შენი ქორწილი : მეჯვარეები

მაგარჯობა ♥ ამჯერად დაგიბრუნდით ქორწილის ასევე ერთ-ერთი საყურადღებო ფაქტორით - მეჯვარეების (ხელისმომკიდეების) ჩაცმულობის ფოტოებით. მათ ნეფე-პატარძლის შემდეგ ყველაზე დიდი ყურადღება ექცევათ, აიტომ არ დატოვოთ ეს მხარე უყურადღებოდ და იყავით კრეატიულები,

ჯანდაბა! (7)

გადაიხარხარა მწვანე კულულიანმა.სიცილიდან თავი უკან გადააგდო.საოცრად ლამაზი და მშვენიერი იყო იმწამს.ვეღარ მოვითმინე და თითი ნელა შევახე მის ღრმულებს ლოყებზე.დაბნეულმა გამომხედა მაგრამ მაინც ეღიმებოდა. -მასე ნუმიყურებ ასე მგონია ქურდობაზე

იქნებ გიყვარდე

ჩვენზე აღარ წერენ. აღარ უყვართო თქვეს და გაჩუმდნენ. სამაგალითო წყვილის სტატუსს ვერ მოვერიეთ.

180° (თავი I )

ჩვენ დღეს ის ადამიანები ვართ და ის ურთიერთობა გვაქვს, რომელიც ძალიან გვინდოდა და ბევრი ტკივილის გადატანის შემდეგ მოვახერხეთ ვყოფილიყავით ისე, როგორც დღეს! მეგობრობა, რომელიც ჩვენ სამუდამო გვგონია შეიძლება ერთ დღეს მტრობაში გადაიქცეს ისე, რომ

არ შეიძლება! 2 თავი

- ნუ გეშინია, არაფერი პირადული, დაიკოა ჩემი, ეგ ადრე იყო უთხრა შაკომ და კიბეებს აუყვა. გული ჩამწყდა ამ სიტყვების გაგონებაზე მაგრამ მეც არვიცი რატომ. ჯერ არაფერზე მქონდა პასუხი. გარდა იმისა რომ, ეს ბიჭი მინდოდა ძალიან.

მე უშენოდ ძალიან მიჩირს

დღეს ყველაფერი მინდა წარსულით, ისევ ამაო ხდება ოცნება, დღეს მონატრება მაწევს ლოდივით, დღეს მინდა ღმერთო მე შეცოდება.

M.I (თავი მეთოთხმეტე)

-რა უნდა მკითხო ისეთი რასაც ვერ გეტყვი-ნუცამ ფეხი ფეხზე გადაიდო და მოწევა დაიწყო. -ჯერ შენზე გკითხავ, მერე მარიზე რადგან დაჩის ეწყინება კიდე რამეზე რო მოტყუვდეს. 1. შეყვარებული გყავს?-ზუსტად ამ დროს ნუცას დაურეკეს ტელეფონზე-ვაკო? ვინ არის ვაკო თან

შენს მეზობლად (ნაწილი 6)

სახლში დაბრუნებულ ლიზის მეზობელი ისევ იქ დახვდა, ბავშვებიც მოეყვანა და აქ ელოდა. გოგონას ბავშვების დანახვა ძალიან გაუხარდა, ყველა სათითაოდ დაკოცნა და გაეთამაშა, მერე მეგობარს გადაეხვია. - იმ ბიჭთან იყავი, არა? - ვიყავი. - კმაყოფილი ღიმილით

დასაწყისიდან დასასრულამდე...

გოგოები მისაღებ ოთახში ისხდნენ და აგერ უკვე რამდენიმე საათი იყო ერთმანეთს ამბებს უყვებოდნენ. სულ დაავიწყდათ ირგვლივ ბიჭების არსებობა და ისიც რისთვის იყვნენ აქ. ტასუნა თაკოს კალთაში მოკალათებულიყო და ყურადღებით ისმენდა მათ ამბებს, თითქოს რამე ესმოდა

14 თებერვალი ( თავი 4)

მთელი გზა ხმა არ ამოგვიღია.ღიმილი მეკვროდა სახეზე, რაც შეუმჩნეველი არ დარჩებოდა სანდროს. 10 წუთის წინ მინდოდა გავცლოდი და არასოდეს დამენახა. ახლა? ახლა კი მინდა რომ ყოველთვის მას ვხედავდე და სხვას არავის. ვხვდები რომ მიყვარდება, ან უკვე მიყვარს