-

''სულ რომ სამუდამო პატიმრობისთვის განწირული გავხდე, სულ რომ ჩამოხრჩობა და დახვრეტა მომესაჯოს, ამას მაინც გავაკეთებ, რადგან ყოველთვის, როცა ეფი ატირდება და მეტყვის, ის დღეები გამახსენდაო, მე ჩავიხუტო და იმით დავამშვიდო, რომ იმ ადამიანებმა უარესი

სექსუალური ადვოკატი (11)

-ნიკოლოზი აუცილებლად გამოჩნდება... და როცა გამოჩნდება აუცილებლად უნდა აპატიო მისი ეს საქციელი...ვიჯქი და ვუსმენდი დედა მარიამის ლაპარაკს, თუმცა ვხვდებოდი, რომ ნელ-ნელა ყველაფერი იბურებოდა ჩემ გარშემო...

ჩემი პრინცესა დაგარქვი (მესამე თავი)

-შენ გიორგი ხარ?? - გაკვირვებულმა დაუსვა შეკითხვა ოთახში ახალ შესულ გიოს -კი -ქალბატონმა კლარამ მითხრა რომ შენ მეტყოდი თუ რა მინდა აქ და რატომ წამომიყვანე. -მომისმინე გვანცი სამი წელია მიყვარხარ და აქ წამოგიყვანე იმიტომ რომ ჩემი ცოლი გამხდარიყავი,

მოულოდნელი აღმოჩენა (სრულიად)

-სიყვარული,რომ აგიხსნა ახლა ძალიან ს*რი ვიქნები ხო? პანიკური შეტევა მემართება მე და ხელებს თმაში ვიცურებ. რადგან ასეთი დაბნეული არასოდეს ვყოფილვარ და თავი ორი წლის ბავშვი მგონია, რომელმაც რაღაც დააშავა და ცდილობს დამალოს. -ფაქტობრივად მიხსნი უკვე

სიყვარული? ის ხომ ბრმაა - თავი 1

როგორც ყოველთვის ახლაც ეზოში ვზივარ და გავყურებ როგორ თამაშობენ ბავშვები. მოკლედ მოგიყვებით ჩემზე. ანა გელოვანი ვარ. 22 წლის, მცხეთაში ვცხოვრობ. დეიდასთან და ბიძასთან. შავგვრემანი ვარ, გრძელი თმა და მწვანე თვალები მაქვს. თავის დროზე კარგი ტანი მქონდა

sms 15 თავი (დასასრული)

სახლთან მისვლამდე ორივეს საკმაოდ გვისველდება ფეხები, მას შარვლის ტოტები მუხლამდე დასველებია, მე კი შიშველ წვივებზე მიბრწყინავს წყლის ვერცხლისფერი ბურთები. ნამისა და ბალახის უხეში ღეროებისგან კანი მეწვის და საშინლად მეფხანება. ვიხრები და ვცდილობ

არ შეიძლება! თავი 6

- თუ ცხოვრებაში, ეს გოგო , ოდესმე იქნება ჩემი,არასდროს, არასდროს სიკვდილის ბოლო წუთამდე არაფერი შემეშლება, აჩი ცუდად ვარ, ღამე რომ მძინავს და ვიცი გვერდით ოთახში წევს მთელი კანი მეწვის, ორი წამით რომ მიეფარება თვალს ღრიალი მინდა , ვერ ვუძლებ, არ

ჟამი თვეთა

სექტემბერში რომანტიკით ვიწყებდი, ცოტა სასმელს შევურევდი ჩუმად მიყვარხარ თქო, რომ არ მეთქვა, მიწყენდი ვამბობდი და შენ ამბობდი ჩუ მანდ. ოქტომბერში, მეტ სასმელს რომ დავლევდი სექტემბრის რომ დამელია ნატრობდი მარტოობას შენთან ყოფნას ვარჩევდი შორს

სიზმრის ქურდი (თავი XII)

-შენი ბრალია, გამომიწვიე!-მითხრა და ისევ სიცილი განაგრძო. -მე გამოგიწვიე? უკაცრავად, მაგრამ ზურგიდან მე შეგასხი წყალი. -მე შენზე ვზრუნავ და შენ კიდევ არ მიფასებ! მივხვდი რომ გცხელოდა და გაგაგრილე-მითხრა და გაიღრიჯა.-კაი, ხო ნუ იბუტები, მე მაქვს

ის... ნაწილი 17

თვალები მძიმედ გავახილე, ისევ დავხუჭე.მერე ისევ ნელა გავახილე.ვგრძნობ რა მძიმედ დევს სხეული საწოლზე.წამით გაიელვა კადრმა და სწრაფად წამოვჯექი საწოლზე.დამიარა სიცივემ მთელს სხეულში.გამახსენდა უკანასკნელი კადრები, საინტერესოა რატომ დავკარგე გონება ეს